2002/3774     Türkiye Cumhuriyeti Dışişleri Bakanlığı Eğitim Merkezi ile Yunanistan Dışişleri Bakanlığı Diplomatik Akademisi Arasında İşbirliğine İlişkin Mutabakat Muhtırası’nın Onaylanması Hakkında Karar

2002/3787     Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile Uluslararası Telekomünikasyon Birliği Genel Sekreteri Arasında Dünya Telekomünikasyon Geliştirme Konferansı’nın Organizasyonu,Gerçekleştirilmesi ve Giderlerinin Karşılanmasına İlişki Anlaşma’nın Onaylanması Hakkında Karar

2002/3791     Türkiye Cumhuriyeti Turizm Bakanlığı ve Çin Halk Cumhuriyeti Ulusal Turizm İdaresi Arasında Çin Vatandaşlarının Türkiye’ye Düzenledikleri Seyahatlere İlişkin Uygulama Planı Mutabakat Zaptı’nın Onaylanması Hakkında Karar

2002/3792     Türkiye-Küba Ticaret, Ekonomik ve Sınai İşbirliği Karma Komisyonu IV. Dönem Toplantısı Protokolu’nun Onaylanması Hakkında Karar

2002/3801 Terörizmin Finansmanının Önlenmesine Dair Uluslararası Sözleşme’nin Onaylanması Hakkında Karar

— Türkiye Kalkınma Bankası A.Ş.Teftiş Kurulu Yönetmeliği

— Organize Sanayi Bölgeleri Uygulama Yönetmeliği

— Şeker Kotalarının Düzenlenmesine İlişkin Yönetmelik

— Gaz Yakan Cihazlara Dair Yönetmelik (90/396/AT)

— Türkiye Elektrik İletim A.Ş.Teftiş Kurulu Yönetmeliği

— Çevre Bakanlığı Sicil Amirleri Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu Enerji Uzman Yardımcılığı Giriş Sınavı ile Enerji Uzmanlığı Yeterlik Sınavına İlişkin Yönetmelik

— İnönü Üniversitesi Önlisans ve Lisans Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 20 nci Maddesinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

— İnönü Üniversitesi Lisansüstü Eğitim-Öğretim Yönetmeliğinin 33 üncü Maddesinin Değiştirilmesine Dair Yönetmelik

— Türk Parasını Kıymetini Koruma Hakkında 32 Sayılı Karar ile Başbakanlık Hazine Müsteşarlığının 91-31/5 Sayılı Tebliğine İlişkin Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası Genelgesi (2002/3)

— Mülga Dış Krediler Kur Farkı Fonu’ndan Kullanılmış Kredilere Uygulanacak Değişken Faiz Oranı Hakkında Tebliğ

— Karabük İli Sınırları İçerisinde,Sokakta Yaşayan veya Sokak ve Çalıştırılan Çocukların Korunması ile Çöpleri Karıştırmayı Alışkanlık Haline Getirenlerin İnsan ve Çevre Sağlığı Açısından Engellenmesine Dair Karar (No: 2002/1)

— Malatya Valiliği Mahalli Çevre Kurulu Kararı (No: 2002/1)

— Yargıtay 18. Hukuk Dairesine Ait 2 Adet Karar

— Uyuşmazlık Mahkemesine Ait 20 Adet Karar

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Amaç ve Kapsam

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, yurt içi şeker üretimi ve arzında istikrarı sağlamak üzere şirketlerin kotalarının tespiti, tahsisi, iptali ve transferleri ile yeni kota tahsisi usul ve esaslarını düzenlemektir.

Yasal Dayanak

Madde 2 —Bu Yönetmelik 4634 sayılı Şeker Kanunu’nun 4 üncü maddesi gereğince hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 — Bu Yönetmeliğin uygulanmasında;

a) Kanun : 4634 sayılı Şeker Kanunu’nu,

b) Kurum : Şeker Kurumunu,

c) Kurul : Şeker Kurulunu,

d) Şirket : Bir veya birden fazla sayıda şeker fabrikasını bünyesinde bulunduran ve/veya işleten tüzel kişiliği,

e) Şeker : Beyaz şeker (standart, rafine, küp ve kristal şeker), yarı beyaz şeker, rafine şeker, ham şeker ve kahverengi şeker olarak sınıflandırılan, pancar veya kamıştan üretilen kristallendirilmiş sakaroz ile nişasta kökenli izoglukoz, likid ya da kurutulmuş halde glukoz şurubu, sakaroz veya invert şeker veya her ikisinin karışımının suda çözünmesinden meydana gelen şeker çözeltisi ve invert şeker şurubu ile inülin şurubunu,

f) Şeker Fabrikası : Şekeri girdi olarak kullanan işletmeler hariç olmak üzere (e) bendinde tanımlanan ürünler ile ham şekeri işleyerek şeker üreten işletmeyi,

g) Hammadde: Şeker üretiminde kullanılan ana girdiyi,

h) Pazarlama Yılı: 1 Eylül ile 31 Ağustos tarihleri arasındaki dönemi,

i) Ülke Toplam A Kotası: Yurt içi talebe göre üretilen ve pazarlama yılı içinde ülke genelinde iç pazara verilebilen şeker miktarını,

j) Şirket A Kotası: Ülke toplam A kotasındaki Şirket payını,

k) Ülke Toplam B Kotası: Ülke toplam A kotasının belli bir oranına tekabül eden ve pazarlama yılı içinde ülke genelinde güvenlik payı için bulundurulmak üzere üretilen sakaroz kökenli depolanabilir nitelikte olan şeker miktarını,

l) Şirket B Kotası: Ülke toplam B kotasındaki Şirket payını,

m) C şekeri: A ve B kotaları dışında üretilen ve yurt içinde pazarlanamayan şeker ile işlenmek üzere ihraç kaydıyla temin edilen ham beyaz şekeri,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Kotaların Tespiti, Tahsisi, İptali ve Transferleri

Kotaların Tespiti

Madde 4 — Kurul; her yıl en geç 30 Haziran tarihine kadar, müteakip 5 pazarlama yılına ait Ülke Toplam A Kotasını sakaroz kökenli ve diğer şekerler için ayrı ayrı ve gerektiğinde dönemsel olarak yurt içi talep verilerini değerlendirerek belirler.

Yurt içi talep tahmini; Kurul tarafından temin edilecek geçmiş yıllara ait, şirketlerin satış ve dış ticaret bilgileri ile ilgili resmi ve özel kuruluşların tüketim ve tüketimi etkileyen unsurlara, dış ticarete ilişkin verileri de gözönüne alınarak Kurum veya gerektiğinde Kurumun uygun göreceği uzman bir kuruluş veya firma tarafından hesaplanır.

Nişasta kökenli şekerler için belirlenecek toplam A kotası, Ülke Toplam A Kotasının %10’unu geçemez. Bakanlar Kurulu bu oranı, Kurumun görüşünü alarak %50’sine kadar artırmaya, %50’sine kadar eksiltmeye yetkilidir.

Kurul; güvenlik payı olarak stoklanması gerekli Ülke Toplam B Kotası miktarını, ilgili resmi kuruluşların görüşlerini alarak ve iç arzı emniyet alacak şekilde, Ülke Toplam A Kotasının belli bir oranı olarak belirler.

Sakaroz kökenli şekerler dışındaki depolanabilir nitelikte olmayan diğer şekerler için B kotası belirlenmez.

Kurul, şirketlerin A ve B kotalarını, belirlenen ülke toplam A ve B kotası miktarları içinde kalmak kaydıyla, her yıl en geç 30 Haziran tarihine kadar fabrikaların işleme ve şeker üretim kapasitelerini gözönünde bulundurarak müteakip beşer şeker pazarlama yılı için tespit eder. Kotalar fabrikaların üretim süreleri ile son üç yıllık ortalama fiili günlük işleme kapasiteleri ve/ veya üretim miktarları ve randımanları esas alınmak suretiyle hesaplanır. Sakaroz kökenli şekerler için Şirket A Kotası, son üç yıllık ortalama fiili günlük hammadde işleme kapasiteleri, üretim süreleri ve hammaddeye göre randımanları esas alınmak suretiyle tespit edilir. Nişasta bazlı şekerler için Şirket A Kotası tespitinde son üç yıllık üretim miktarı ortalaması esas alınır. Bu şekilde hesaplanacak Şirket A ve B kotaları toplamının, ülke toplam A ve B kotalarını karşılamaması veya aşması halinde eksik kalan ya da fazlalık olarak ortaya çıkan şeker miktarını şirketlerin son üç yıllık ortalama üretim içindeki payları oranında artırarak veya eksilterek ülke toplam A ve B kotası toplamına eşitler. Bu suretle hesaplanan Şirket artırımları Şirket üretim kapasitesini aşıyorsa, aşan miktar kadar kota, yıllık üretim kapasitesi ile kotası arasındaki eksi yönde farkı olan şirketlerin atıl kapasiteleri oranında ve Şirketlerin görüşleri de alınarak Kurul tarafından dağıtılır. Kota tahsis edilen şirketler aynı pazarlama yılında kotayı kullanıp kullanmayacaklarını 15 gün içinde Kurul’ a yazılı olarak bildirirler.

İlk kez üretime geçecek ve üç yaşın altındaki şeker fabrikaları ile Kanunun yürürlüğe girmesinden önce kapasite artırımı izni almış olan fabrikalar için kota belirlenmesinde nominal üretim verileri esas alınır. Bu fıkranın nişasta bazlı şeker fabrikaları için uygulamasında glukoz ve izoglukoz üretim kapasitelerinin toplamı esas alınır. Toplam nişasta bazlı şeker kotasının toplam nişasta bazlı şeker üretim kapasitesine bölümünün fabrika üretim kapasitesi ile çarpılması suretiyle Şirket kotası belirlenir.

C şekeri üretimi ihtiyari olup, Kurul C şekeri üretimi için kota belirlemez.

Madde 5 —Faaliyetteki şirketlere kota tahsisi Kurul tarafından yapılır ve Kurul’un kota tespit karar tarihinden itibaren 30 gün içinde şirketlere yazılı olarak bildirilir.

Yeni fabrika kurulabilmesi ve/veya mevcut fabrikaların kapasitelerini artırabilmeleri için kota temin etmeleri zorunludur. Kota temin talebinde bulunacaklar her yıl 1 Ocak ile 30 Nisan tarihleri arasında, kapasite raporu ve üretime başlama tarihi ile birlikte Kurul’a yazılı olarak başvururlar. Başvuru bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde ilk kota tespit döneminde değerlendirilir. Bu konudaki Kurul kararı yazılı olarak bildirilir.

Kota İptal ve Transferleri

Madde 6 — Şirketler haklı bir sebebe dayanmadan iki yıl üst üste kendilerine tahsis edilen kotalardan %90’ın altında arz sağladıkları takdirde, kota ile arz arasındaki fark kadar kota haklarını Kurulca belirlenecek süre için kaybederler. Şirketler bu süre içinde kaybettikleri kota hakkına karşılık yeni kota sağlayamazlar.

Şirketlere tahsis edilen kotalar, Kurul tarafından belirlenecek süre içinde kullanılmadığı takdirde iptal edilir.

Kurul iptal edilen kotaları, diğer şirketler arasında yıllık üretim kapasitesi ile kotası arasındaki eksi yönde farkı en büyük olan şirketten başlamak üzere şirketlerin görüşlerini de alarak dağıtabilir.

Zorunlu hallerde pazarlama yılı içinde kotalar arası şeker transferi yapılır. Kotalar arası şeker transferi yapılmasına Kurul karar verir ve karar tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde ilgili şirketlere bildirimde bulunur.

A kotasının bir kısmı pazarlanamadığı takdirde, pazarlanamayan miktar gelecek yılın A kotasına aktarılır ve bir sonraki yılın A kotası aktarılan miktar kadar düşürülür veya cari pazarlama yılı içinde, şirketlerin talep etmesi durumunda ve Kurulca uygun bulunması halinde pazarlanamayan A kotasının tamamı veya bir kısmı, aynı pazarlama yılı içinde ihraç edilmek kaydıyla C şekerine aktarılabilir.

Şirketler A kotası içinde olup, satışını yapamadıkları şeker miktarını her pazarlama yılının bitim tarihi olan 31 Ağustos’tan itibaren 15 gün içinde, C şekerine aktarmak istedikleri A kotası miktarını ise cari pazarlama yılı içinde Kurul’ a yazılı olarak bildirmek zorundadırlar. Şirketlerin A kotası şekerini C şekerine aktarma talepleri Kurul’ca en geç bir ay içinde karara bağlanarak ilgili Şirkete yazılı olarak bildirilir.

Şirketler yapacakları kapasite değişikliklerine göre ve/veya mücbir sebeplerin tespiti durumunda, Kurul kararı ile bünyelerindeki fabrikalar arasında kota aktarımı yapabilirler. Bunun için şirketler fabrikaları arasında yapmayı planladıkları kota aktarım miktarını Kurul’a yazılı olarak bildirirler. Kurul, teklifi değerlendirerek en geç 15 gün içinde Şirkete kararını yazılı olarak bildirir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Sorumluluk ve Denetim

Sorumluluk

Madde 7 — Şirketler Kurul tarafından alınan kotalara ilişkin tüm kararlara aynen uymak zorundadırlar. Şirketlerin bu konudaki cezai yükümlülükleri Kanunun 11 inci maddesi ile düzenlenmiştir.

Şirketler Kanun kapsamındaki her şeker cinsi için; ürün özellikleri, kampanya süresi, üretim, satış ve stok faaliyetlerine ait her türlü bilgileri doğru olarak derlemek, kayıtlarını tutmak, muhafaza etmek ve Kanun ile yönetmelikler çerçevesinde Kurul tarafından talep edilen diğer bilgileri istenen şekilde, aylık dönemler halinde bir sonraki ayın ilk iki haftası içinde doğru ve tam olarak Kurula bildirmek zorundadır.

Kurul, Kanunun ve bu Yönetmeliğin kendisine verdiği görevleri yerine getirirken, gerekli gördüğü her türlü bilgiyi; kamu kurum ve kuruluşları ile piyasada mal veya hizmet üreten, pazarlayan, satan gerçek ve tüzel kişilerden ve bunların her türlü birliklerinden isteyebilir.

Kurul tarafından bilgi isteme veya yerinde inceleme hallerinde; istenen bilgilerin yanlış, eksik veya yanıltıcı olarak verildiğinin saptanması veya hiç bilgi verilmemesi ya da yerinde inceleme imkanının verilmemesi hallerinde, bu fiili işleyen şirketler yedi gün içinde bilgilerin verilmesi ve/veya inceleme imkanının sağlanması için ihtar edilir. Bu süre zarfında bilgilerin verilmemesi ve/veya inceleme imkanının sağlanmaması halinde, şirketlere Kanunun 11 inci maddesindeki ceza hükümleri uygulanır.

Denetim

Madde 8 — Kurum, Şirket ve bünyesindeki fabrikalarda, görevleri ile ilgili konularda araştırma ve denetimde bulunabilir. Bu amaçla gerektiğinde bağımsız denetim kurumlarına denetim ve inceleme yaptırılabilir.

Yürürlük

Madde 9 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 10 — Bu Yönetmelik hükümlerini Şeker Kurulu yürütür.

—— • ——

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından :

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Hukuki Dayanak ve Tanımlar

Amaç

Madde 1 — Bu Yönetmeliğin amacı, Yönetmelik kapsamında yer alan gaz yakan cihazların normal olarak kullanıldığında insanların, evcil hayvanların ve malların güvenliğini tehlikeye atmayacak şekilde piyasaya arz edilmesini sağlamaktır.

Kapsam

Madde 2 — Bu Yönetmelik;

a) Bundan sonra ‘cihazlar’ diye anılacak olan; yemek pişirme, ısınma, sıcak su elde etme, soğutma, aydınlatma veya yıkama amacıyla kullanılan ve gerektiğinde, normal su sıcaklığı 105 °C’yi aşmayan su elde etmek gibi amaçlarla gaz yakan cihazları, cebri üflemeli brülörleri ve bu brülörler ile teçhiz edilen ısıtma elemanlarını,

b) Bundan sonra "donanımlar" diye anılacak olan; cebri üflemeli brülörler ve bu tür brülörler ile teçhiz edilen ısıtma elemanları dışında kalan, ticari amaçlarla kendi başına pazarlanan, gaz yakan cihazlara takılmak üzere tasarımlanan veya monte edildiğinde böyle bir cihaz meydana getiren emniyet, kontrol ve ayarlama teçhizatını ve bunların kısmi montajlarını kapsar.

Endüstriyel işlemlerde kullanılmak üzere tasarımlanan cihazları kapsamaz.

Madde 3 — Bu Yönetmelik; 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun uyarınca hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 4 — Bu Yönetmelikte geçen;

Bakanlık: Sanayi ve Ticaret Bakanlığını,

Müsteşarlık: Başbakanlık Dış Ticaret Müsteşarlığını,

Komisyon: Avrupa Birliği Komisyonunu,

Üye Devletler: Avrupa Birliğine Üye Devletleri,

Hizmete Sunma: Nihai kullanıcının cihazı ilk defa kullanımı için yapılan faaliyeti,

Temel Gerekler: Ürünün, insan sağlığı, can ve mal güvenliği, hayvan ve bitki yaşam ve sağlığı, çevrenin ve tüketicinin korunması açısından sahip olması gereken asgari güvenlik koşullarını,

Üretici: Bu Yönetmelik kapsamında gaz yakan cihazları imal eden, ıslah eden veya cihaza adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koyarak kendisini imalatçı olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi; üreticinin Türkiye dışında olması halinde, üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi; ve/veya ithalatçıyı, ayrıca, ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi,

Piyasaya Arz: Ürünün tedariki ve/veya kullanımı amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için yapılan ilk faaliyeti,

Uygunluk Değerlendirmesi: Gaz yakan cihazların, bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunun test edilmesi, muayene edilmesi ve/veya belgelendirilmesine ilişkin her türlü faaliyeti,

Onaylanmış Kuruluş: Test, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun ve 2001/3531 sayılı Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelik ile bu Yönetmelikte belirtilen esaslar çerçevesinde uygunluk değerlendirme faaliyetinde bulunmak üzere, Bakanlık tarafından belirlenerek yetkilendirilen ve Bakanlığa karşı sorumlu olan özel veya kamu kuruluşunu,

CE Uygunluk İşareti: Gaz yakan cihazlar ve donanımlarının 2001/3530 sayılı CE Uygunluk İşaretinin Ürünlere İliştirilmesine ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik ile bu Yönetmelikte yer alan gereklere uygun olduğunu ve ilgili tüm uygunluk değerlendirme işlemlerine tabi tutulduğunu gösteren işareti,

Tip: Üretilmesi planlanan ürünü temsil eden modeli,

Teknik Dosya: Ürünün, ilgili teknik düzenlemenin gereklerine uygun olarak üretildiğini gösteren rapor ve belgelerin bulunduğu ve tasarım, üretim ve ürünün işleyişi aşamalarından bir veya birkaçını içeren dosyayı,

Gaz Yakıt: l bar basınç altında 15 °C sıcaklıkta gaz halinde bulunan her türlü yakıtı,

Gaz Yakan Cihazın Normal Kullanımı: Bu Yönetmeliğin amacı doğrultusunda, bir cihazın normal kullanımı, üreticinin talimatlarına göre, doğru olarak tesis edilmesi ve düzenli olarak bakımının sağlanmasını, gaz yakıt kalitesindeki normal sapmalar ve besleme basıncındaki normal dalgalanmalar altında kullanılmasını, üretim amacına uygun olarak veya öngörülebilecek şekilde kullanılmasını,

Seri Üretim: Belirli bir süre aynı imalat prosesiyle yapılan üretimi,

Piyasa Gözetimi ve Denetimi: Bakanlık tarafından, 2001/3529 sayılı Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik ile bu Yönetmelikte belirtilen esaslar çerçevesinde ürünün piyasaya arzı veya dağıtımı aşamasında veya ürünün piyasada iken ilgili teknik düzenlemeye uygun olarak üretilip üretilmediğinin, güvenli olup olmadığının denetlenmesi veya denetlettirilmesini,

Uyumlaştırılmış Avrupa Standardı: Avrupa Birliği Komisyonunun talimatı üzerine bir Avrupa Standardizasyon Kuruluşu tarafından hazırlanan ve Avrupa Toplulukları Resmi Gazetesinde yayımlanan standardı,

Uyumlaştırılmış Ulusal Standard: Bir uyumlaştırılmış Avrupa standardını uyumlaştıran ve Türk Standardları Enstitüsü tarafından Türk standardı olarak kabul edilip yayımlanan bitmiş cihaz ve donanım standardını,

ifade eder.

İKİNCİ BÖLÜM

Emniyet Hükümleri, Atıf Yapılan Standardlar, Piyasaya Arz, Piyasa Gözetim ve Denetimi

Emniyet Hükümleri

Madde 5 — Bu Yönetmelik kapsamında piyasaya arz edilen cihazlar ve donanımlar EK- I’de belirtilen temel gereklere uygun olmak zorundadır.

Temel gerekleri karşılayan ve 6 ncı maddede adı geçen Avrupa standardlarına veya bunların bulunmadığı hallerde uygulanabilen milli standardlara uygun olan cihazların ve donanımların bu maddenin birinci fıkrasında bahsedilen temel gereklere uygun olduğu kabul edilir.

Madde 6 — Bu maddenin ikinci fıkrasında geçen, bir uyumlaştırılmış Avrupa Standardını uyumlaştırmak amacıyla Türk Standardları Enstitüsü tarafından belirlenen uyumlaştırılmış Avrupa Standardlarının isimleri ve numaraları ile bunlara ilişkin değişiklikler, bu standartların ilgili oldukları yönetmelik belirtilmek suretiyle, Bakanlıkça ayrıca Resmî Gazete’de yayımlanır.

Bu Yönetmeliğin 5 inci maddesi hükümlerine göre temel gerekleri karşılayan uyumlaştırılmış standardların metinleri Bakanlıkça Resmî Gazete’de yayımlanır. Bu standardlardan 5 inci maddede bahsedilen temel gerekleri karşılamadığı tespit edilenler, gerekçeleri ile beraber üye ülkelere ve Komisyona bildirilmek amacıyla Müsteşarlığa iletilir.

Piyasaya Arz, Piyasa Gözetimi ve Denetimi

Madde 7 — Bu Yönetmelik hükümlerine uygun olan, 8 inci maddede bahsedilen uygunluk değerlendirme işlemleri yapılarak 10 uncu maddede belirtilen CE Uygunluk İşaretini taşıyan cihazların piyasaya arzı veya hizmete sunulması yasaklanamaz, kısıtlanamaz veya engellenemez.

Bu Yönetmeliğin 8 inci maddesinde konu edilen Uygunluk Değerlendirme Belgesi bulunan ve 2 nci maddede tanımlanan donanımların piyasaya arzı yasaklanamaz, kısıtlanamaz veya engellenemez.

Gaz yakan cihazların piyasa gözetimi ve denetimi 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun ve bu Kanunun uygulanmasına yönelik olan 2001/3529 sayılı Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik hükümlerine göre Bakanlıkça yapılır ve CE Uygunluk İşareti taşıyan bir cihazın normal olarak kullanıldığında kişilerin, evcil hayvanların ve malların güvenliğini tehlikeye atması hususunda kesin belirtilerin bulunduğu tespit edildiğinde, bu cihazların piyasadan toplatılması veya piyasaya arzının yasaklanması veya kısıtlanmasına yönelik uygun bütün önlemler alınır. Bakanlık, bu önlemleri Komisyona bildirilmek üzere Müsteşarlığa iletir. Sözkonusu bildirimde, alınan önlemlerin gerekçeleri gösterilirken özellikle ürünün uygunsuzluğunun aşağıda belirtilen hususlardan birisinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı belirtilir.

a) Cihazın, 5 inci maddenin ikinci fıkrasında atıfta bulunulan standardlara ve dolayısıyla EK- I’deki temel gereklere uygun olmaması,

b) Sözkonusu standardların yanlış uygulanmış olması,

c) Sözkonusu standardların yetersiz olması.

Cihazın piyasaya arzını veya hizmete sunulmasını kısıtlayıcı olarak alınan herhangi bir karar gerekçeleri, mevcut itiraz yolları ve bunlarla ilgili zaman sınırlamaları ile birlikte gecikmeden ilgili taraflara bildirilmek üzere Müsteşarlık aracılığıyla Komisyona bildirilir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Uygunluk Değerlendirme Usulleri, Onaylanmış Kuruluşların Tayini,

CE Uygunluk İşaretinin Kullanılmasına ve İliştirilmesine Dair Esaslar, Haksız Olarak İliştirilmiş CE İşareti ve Ceza Hükümleri

Uygunluk Değerlendirme Usulleri

Madde 8 — Seri olarak üretilen cihazların uygunluk değerlendirme usulleri aşağıda belirtildiği gibi yapılır.

a) EK- II madde 1’e göre AT Tip İncelemesi,

b) Cihazların piyasaya arzından önce üreticinin seçimine göre aşağıdaki yollardan birisi seçilerek izlenir.

1) EK- II madde 2’ye göre AT Tip Uygunluk Beyanı,

2) EK- II madde 3’e göre AT Tip Uygunluk Beyanı (Üretim Kalite Güvencesi),

3) EK- II madde 4’e göre AT Tip Uygunluk Beyanı (Ürün Kalite Güvencesi),

4) EK- II madde 5’e göre AT Doğrulaması,

Cihazın bir tek birim ya da az miktarda üretimi durumunda üretici EK- II madde 6’ya göre AT Birim Doğrulamasını seçebilir.

Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen işlemlerin tamamlanmasından sonra, üretici bu Yönetmeliğin 10 uncu maddesine uygun olarak CE Uygunluk İşaretini iliştirir.

Bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen işlemler, CE Uygunluk İşaretinin iliştirilmesi ve gerektiğinde uygunluk beyanının düzenlenmesi hariç olmak üzere, 2 nci maddede geçen donanımlara da uygulanır. Donanımın bu Yönetmelik hükümlerine uygunluğunu beyan eden, özelliklerini belirten ve cihaza nasıl monte edilmesi veya takılması gerektiğini gösteren bir belge üretici tarafından düzenlenir ve donanımlarla birlikte sunulur.

Uygunluk değerlendirmesi ile ilgili kayıtlar ve yazışmalar Türkçe olarak yapılır.

Madde 9 — Bakanlık, 8 inci maddede belirtilen uygunluk değerlendirme işlemlerinde faaliyet gösterecek onaylanmış kuruluşların tespitini, tayinini bildirimini ve statülerinin kaldırılmasını bu Yönetmelik ve 2001/3531 sayılı Uygunluk Değerlendirme Kuruluşları ile Onaylanmış Kuruluşlara Dair Yönetmelikte belirtilen hükümler çerçevesinde gerçekleştirir.

CE Uygunluk İşaretinin Kullanılmasına ve Cihazlara İliştirilmesine Dair Esaslar

Madde 10 — Bu Yönetmelik ile 2001/3530 sayılı CE Uygunluk İşaretinin Ürüne İliştirilmesine ve Kullanılmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak EK- III’te gösterilen CE Uygunluk İşareti ve kayıtlar cihazın üzerine veya cihazda bulunan bilgi plakasına görülebilir, kolayca okunabilir ve silinmez bir şekilde iliştirilir. Sözkonusu bilgi plakası yeniden kullanılamayacak şekilde tasarımlanmalıdır.

Cihaza, CE Uygunluk işaretinin şekli ve anlamı konusunda üçüncü tarafları yanıltacak başka işaretler iliştirilmez. Başka düzenleme ve standard uygunluğu gösteren diğer işaretler, CE Uygunluk İşaretinin görünebilirliğini ve okunabilirliğini engellemeyecek şekilde cihaza veya bilgi plakasına iliştirilebilir.

Cihazın başka yönlerden CE Uygunluk İşareti iliştirilmesini öngören başka yönetmeliklere de tabi olması durumunda, CE Uygunluk İşareti cihazın sözkonusu diğer yönetmelik hükümlerine de uygun olduğunu gösterir. Bununla birlikte, bu yönetmeliklerden bir veya birkaçının, bir geçiş dönemi boyunca, üreticiye uygulama konusunda bir seçme hakkı tanıdığı durumlarda, CE Uygunluk İşareti sadece üreticinin uygulamayı seçtiği yönetmelik/yönetmeliklerin hükümlerine uygunluğunu gösterir. Bu durumda, uygulanan yönetmelik/yönetmeliklerin ilgili ayrıntı ve hükümleri cihazın beraberinde bulunan belge, uyarı ve kullanma kılavuzu veya bilgi plakasında verilir.

Haksız Olarak İliştirilmiş CE Uygunluk İşareti

Madde 11 — 8 inci maddede belirtilen hükümler saklı kalmak kaydıyla;

a) CE Uygunluk İşaretinin haksız olarak iliştirilmiş olduğunun tespit edilmesi durumunda, üretici veya yetkili temsilcisi cihazın CE Uygunluk İşareti ile ilgili hükümlere uygunluğunun sağlanması ve Bakanlık tarafından getirilen şartlar dahilinde ihlalin sona erdirilmesi ile yükümlüdür.

b) Bakanlık, uygunsuzluğun devamı halinde, sözkonusu cihazın piyasaya arzını kısıtlayıcı veya yasaklayıcı bütün tedbirleri alır.

Madde 12 — Bakanlık cihazlar ve donanımlarının piyasa gözetimi ve denetimini 2001/3529 sayılı Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelikte belirtilen hükümler çerçevesinde gerçekleştirir.

Ceza Hükümleri

Madde 13 — Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davranışta bulunanlara 29/6/2001 tarihli ve 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümleri uygulanır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Bildirimler, Yürürlük ve Yürütme

Bildirimler

Madde 14 — Bakanlık, bu Yönetmelikte yapacağı değişiklikler ile alınacak önlemler, Yönetmelik kapsamında uygun görüp yayımlandığı ulusal mevzuat hükümlerine ait metinleri ve yayımlandıktan sonra bu Yönetmelik metnini Müsteşarlık aracılığıyla Komisyona bildirir.

Yürürlük

Madde 15 — Bu Yönetmelik, yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl sonra yürürlüğe girer.

Yürütme

Madde 16 — Bu Yönetmeliği Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

—— • ——

BİRİNCİ KISIM

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Madde 1 — Bu Yönetmelik, Türkiye Elektrik İletim A.Ş. Teftiş Kurulunun, teşkilat ve görevleri ile Teftiş Kurulu Başkanı, Müfettişler, Müfettiş Yardımcıları ve Teftiş Kurulu Büro Şefliğinin görev, yetki ve sorumluluklarını, teftiş edilenlerin sorumluluklarını, Teftiş Kurulu Başkanı ile Müfettiş ve Müfettiş Yardımcılarının atanmalarını, özlük haklarını ve Teftiş Kurulu ile Müfettiş ve Müfettiş Yardımcılarının çalışma esas ve usullerini kapsar.

Dayanak

Madde 2 — Bu Yönetmelik, 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve değişiklikleri ile 22.1.1990 tarihli ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’ye dayanılarak çıkarılan 5/2/2001 tarihli ve 2001/2026 sayılı Kararname’nin eki Bakanlar Kurulu Kararı ve 29/6/2001 tarihli ve 24447 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Elektrik İletim Anonim Şirketi Ana Statüsü hükümleri uyarınca hazırlanmıştır.

Tanımlar

Madde 3 — Bu Yönetmelikte geçen;

İKİNCİ BÖLÜM

Teşkilat, Bağlılık ve Görev Merkezi

Madde 4 — Teftiş Kurulu, bir Başkanla yeteri kadar Müfettiş ve Müfettiş Yardımcılarından oluşur. Kurul doğrudan Genel Müdür’e bağlıdır.

Kurulun yazı, hesap, arşiv, kütüphane ve benzeri işleri, Başkanlığa bağlı Büro Şefliğince yürütülür.

Görev Merkezi

Madde 5 — TEİAŞ Teftiş Kurulunun görev merkezi Ankara’dadır. Bu merkez, Müfettişlerin de görev merkezidir.

Teftiş Kurulu Başkanlığı, Genel Müdürün onayını alarak, devamlı denetim ve teftişi sağlamak amacıyla Müfettiş bulundurulmasını gerektiren büyük illerde görev merkezleri tesis edebilir veya aynı yolla kaldırabilir.

Bu çalışma merkezlerinde, Genel Müdürce verilen emirlerin yerine getirilmesi, büro hizmetlerinin yürütülmesi, Müfettişlerin büroyla ilişkilerinin düzenlenmesi konularında o merkezdeki kıdemli Müfettişlerden biri Başkanlıkça görevlendirilir.

İKİNCİ KISIM

BİRİNCİ BÖLÜM

Teftiş Kurulu

Teftiş Kurulu Başkanlığının Görev ve Yetkileri

Madde 6 — Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın görev ve yetkileri şunlardır:

a) TEİAŞ’a bağlı her türlü merkez ve taşra kuruluşunda teftişin etkin bir şekilde yürütülmesi hususunda genel prensipleri tespit etmek ve personelin verimli çalışmasını teşvik edici teftiş sistemlerini geliştirmek,

b) TEİAŞ’a bağlı her türlü merkez ve taşra kuruluşunda Genel Müdür adına inceleme, araştırma, soruşturma ve teftiş yapmak,

c) TEİAŞ’ın, Yönetim Kurulu Kararı ile atananlar da dahil her türlü memur, işçi ve sözleşmeli personeli hakkında Genel Müdür adına inceleme, araştırma ve soruşturma yapmak,

d) Genel Müdür tarafından verilen teftiş hizmetleri ile ilgili diğer işleri yapmak.

İKİNCİ BÖLÜM

Teftiş Kurulu Başkanının Atanması, Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Teftiş Kurulu Başkanının Atanması

Madde 7 — Teftiş Kurulu Başkanı, 3 yıllık Müfettiş Yardımcılığı süresi sonunda yapılan yeterlik sınavında müfettiş sıfatını kazanmış ve Kuruldaki görev süresi en az 10 yıl olan (TEK, TEAŞ dahil) Şirket başmüfettişleri arasından Genel Müdürün teklifi ve Yönetim Kurulunun kararı ile atanır.

Teftiş Kurulu Başkanının Görev ve Yetkileri

Madde 8 — Teftiş Kurulu Başkanı, Müfettiş sıfat, hak ve yetkisine sahip olup, Genel Müdürün emri veya onayı üzerine doğrudan Genel Müdür adına aşağıdaki görevleri yapar:

a) Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 6 ncı maddede belirtilen görevlerini yürütmek,

b) Teftiş Kurulunu yönetmek, Müfettişlerin çalışmalarını düzenlemek ve denetlemek,

c) Gerektiğinde bizzat, teftiş, denetim, inceleme ve soruşturma yapmak,

d) Teftiş programlarını hazırlayıp Genel Müdürün onayına sunmak ve programların uygulanmasını sağlamak, gerektiğinde değiştirme teklifinde bulunmak,

e) Müfettişlerden gelen raporları incelemek, noksan, hatalı veya açık olmayan tenkit ve görüşlerin bulunması halinde Müfettişe bildirmek, raporu görüş belirterek Genel Müdürün onayına sunmak, onaylanan raporların neticesini ilgili birimlere iletmek, birimlerce alınacak tedbirlerin ve yapılacak işlemlerin sonuçlarını izlemek ve alınması gereken önlemlere ilişkin önerilerde bulunmak,

f) Müfettiş Yardımcılarının işe alınması ve 3 yıllık staj döneminde yetişmelerini sağlayıcı tedbirleri almak,

g) Bilimsel ve mesleki gelişmelere göre müfettişleri eğitmek ve bilgilerini arttırmak için; görevi aksatmayacak şekilde, uygun görülen süre, yer ve zamanda kurs, seminer ve konferanslar düzenlemek veya başka birim ve kuruluşlar tarafından düzenlenen bu etkinliklere müfettişlerin katılma olanaklarını araştırmak ve sağlamak,

h) Kurulun çalışmalarına ait faaliyet raporlarını hazırlamak ve Genel Müdüre arz etmek,

ı) Mevzuatın, Müfettişler arasında değişik yorumlandığı hallerde görüş ve uygulama birliğinin sağlanması için gerekli tedbirleri almak,

i) Müfettişlerin Genel Müdürlükle ve re’sen yazışmaya yetkili bulunmadıkları makam ve şahıslara yapacakları yazışmaları yapmak,

j) Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın uygulamaları hakkında yönergeler ve duyurular çıkarmak,

k) Kendisine intikal eden zimmet, ihtilas, vazifeyi suiistimal gibi Ceza Kanunu kapsamına giren yolsuzluk ihbarları ile ilgili olarak, gecikmesinde sakınca bulunan hallerde, daha sonra Genel Müdürün onayına sunmak üzere soruşturma başlatmak,

l) Üyesi olduğu kurul toplantılarına iştirak etmek,

m) Müfettiş Yardımcılarının göreve alınmalarını, yükselmelerini ve bu konuya ilişkin sınavların düzenlenmesini ve yapılmasını sağlamak,

n) Yürürlükteki mevzuata göre müfettiş ve müfettiş yardımcıları ile büro personelinin izinlerini düzenlemek, aylık çalışma ve hakediş cetvellerini inceleyip veya incelettirip, onaylamak,

o) Genel Müdürce, teftiş hizmetleriyle ilgili olarak verilecek diğer görevleri yapmak.

Teftiş Kurulu Başkanının Sorumluluğu

Madde 9 — Kurul Başkanı; Teftiş Kurulunun ve Büro yönetiminden, Müfettiş ve Müfettiş Yardımcılarının görev ve yetkileri çerçevesinde çalıştırılmasından, Genel Müdür tarafından Teftiş Kurulu’na verilen diğer görevlerin yerine getirilmesinden ve bu hususlarda aldığı karar ve uygulamalarından Genel Müdüre karşı sorumludur.

Madde 10 — Teftiş Kurulu Başkanı, kendisine yardımcı olmak üzere yeterli sayıda Müfettişi "Refakat Müfettişi" olarak görevlendirebilir. Refakat Müfettişlerinin görev alanları Başkanca belirlenir ve duyurulur. Refakat Müfettişliği en az 1 yıl olup, süresi dolanlar yeniden görevlendirilebilir.

Madde 11 — Kurul Başkanı, geçici sebeplerle görevden ayrıldığında Başkanlığa atanma şartlarını taşıyan başkana yardımla görevli Refakat Müfettişlerinden birine vekalet görevi verir. Herhangi bir sebeple Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın boşalması halinde vekalet görevi Genel Müdür onayı ile belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Müfettişler

Müfettişlerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 12 — TEİAŞ Müfettişleri Genel Müdüre bağlı olup, Genel Müdür adına;

a) Teftiş Kurulu Yönetmeliği hükümleri dairesinde, TEİAŞ’a bağlı her türlü merkez ve taşra kuruluşlarının işlem ve hesaplarını, işletme faaliyetlerini; kanun, kararname, tüzük, yönetmelik, Yönetim Kurulu kararları, genelgeler, talimatlar, yürürlükteki toplu iş sözleşmeleri, sair mevzuat ve iş icaplarına uygunluğu yönünden inceleme, araştırma, soruşturma ve teftişini yapmak, sonucu hakkında rapor düzenlemek,

b) TEİAŞ’ın Yönetim Kurulu Kararı ile atananlar da dahil olmak üzere her türlü memur, işçi ve sözleşmeli personeli hakkında inceleme, araştırma ve soruşturma yapmak, sonucu hakkında rapor tanzim etmek,

c) Teftiş ve inceleme sırasında öğrenmiş oldukları ve görev emrinin dışında kalan yolsuzluklar için, sorumlular hakkında, tabi oldukları soruşturma usulüne uygun olarak, gecikmeden hadiseye el koyabilmek üzere durumu hemen Teftiş Kurulu Başkanına bildirmek, gecikmesinde zarar umulan ve delillerin kaybına meydan verebilecek hallerde delilleri toplamak,

d) 15 inci madde hükümlerine göre Şirket personelini görevden uzaklaştırmak,

e) Mevzuatın uygulanmasından doğan sonuçlar üzerinde inceleme yaparak, görülecek yanlışlık ve eksikliklerin giderilmesi ve düzeltilmesi yollarını araştırmak ve işlerin istenen seviyede yürümesini sağlamak için ele alınması gereken tedbirleri ve düşünceleri raporla Teftiş Kurulu Başkanlığına bildirmek,

f) Görev alanlarıyla ilgili konularda yurtiçinde ve dışında araştırmalar yapmak, görevlendirildikleri komisyon, kurs seminer ve toplantılara katılmak, sonuçlarını bir rapor ile Başkanlığa bildirmek,

g) Teftiş ettikleri birimlerin para, para hükmündeki evrak ve malzemelerini saymak ve bunlara ait her türlü belgeyi incelemek ve sayım sonuçlarını kayıtlarla karşılaştırarak fazla ve eksiklikleri saptamak,

h) Teftiş ve soruşturma sırasında işleri başından ayrılmaları sakıncalı görülen personelin izinlerinin, teftiş ve soruşturmanın sonuna bırakılmasını ve izne ayrılanların görevleri başına dönmelerini istemek,

ı) Teftiş, inceleme ve soruşturma işlerinin aksamamasına, geciktirilmemesine ve düzenli olarak yürütülmesine özen göstermek, verilen sürede bitirilemeyeceği anlaşılan işler hakkında nedenlerini belirtmek suretiyle Başkanlığa bilgi vermek,

i) Refakatlerine verilecek Müfettiş Yardımcılarının meslekte yetişmelerini sağlamak,

j) Başladıkları işlerin sonuçlanması, başka yerlerde de inceleme ve soruşturma yapılmasına bağlı olduğu takdirde, durumu Başkanlığa bildirerek alacakları emir uyarınca hareket etmek,

k) Para ve para hükmündeki evrak, kıymetli evrak, ayniyat, malzeme, hammadde ve ürün stoklarının muhafaza, nakil, sevk ve sarfında kullanılan işletme tesisatının ve işyerleri ile çalışanlarının her bakımdan emniyetinin sağlanmasında, alım satım işlerinde, müteahhitlerle yapılan işlemlerde usul ve mevzuat ve Şirket menfaatlerine aykırı hareket edilmesi, Şirket zararına yol açabilecek her türlü durumda acil cevaplı notlarla ilgili birimin dikkatini çekerek, mevzuat hükümlerinin derhal yerine getirilmesini istemek ve durumu hemen yazılı olarak Başkanlığa bildirmek,

l) Gidecekleri yerleri ve görevleri ile ilgili olarak edindikleri bilgi ve görüşlerini yetkililerden başkasına söylememek,

m) Teftiş, inceleme ve soruşturmaları Genel Müdür adına yaptıklarını bilerek, gerek özel yaşantılarında ve gerekse mesleki tutum ve davranışlarında ölçülü hareket etmek,

n) Teftiş edilen birimleri ve bu birimlerce yapılan işleri; organizasyon ve metot, kârlılık ve verimlilik ile hukuksal yönlerden inceleyip, hizmetin niteliğini artırıcı ve verimi yükseltici önerilerde bulunmak,

o) Önceki teftiş dolayısıyla gönderilmiş olan talimatların yerine getirilip getirilmediğini kontrol etmek,

ö) İşlemlerini denetlediği personelin, verim, bilgi ve yetenekleri hakkında bilgi edinmek ve haklarında gerektiğinde "Denetleme Raporu" düzenlemek,

p) Teftiş Kurulu Başkanınca verilecek diğer görevleri yapmak,

ile görevli ve yetkilidirler.

Müfettişler, ilgili kanunlarda öngörülen yetkilerini, tam olarak kullanmaktan, görevlerini eksiksiz yerine getirmekten yürürlükteki mevzuat çerçevesinde sorumludurlar.

Müfettiş Yardımcılarının bu yetkilerini kullanabilmeleri ya da bağımsız olarak görev yapabilmeleri, belirli bir yetişme süresinin sonunda, Başkanlıkça kendilerine "Yetki" verilmesiyle mümkündür.

Madde 13 — TEİAŞ Müfettişleri, Genel Müdürün emir ve onayı üzerine Teftiş Kurulu Başkanlığı’ndan aldıkları talimatla görev yaparlar.

Aldıkları görevlerin neticelerini Teftiş Kurulu Başkanlığı’na bildirirler.

Müfettişlerin Uyacakları Hususlar

Madde 14 — Müfettişler ile Müfettiş Yardımcıları bulundukları yerlerde görev ve sıfatlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak nitelikte davranışlarda bulunamazlar. Münasebetlerinde nezaket kaidelerine riayet etmek ve her ne suretle olursa olsun münakaşalara girmekten çekinmek zorundadır.

Müfettişler ile Müfettiş Yardımcıları;

a) İcraya müdahale edemezler,

b) Evrak, defter ve kayıtlar üzerine şerh, ilave ve düzeltme yapamazlar,

c) Teftişe tabi kimselerle özel ilişkiler kuramazlar, beşeri ve sosyal ilişkilerin gerektirdiği hususlar, bu yasakların dışındadır,

d) Teftişe gidecekleri yerleri, yapacakları işleri ve görevleri dolayısıyla edindikleri gizli bilgi ve belgeleri açıklayamazlar,

e) Raporlarına eklemeye lüzum gördükleri belgelerin asıllarını, tasdikli bir suretini vermeden alamazlar,

f) İşlerini, teftiş yerine tekrar dönmeye meydan vermeyecek şekilde sonuçlandırmadan ve Başkanlık iznini almadan görev yerlerinden uzaklaşamaz ve işlerine ara veremezler. Teftişin mahalde yapılması ve raporun burada düzenlenmesi esastır. Zaruret olmadıkça defter ve belgelerini teftiş yeri haricine çıkaramazlar,

g) Kurul Başkanından izin almadıkça görev yerinden ayrılamazlar,

h) Görevden ayrılmaları halinde, iş cetvelinde kayıtlı işleri, Teftiş Kurulu Başkanından alacağı emre göre bu Yönetmeliğin 18 inci maddesi gereğince devrederler. Ayrıca zimmetinde bulunan kimlik belgesi, mühür, kredi cüzdanı, yazı makinesi, bilgisayar, evrak çantası ve bunlar gibi demirbaş malzemeyi Teftiş Kurulu Başkanlığı’na teslim ederler.

Görevden Uzaklaştırma

Madde 15 — Müfettişler görevlendirildikleri hususlarla ilgili olarak aşağıdaki şartların gerçekleşmesi halinde ilgilileri usulüne göre görevden uzaklaştırılabilirler.

a) Kamu hizmetlerinin gerekleri yönünden görevi başında kalması sakıncalı olmak,

b) Para ve para hükmündeki belge ve senetleri, her türlü mal ve ayniyatı, bunların hesap, belge ve defterlerini göstermekten ve bunlarla ilgili soruları cevaplamaktan kaçınmak, denetim, inceleme ve soruşturmayı güçleştirecek ve engelleyecek davranışlarda bulunmak, işyerinde kişilere ve mallara karşı ağır zararda bulunacağı hakkında kuvvetli işaret bulunmak,

c) 19/04/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 17 nci maddesine giren eylemlerde bulunmak,

d) Evrakta sahtecilik ve kayıtlarda tahrifat yapmak,

Görevden uzaklaştırma tedbiri, teftiş ve soruşturmanın her aşamasında alınabilir. Ancak; görevden uzaklaştırılan kişinin görevi başında kalmasının sakıncalı olduğunun açık bir şekilde ortaya konması, (b) bendinde yazılı hususun ise, bir tutanakla tespit edilmesi gerekir. Zanlıların ilgili yasalardaki susma hakkı saklıdır.

Herhangi bir personelin görevden uzaklaştırılması sebebiyle işlerin aksamaması için gereken tedbirler o işyerinin amirince alınır. Görevden uzaklaştırılan personelin görevini Müfettiş üstlenemez.

Görevden uzaklaştırma keyfiyeti, Müfettiş tarafından gerekçesiyle birlikte tayine yetkili amirine, Teftiş Kurulu Başkanlığı’na ve diğer ilgililere yazıyla hemen bildirilir. Teftiş Kurulu Başkanınca durum Genel Müdüre arz edilir.

Teftiş ve soruşturma neticesinde suçun işlendiğinin anlaşılmadığı veya yeterli delil bulunmadığı hallerde; görevden uzaklaştırılmış olan memur ve diğer personel Müfettişin derhal vereceği rapor üzerine, tayine yetkili amirlerince bekletilmeksizin görevine iade edilir.

Görevden uzaklaştırılması gereken memurlar hakkında, işledikleri suçların türü ve mahiyetine göre kanuni esaslar dahilinde takibat yapılır.

Görevden uzaklaştırılana ait rapor üzerinde yapılacak işlerin diğer işlerden öncelikle tamamlanması ve sonuçlandırılması zorunludur.

Görevden uzaklaştırma bir disiplin kovuşturması icabından olduğu takdirde, en çok üç ay devam edebilir. Bu süre sonunda hakkında bir karar verilmediği takdirde, personel görevine başlatılır.

Keyfi tasarrufla herhangi bir şekilde personelin maddi ve manevi mağduriyetine sebebiyet veren Müfettişler hukuki ve mali sorumluluğa sahiptirler.

İşçilerin görevden uzaklaştırılması konusunda gerek esas, gerekse şekil yönünden, İş Kanunu ve Toplu İş Sözleşmesi hükümlerine, sözleşmeli personelin görevden uzaklaştırılması konusunda ise, sözleşmeli personele ilişkin mevzuat hükümleri ile Tip Hizmet Sözleşmesi hükümlerine göre hareket edilir.

Görevden uzaklaştırıldığı halde işini bırakmayıp, görevi başında kalmakta direndiği tutanakla belgelenecek personel hakkında Türk Ceza Kanununun 252 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılması için, Müfettiş tarafından o yerin Cumhuriyet Savcılığı’na yazıyla başvurulur.

Görevden uzaklaştırmanın gereği olan konularda savsaklayıcı tutumu görülen amirler hakkında da ayrıca soruşturma başlatılmak üzere durum Teftiş Kurulu Başkanlığı’na bildirilir.

Müşterek Çalışmalar

Madde 16 — Yıllık teftiş, denetim, inceleme ve soruşturma programlarının gruplar halinde uygulanmasında her gruba dahil Müfettişlerden müfettişlik hizmeti yönünden en kıdemlisi grup başkanı sıfatıyla çalışmaları düzenler. Ayrıca, işe başlarken ve çalışmaların devamı sırasında teftiş ve tetkiklere verilecek en uygun yönü belirleme, işlerin seyrini takip ve sonuç alınmasını sağlayabilecek fikir ve tedbirlerin uygulanmasını temin eder, çalışmaların seyri hakkında zaman zaman veya talep halinde Başkanlığa özet bilgi veya ara rapor verir ve grup faaliyetlerinin sona ermesini takip eden bir ay içinde çalışmaların neticelerini, düzenleyecekleri raporlarda belirtir.

Başkana yardımla görevlendirilen "Refakat Müfettişleri"nin müşterek çalışmalarda görev alması halinde grup başkanı, Refakat Müfettişidir.

Grup çalışmaları ile ilgili raporlar hariç, her türlü yazışmalar grup başkanının imzasıyla yapılır. İşin sonunda düzenlenen rapor, kıdem sırasına göre gruba dahil bütün Müfettişlerce imzalanır ve rapora grup başkanının numarası verilir.

Müfettiş ve Müfettiş Yardımcıları grup halindeki çalışmalarda, mevzuatın gerektirdiği esaslara uyulmaması halinde, Teftiş Kurulu Başkanına karşı ortak sorumluluk taşırlar.

Diğer Personelle Birlikte Yapılacak Çalışmalar

Madde 17 — Teftiş, inceleme ve soruşturma görevlerinin diğer personelle birlikte yürütülmesi halinde; müfettişler çalışmayı yönetmekle yükümlüdür.

Müfettişler görevli bulundukları yerlerde, ünitesince inceleme ve soruşturma ile görevlendirilen personel, müfettişçe sakınca görülmemesi halinde, çalışmaları hakkında müfettişe bilgi vermek suretiyle görevini sürdürür. Müfettiş, bu personelin çalışmasında sakınca gördüğü takdirde, durumu Teftiş Kurulu Başkanına bildirir ve alacağı emre göre hareket eder.

İşlerin Süresinde Bitirilememesi ve İşin Devri

Madde 18 — a) Müfettişler, kendilerine verilen işleri, Teftiş Kurulu Başkanlığı’nca belirtilen süreler içinde bitirirler. Süresinde tamamlanamayacağı anlaşılan işler hakkında Teftiş Kurulu Başkanlığı’na zamanında bilgi verip alacakları talimata göre hareket ederler.

b) Müfettişlere verilen işin devredilmemesi asıldır. Müfettişler ellerindeki işleri, Teftiş Kurulu Başkanının yazılı emri veya müsaadesi ile başka bir Müfettişe devredebilirler.

c) Devredilecek işler için devri yapacak olan Müfettiş bir "devir notu" hazırlar. En az üç nüsha olarak hazırlanacak devir notuna;

- Devredilen işin ne olduğu,

- Devir gününe kadar;

İşin hangi kısmının ne dereceye kadar incelendiği,

İş hakkında ne gibi bir görüş ve kanaate varıldığı,

Beliren görüş ve kanaat olarak işin özelliğine göre bundan sonraki en uygun inceleme ve soruşturma şeklinin ne olması gerekeceği,

hakkındaki düşüncelerini yazar.

Bundan başka devredilen işe ait bütün belgeleri sıra numarası altında gösteren dizi pusulasının bir nüshasını, işe ait defter ve belgelerle birlikte, işi devralan Müfettişe imza karşılığı verir.

Devir notunun ve dizi pusulasının ikinci nüshası bir yazı ile devreden Müfettiş tarafından Teftiş Kurulu Başkanlığı’na gönderilir. Üçüncü nüsha devreden Müfettişte kalır.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Teftiş Kurulu Büro Şefliği

Teftiş Kurulu Büro Şefliği ile Diğer Görevlilerin Görev, Yetki ve Sorumlulukları

Madde 19 — Büro Şefliği, Teftiş Kurulu Başkanının emri altında bir Büro Şefi ve yeterli sayıda personelden teşekkül eder.

Teftiş Kurulu Büro Şefliğinin görevleri şunlardır:

a) Teftiş Kurulu Başkanlığı’na intikal eden her türlü evrakın kaydını tutmak ve cevaplarını sevketmek,

b) Müfettişlerden gelen rapor ve yazıları kayıt etmek ve ilgili oldukları yerlere vererek takip etmek,

c) İşleri biten raporları düzenli bir şekilde muhafaza etmek,

d) Müfettişlerin çalışma ve hakediş cetvellerini izleyerek zamanında ilgililere intikal ettirmek,

e) Teftiş Kurulunun çalışmaları ile ilgili kayıt ve dosyaları tutmak,

f) Teftiş Kurulu Başkanlığı’na maledilen kitap, dergi, her türlü demirbaş, mefruşat ve büro levazımının kayıt ve muhafazasını temin etmek, kırtasiye ve matbuanın ihtiyaca göre temin ve tevziini sağlamak,

g) Her türlü mevzuatı takip ve tasnif ederek saklamak ve bunları Müfettişlere dağıtmak,

h) Kurula gelen gizli zarfları almak ve açmadan Teftiş Kurulu Başkanına sunmak,

ı) Büro personelinin başarı değerleme ve sicil raporlarını, mevzuat doğrultusunda düzenlemek,

i) Müfettişlerin hareket, varış ve dönüş tarihlerini izlemek,

j) Gereği yerine getirilmek üzere ilgili birimlere gönderilen rapor ve yazıların sonuçlarını takip etmek,

k) Kırtasiye ve basılı kağıtları, gereksinime göre sağlamak, saklamak ve dağıtmak,

l) Müfettişlerce ve Teftiş Kurulu Başkanlığınca düzenlenen müzekkere ve yazıları daktilo etmek,

m) Teftiş Kurulu Başkanı tarafından verilecek diğer görevleri yapmak.

Şefliğin idaresinden Başkan ve Başkana yardımla görevlendirilen Refakat Müfettişlerine karşı birinci derecede Büro Şefi sorumludur.

Büro işlerinde gizlilik esastır. Büro Şefi ve Büro Şefliği personeli rapor, yazışma ve dosyaları Başkanlığın izni olmadan kimseye gösteremez, veremez ve görevleri dolayısıyla edindikleri bilgileri açıklayamazlar.

ÜÇÜNCÜ KISIM

BİRİNCİ BÖLÜM

Teftiş Kuruluna Giriş, Yetişme, Yeterlik Sınavı ve Müfettişliğe Tayin

Müfettiş Yardımcılığına Giriş

Madde 20 — TEİAŞ Teftiş Kuruluna Müfettiş Yardımcısı olarak girilir.

Müfettiş Yardımcılığına atanabilmek için; 17/1/2001 tarihli ve 2001/2031 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Özel Yarışma Sınavına Tabi Tutulmak Suretiyle Girilen Meslekler İçin Yapılacak Eleme Sınavı Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yapılacak Eleme Sınavına katıldıktan sonra, KMS kılavuzunda ve/veya ilanlarda Şirketin belirttiği şartlara uygun olmak ve bu şartlara uygun olanlar arasında Şirketçe yapılacak giriş sınavını kazanmak şarttır.

Sınavın açılmasına, Teftiş Kurulu Başkanının önerisi üzerine, Genel Müdür onayı ile karar verilir.

Müfettiş Yardımcılığı Giriş Sınavı; Kurumlar İçin Merkezi Eleme Sınavı (KMS), yazılı ve sözlü olmak üzere üç aşamalı olarak yapılır.

Yazılı sınav, bu Yönetmeliğin 27 nci maddesinde belirtilen konu gruplarından seçilmek suretiyle test usulü ile Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezine (ÖSYM) de yaptırılabilir.

Yazılı sınavın Öğrenci Seçme ve Yerleştirme Merkezi (ÖSYM) tarafından yapılması halinde, tarafların yükümlülükleri ve sorumlulukları bir protokolle tespit edilir ve sınavın ilanı, başvuruların kabul edilmesi, sınav sorularının hazırlanması, sınavın yürütülmesi, değerlendirilerek sonuçlandırılması ve sonuçların adaylara duyurulması ile sınav kağıtlarının saklanması gibi hususlarla, protokolde belirtilen usul ve esaslar uygulanır.

Madde 21 — Müfettiş Yardımcılığı giriş sınavını yapacak Kurul, Genel Müdürün onayı ile Teftiş Kurulu Başkanının Başkanlığında dört Müfettişten oluşur. Ayrıca, iki de yedek üye tespit edilir.

Kurul, sınav sorularını hazırlamak, yazılı sınav kağıtlarını değerlendirmek ve sözlü sınavı yapmakla görevli olup, üniversite öğretim üye ve görevlilerinden yararlanmak suretiyle sınavları yürütür.

Teknik Müfettiş Yardımcılığına girişte, alınması öngörülen meslek grubuna mensup adayların mesleki bilgilerinin değerlendirilmesi ve sınav konularının tespit edilmesi için uzman kişilerden veya üniversite öğretim üye ve görevlilerinden yararlanılabilir.

Müfettiş Yardımcılığı Giriş Sınavı Şartları

Madde 22 — TEİAŞ Müfettiş Yardımcılığı sınavına katılabilmek için;

a) Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde yazılı nitelikleri taşımak,

b) Sınavın açıldığı yılın Ocak ayı başında 30 yaşını doldurmamış bulunmak (Askerliğini yapmış olanlar için bu süreye iki yıl eklenir),

c) İdari Müfettiş Yardımcılığı için, eğitim süresi en az 4 yıl olan Hukuk, Siyasal Bilgiler, İktisat