4905 Devlet Memurları Kanunu ile Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun

4906 Ticaret Gemilerinde Çalışan Kaptanlar ve Gemi Zabitlerinin Meslekî Yeterliliklerinin Asgarî İcaplarına İlişkin 53 Sayılı Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun

4907 Mürettebatın Gemide Barınmasına İlişkin 92 Sayılı Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun

4908 Gemiadamlarının Sağlık Muayenesine İlişkin 73 Sayılı Sözleşmenin Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanun

4909 Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununa Bir Ek Madde Eklenmesi Hakkında Kanun

4910 Gümrük Kanununda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun

4912 Eski Yugoslavya’da İşlenen Bazı Suçların Kovuşturulması Hakkında Kanun

4913 11 Nolu Protokol ile Değişik İnsan Haklarını ve Temel Özgürlükleri Koruma Avrupa Sözleşmesine Ölüm Cezasının Kaldırılmasına Dair Ek 6 Nolu Protokolun Onaylanmasının Uygun Bulunduğu Hakkında Kanun

— Cumhurbaşkanlığına, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Bülent ARINÇ’ın Vekâlet Etmesine Dair Tezkere

— Başbakanlığa, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif  ŞENER’in Vekâlet Etmesine Dair Tezkere

— Devlet Bakanı Ali BABACAN’a, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Mehmet Ali ŞAHİN’in Vekâlet Etmesine Dair Tezkere

— Devlet Bakanı Kürşad TÜZMEN’e, Devlet Bakanı Mehmet AYDIN’ın Vekâlet Etmesine Dair Tezkere

— Hükümlü Erdoğan TOPRAK’ın Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/93)

— Hükümlü Haydar GÜNEŞ’in Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/94)

— Hükümlü Ali KÖÇMEN’in Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/95)

— Hükümlü Ali YILMAZ’ın Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/96)

— Hükümlü Hasan AYDOĞAN’ın Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/97)

— Hükümlü Binali YILDIZ’ın Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/98)

— Hükümlü Sinan RAKİP’in Kalan Cezasının Kaldırılması Hakkında Karar (No: 2003/99)

2003/5796 Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu Üyeliğine, Mustafa EKİM’in Atanması Hakkında Karar

— Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcılığı, Maliye, Milli Eğitim, Ulaştırma, Tarım ve Köyişleri ile Çevre ve Orman Bakanlığına Ait Atama Kararları

2003/5791Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici Atama,Değerlendirme, Görevde Yükselme ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Yönetmelik

— Özel Beden Eğitimi ve Spor Tesisleri Yönetmeliğinin 6 ncı ve 7 nci Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Suni Tohumlama,Tabii Tohumlama, Ovum ve Embriyo Transferi Faaliyetlerinin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik

— Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Tel Halatların, Zincirlerin ve Kancaların Belgelendirilmesi ve İşaretlenmesi ile İlgili Yönetmelik (73/361/AT)

— İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Teşkilat, Görev ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Lisansüstü Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin 8 inci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Dokuz Eylül Üniversitesi Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin Bazı Maddelerinde Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

— Dokuz Eylül Üniversitesi Yaz Öğretimi Yönetmeliğinin 9 uncu Maddesinde Değişiklik Yapılması Hakkında Yönetmelik

— Mersin Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Lisans Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 21 inci ve 30 uncu Maddelerinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— 2003 Mali Yılı Bütçe Uygulama Talimatı (Yaz Okulu-Tezsiz Yüksek Lisans Programları) (Sıra No: 11)

— Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği (Sıra No: 319)

— Yargıtay 2. ve 18. Hukuk Dairelerine Ait 2 Adet Karar

MADDE 1. - 14.7.1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 209 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Devlet memurları ile herhangi bir şekilde sağlık yardımından yararlanmayan eşlerinin veya bakmakla yükümlü bulundukları ana baba ve ikiden fazla dahi olsa aile yardımı ödeneğine müstahak çocuklarının hastalanmaları halinde, evlerinde veya resmî veya özel sağlık kurum ve kuruluşlarında ayakta veya yatarak tedavileri kurumlarınca sağlanır. Ancak, tedavi ve yol masraflarının ödenebilmesi için, tedaviye tabip raporu ile lüzum gösterilmesi şarttır.

MADDE 2. - 8.6.1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun 14 üncü maddesinin (b) ve (d) bentlerinde yer alan "% 15" ibareleri, "% 16" olarak değiştirilmiştir.

MADDE 3. - 5434 sayılı Kanunun ek 72 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Ek Madde 72. - Personel mevzuatına göre aylıksız izinli sayılanlardan aylıksız izinli olarak geçen sürelere ilişkin kesenek ve karşılıklarını istekleri halinde her ay veya 102 nci maddede yazılı süreler içinde başvurmaları ve başvuru tarihindeki katsayılar ve emekli keseneğine esas aylığın hesabına ait diğer unsurlar ile kesenek ve karşılık oranları esas alınmak suretiyle hesaplanacak kesenek ve karşılıklarını aynı süreler içinde defaten ödemeleri halinde aylıksız geçen izin süreleri emeklilik yönünden eski derecelerinde değerlendirilir.

MADDE 4. - 5434 sayılı Kanunun Geçici 139 uncu maddesinin birinci, altıncı ve yedinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddenin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

Bu yönetmelik Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde hazırlanır.

MADDE 5. - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 6. - Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

MADDE 1. - Uluslararası Çalışma Örgütü Genel Konferansı’nın 1936 yılında Cenevre’de yapılan 21 inci oturumunda kabul edilen "Ticaret Gemilerinde Çalışan Kaptanlar ve Gemi Zabitlerinin Meslekî Yeterliliklerinin Asgarî İcaplarına İlişkin 53 Sayılı Sözleşme"nin onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 1. - Uluslararası Çalışma Örgütü Genel Konferansı’nın 1949 ylında Cenevre’de yapılan 32 nci oturumunda kabul edilen "Mürettebatın Gemide Barınmasına İlişkin 92 Sayılı Sözleşme"nin onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. - Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 1. – Uluslararası Çalışma Örgütü Genel Konferansı’nın 1946 yılında Seattle’da yapılan 28 inci oturumunda kabul edilen "Gemiadamlarının Sağlık Muayenesine İlişkin 73 sayılı Sözleşme"nin onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

MADDE 1. — 28.3.1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları Teşkilatı Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

b) İktisadî ve İdarî Bilimler Fakültesi,

MADDE 2. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

MADDE 1. — 27.10.1999 tarihli ve 4458 sayılı Gümrük Kanununun 172 nci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 172. — Türkiye ile komşu ülkeler arasında coğrafî durum ve bölge ihtiyaçları göz önünde bulundurularak yapılacak sınır ticaretinin kapsamını belirlemeye, sınır ticareti yapılacak sınır ticaret merkezlerinin kurulmasına ve buralardan yapılacak ihracat ve ithalatın usul ve esaslarını belirlemeye veya sınır ticareti yoluyla serbest dolaşıma girecek eşyadan alınacak vergileri göstermek üzere ilgili kanunlarda belirtilen azamî hadleri geçmemek şartıyla tek ve maktu bir tarife uygulamaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.

MADDE 2. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

MADDE 1. — Bu Kanunun amacı, eski Yugoslavya Ülkesinde 1.1.1991 tarihinden bu yana işlenen ve Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 827 (1993) sayılı Kararına ekli Statüde belirtilen suçları kovuşturmak için kurulan Uluslararası Mahkemenin yetkisine giren konularda Türk adlî makamlarının yetkilerini ve Uluslararası Mahkeme ile işbirliğini düzenlemektir.

MADDE 2. — Bu Kanunda geçen;

MADDE 3. — Uluslararası Mahkemenin yargı yetkisine giren ve Statüde belirtilen bir suçu işleyen kimse, Türkiye'de bulunduğu takdirde, Türk Ceza Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca Türk mahkemelerinde yargılanır. Bu konuda Ankara mahkemeleri yetkilidir. Ancak, Uluslararası Mahkemenin yetki yönünden ulusal yargıya önceliği vardır.

MADDE 4. — Türkiye'de hakkında ceza kovuşturması başlamış bir kimseyle ilgili olarak, kovuşturmanın herhangi bir aşamasında Uluslararası Mahkeme, yargılama önceliğine dayanarak, kovuşturmanın nakli isteminde bulunduğu takdirde, bu talep Adalet Bakanlığınca istenen kişinin bulunduğu yerdeki Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilir. Cumhuriyet savcısı önce bu kişinin kimliğini saptar, hakkındaki isnadın Uluslararası Mahkemenin yetkisine dair olan suçlardan olup olmadığını tespit eder, sanığın sorgusunu yaparak, incelemelerinin sonucuna göre sanığı tutuklanması için Sulh Ceza Mahkemesine başvurur. Sulh Ceza Mahkemesince bu konuda gerekli karar verilir.

MADDE 5. — Uluslararası Mahkemede yargılanarak kesin hükümle mahkûm olan veya beraat edenler hakkında aynı suçtan dolayı Türkiye'de kovuşturma yapılamaz.

Türkiye'de yargılanarak, işledikleri iddia edilen fiiller hakkında Türk Ceza mevzuatının öngördüğü hükümlere göre kesin hükümle mahkûm edilen veya beraat eden yabancıları Uluslararası Mahkemenin yeniden yargılayabilmesi için Türk yargı mercileri tarafından gerekli karar verilir.

MADDE 6. — Bu Kanun kapsamına giren suçlara ilişkin olarak Uluslararası Mahkemenin Statüsü uyarınca yapılacak işbirliği ve adlî yardım talepleri, bu Kanun ve ilgili mevzuat hükümleri uyarınca yetkili adlî makamlar tarafından incelenir ve gerekli karar alınır.

MADDE 7. — Bu Kanun uyarınca verilen tutuklama kararları hakkında, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 112 nci maddesi uygulanır.

MADDE 8. — Bu Kanun hükümleri dairesinde Uluslararası Mahkeme tarafından yapılacak işbirliği ve adlî yardım talepleri ile tutuklama ve nakil talepleri, Adalet Bakanlığı tarafından yetkili adlî mercie iletilir. Adlî makamların karar ve işlemleri de aynı şekilde Adalet Bakanlığınca Uluslararası Mahkemeye bildirilir.

MADDE 9. — Bu Kanun kapsamına giren suçlarla ilgili olarak kamu kurum ve kuruluşlarınca elde edilen bilgi, belge ve deliller Adalet Bakanlığı aracılığı ile Uluslararası Mahkemeye gönderilir.

MADDE 10. — Uluslararası Mahkeme önüne çıkarılacak sanık, tanık, bilirkişi ve suçtan zarar gören şahısların yol ve ikamet giderleri, Statü uyarınca Uluslararası Mahkeme tarafından karşılanır.

MADDE 11. — Uluslararası Mahkeme tarafından verilen hükmün Türkiye'de infazının istenmesi halinde, Adalet Bakanlığının talebi üzerine Ankara Ağır Ceza Mahkemesince karar verilir. Hükmün infazı hürriyeti bağlayıcı cezanın yerine getirilmesini içerdiği takdirde, Statü gereğince yazılı bildirimin yapılmış olması şarttır.

MADDE 12. — Bu Kanun hükümleri gereğince tutuklama ve nakil ile ilgili kararlar aleyhine acele itiraz yoluna gidilebilir. Ağır Ceza Mahkemesince 11 inci maddeye göre verilecek karara karşı temyiz yolu açıktır.

MADDE 13. — Uluslararası Mahkeme, hâkimler, savcı ve savcılık personeli, yazı işleri müdürü ve kalem personeli Türkiye’de Uluslararası Mahkeme Statüsünün 30 uncu maddesi hükümleri uyarınca dokunulmazlık, ayrıcalık ve kolaylıklardan yararlanırlar.

MADDE 14. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer ve Uluslararası Mahkemenin eski Yugoslavya Ülkesinde işlenen suçlarla ilgili yargılama faaliyetlerinin sona ermesi ile yürürlükten kalkar.

MADDE 1. — Avrupa Konseyi bünyesinde hazırlanarak 1983 yılında imzaya açılan ve Ülkemiz adına 15 Ocak 2003 tarihinde Strasburg’da imzalanan "11 No’lu Protokol ile Değişik, İnsan Haklarını ve Temel Özgürlükleri Koruma Avrupa Sözleşmesi’ne Ölüm Cezasının Kaldırılmasına Dair Ek 6 No’lu Protokol"un onaylanması uygun bulunmuştur.

MADDE 2. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür

Sayfa Başı

1-4 Temmuz 2003 tarihlerinde Makedonya ve Hırvatistan’a resmi bir ziyarette bulunacağımdan, dönüşüme kadar Cumhurbaşkanlığına, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 106. maddesi uyarınca, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı Bülent ARINÇ vekâlet edecektir.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gideceğimden, Başbakanlığa, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif Şener’in vekâlet etmesini yüksek tasviplerine saygıyla arz ederim.

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gidecek olan Başbakan Recep Tayyip ERDOĞAN’ın dönüşüne kadar; Başbakanlığa, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Abdüllatif ŞENER’in vekâlet etmesi uygundur.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gidecek olan Devlet Bakanı Ali Babacan’ın dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Mehmet Ali Şahin’in vekâlet etmesini yüksek tasviplerine saygıyla arz ederim.

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gidecek olan Devlet Bakanı Ali BABACAN’ın dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı Mehmet Ali ŞAHİN’in vekâlet etmesi uygundur.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gidecek olan Devlet Bakanı Kürşad Tüzmen’in dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı Mehmet Aydın’ın vekâlet etmesini yüksek tasviplerine saygıyla arz ederim.

Görüşmelerde bulunmak üzere, 1 Temmuz 2003 tarihinde Portekiz’e gidecek olan Devlet Bakanı Kürşad TÜZMEN’in dönüşüne kadar; Devlet Bakanlığına, Devlet Bakanı Mehmet AYDIN’ın vekâlet etmesi uygundur.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

—— • ——

Sayfa Başı

Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu Üyeliğine, Mustafa Ekim’in atanması; Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcılığı’nın 25/6/2003 tarihli ve 2235 sayılı yazısı üzerine, 18/6/1999 tarihli ve 4389 sayılı Kanunun 3 üncü ve 12/5/2001 tarihli ve 4672 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddelerine göre, Bakanlar Kurulu’nca 25/6/2003 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcılığından:

I — Devlet Planlama Teşkilatı Müsteşarlığında açık bulunan;

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

            Başbakan                            Devlet Bakanı ve Başbakan Yardımcısı

Maliye Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3600 ek göstergeli Bakanlık Müşavirliğine Maliye Yüksek Eğitim Merkezi Başkanı Doç. Dr. Türkmen DERDİYOK’un,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

           Başbakan                                     Maliye Bakanı

Milli Eğitim Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 3600 ek göstergeli Başmüfettişliklere, Bakanlık Müfettişleri Zekeriya UĞURLUOĞLU, Mehmet BERBEROĞLU, Tacettin DEMİR, Fuat SARIALİOĞLU, Nevzat KOÇAK, Fikret GÜR, Tahir ÖZBEN, Ali İhsan ÖZÇAKIR, Süleyman ARUN, Yusuf Ziya ÖZCAN, Asuman ERKMEN, Mehmet BİLGİN, Hadi NEVRUZ, Bilal ERGÜVEN, Mehmet ÇAVUŞOĞLU, Muhammet DİLEK, Uğur ŞAHİN, Süleyman ERKAN, Mustafa KUVVETLİ, Şemsettin YILDIRIM, Zülgani KAYA, Merdan TUFAN, Yusuf KARABACAK, Suhal ERİŞ, Ertuğrul GÜRBÜZEL, Yüksel UZUN, Nihat DAĞISTANLI, Azime ÇAKARER, Ayhan AYDIN, Mustafa SAPMAZ, Mustafa BÜBER, Tahir Yücel ÇUHACI, Ahmet Asım SEYREK, S. Münir DURU, Yusuf ŞAHİN, Suat MAYTALMAN,Orhan ARSLAN, Ümit ÜLKER, Hayrullah AKTÜRK, Muharrem UZUN, Ali Rıza YILMAZ, Tahir ENSARİ, Budak KIRZIOĞLU ve Ahmet MÜLAYİM’in atanmaları, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

           Başbakan                              Milli Eğitim Bakanı

Ulaştırma Bakanlığından:

1 — Denizcilik Müsteşarlığında açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 6400 ek göstergeli Teftiş Kurulu Başkanlığına İçişleri Bakanlığı Mülkiye Başmüfettişi Muharrem Zeki ÇİTÇİ’nin atanması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Tarım ve Köyişleri Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3000 ek göstergeli Erzincan İl Müdürlüğüne, Çanakkale İl Müdürü Cengiz YALÇIN’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Çevre ve Orman Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 6400 ek göstergeli Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğüne Muğla Üniversitesi Teknik Eğitim Fakültesi Öğretim Üyesi Prof.Dr. Mustafa Kemal YALINKILIÇ’ın atanması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Çevre ve Orman Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu ve + 6400 ek göstergeli Devlet Meteoroloji İşleri Genel Müdürlüğüne Genel Müdür Yardımcısı Adnan ÜNAL’ın atanması, 657 sayılı Kanunun 76 ncı maddesi ile 2451 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Çevre ve Orman Bakanlığından:

1 — Orman Genel Müdür Yardımcısı İbrahim KAHRAMAN’ın başka bir göreve atanmak üzere bu görevinden alınması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

—— • ——

Çevre ve Orman Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3600 ek göstergeli Ağaçlandırma ve Erozyon Kontrolu Genel Müdür Yardımcılığına Necati CENGİZ’in atanması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Çevre ve Orman Bakanlığından:

1 — Açık bulunan 1 inci derece kadrolu + 3600 ek göstergeli Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdür Yardımcılığına Dr. MahirKÜÇÜK’ün atanması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Ekli “Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici Atama,Değerlendirme, Görevde Yükselme ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Yönetmelik”in yürürlüğe konulması; Milli Eğitim Bakanlığı’nın 17/6/2003 tarihli ve 50373 sayılı yazısı üzerine, Bakanlar Kurulu’nca 18/6/2003 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

MADDE 1 — 26/2/1999 tarihli ve 99/12654 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Milli Eğitim Bakanlığı Yönetici Atama, Değerlendirme, Görevde Yükselme ve Yer Değiştirme Yönetmeliği ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 2 — Bu Yönetmelik 11/6/2003 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Milli Eğitim Bakanı yürütür.

—— • ——

MADDE 1 — 15/10/1999 tarihli ve 23847 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Özel Beden Eğitimi ve Spor Tesisleri Yönetmeliğinin 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile ikinci fıkrasında yer alan "güvenlik soruşturması" ibareleri "adli sicil kaydı" olarak değiştirilmiş ve aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Tesis açmak için başvuruda bulunan kişilerin; taksirli suçlar hariç olmak üzere, 2 yıldan fazla ağır hapis veya hapis veyahut Devletin şahsiyetine karşı işlenen suçlarla, zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, hırsızlık, dolandırıcılık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı veya şeref ve haysiyet kırıcı suçlardan veya istimal ve istihlak kaçakçılığı suçlarından dolayı hürriyeti bağlayıcı ceza almamış olması veya genel adap ve aile düzenine karşı işlenen suçlardan dolayı hükümlü bulunmaması şarttır.”

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan "güvenlik soruşturması" ibaresi "adli sicil kaydı" olarak değiştirilmiş ve aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Tesis sorumlusu veya vekalet edecek olan tesis amirinin bu Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin son fıkrasında yazılı şartları haiz olması gerekir.”

MADDE 3 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 — Bu Yönetmelik hükümlerini Gençlik ve Spor Genel Müdürü yürütür.

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı; tek tırnaklı, çift tırnaklı, kanatlı ve suda yaşayan hayvanlar ile arı, ipek böceği ve her türlü hayvanın ıslahına yönelik, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişiler tarafından yapılacak suni tohumlama, tabii tohumlama, ovum ve embriyo transferi, genetik kopyalama ve diğer biyoteknolojik faaliyetlerin düzenlenmesi, denetlenmesi; uygulama izinlerinin verilmesi; sperma, ovum ve embriyonun ithalatı, ihracatı, suni tohumlama kayıtları ile istatistik bilgilerin derlenmesi,damızlıkların sağlıklı ve hijyenik koşullarda yetiştirilmesi, yetiştiricilere intikali, korunması, yetiştirici ve uygulayıcıların eğitilmesi, Bakanlık tarafından yapılan suni tohumlama, tabii tohumlama, ovum ve embriyo transferlerinde, bu hizmetlerin verildiği hayvan sahiplerinden ücret alınması, bu ücretin harcanması, suni tohumlama hizmetlerinin devrinin yapılması, tabii tohumlamada kullanılacak erkek damızlıkların seçimi, iç ve dış piyasadan temini ve köylere ariyet olarak verilmesi hakkındaki usul ve esasları düzenlemektir.

Madde 2 —Bu Yönetmelik, kamu kurum ve kuruluşları ile gerçek ve tüzel kişilerin 1 inci maddede belirtilen suni tohumlama, tabii tohumlama, ovum ve embriyo transferi ve diğer biyoteknolojik faaliyetlerin usul ve esaslarına ilişkin hükümleri kapsar.

Madde 3 —Bu Yönetmelik, 4631 sayılı Hayvan Islahı Kanununa, 6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği ile Odalarının Teşekkül Tarzına ve Göreceği İşlere Dair Kanuna ve 3285 sayılı Hayvan Sağlığı ve Zabıtası Kanununa dayanılarak hazırlanmıştır.

Bakanlık: Tarım ve Köyişleri Bakanlığını,

İl Müdürlüğü: Tarım ve Köyişleri Bakanlığı İl Müdürlüklerini,

Kişi ve Kuruluşlar: Gerçek ve tüzel kişileri,

Serbest Veteriner Hekim: 6343 sayılı Kanun hükümleri uyarınca mesleğini serbest olarak icra eden veteriner hekimlerini,

Veteriner Sağlık Teknisyeni: Bakanlık Veteriner Sağlık Meslek Lisesi mezunu yardımcı personelini,

Önsoy Kütüğü: Ana ve babası belirli ancak ebeveynlerinin verim kayıtları olmayan mensup olduğu ırkın özelliklerini taşıyan hayvanlar için oluşturulacak geçici kayıt sistemini,

Soy Kütüğü: Pedigri düzenlemeye esas olacak bilgilerin düzenli olarak toplandığı veri tabanını,

Pedigri: Soy kütüğüne kayıt edilen damızlıklarla, safkan atların numara, isim, orijin, ırk, renk, eşkal, cinsiyet, doğum tarihi, verim kayıtları, yetiştirici ve sahibi ile hayvanın cetlerine ait bilgileri ve verimlerini belirten belgeyi,

Eneme-İğdiş etme: Erkek hayvanın dölleme yeteneğini kalıcı olarak gidermeyi,

Damızlık: Yetiştirildiği ülkede veya yörede ırkına veya tipine özgü özellikleri gösteren yüksek verimli, hastalıklardan ari, damızlık belgesi veya saf ırk sertifikası bulunan hayvanları,

Damızlık Sertifikası: Ana ve babası bilinen ancak cetlerinin verim kayıtları bilinmeyen damızlık hayvanlara Bakanlıkça veya yetki verilen kuruluşlarca verilen belgeyi,

Damızlık Belgesi: Pedigri belgeleri bulunan damızlıklardan, Bakanlıkça çıkarılacak yönetmelikteki kriterlere uygunluğu Bakanlıkça onaylanan belgeyi,

Birlik: Hayvancılık konularında faaliyet gösteren yetiştirme, hayvansal üretim, ıslah ve pazarlama amaçlı kurulan birlikleri,

Sperma: Sağlıklı ve damızlık niteliği taşıyan erkek hayvanlardan belirli yöntemlerle alınan ejakülatların spermatolojik muayeneleri yapıldıktan sonra taze ya da dondurulmuş sperma porsiyonlarını,

Suni tohumlama : Uygun tohumlama zamanında ve sağlıklı olduğu belirlenen dişi hayvanların genital kanallarına spermaların hijyenik koşullarda nakledilmesini,

Embriyo Transferi: Sağlıklı ve yüksek verimli dişilerden elde edilen embriyoların taze veya dondurularak uygun dönemdeki dişi hayvanların döl yatağına uygun teknik ve hijyenik koşullarda aktarımını,

Genetik kopyalama: Damızlık hayvanlara ait bir genomdan biyoteknolojik yöntemler kullanılarak onun tüm genotipik özelliklerini taşıyan yeni bir canlının elde edilmesini,

Döl Kontrolü (Progeny testing): Soy kütüğü ve verim kayıtlarının düzenli tutulduğu yeterli teknik alt yapı, uzman personel ve hayvan varlığına sahip kuruluşlar tarafından yürütülen ve damızlıkları döllerinin verimlerine göre seçmeyi sağlayan uygulamaları,

Biyoteknolojik Faaliyet: Hayvanların eşey hücrelerini veya üreme fizyolojilerini etkilemek, yönlendirmek amacıyla yapılan her türlü uygulamayı,

İKİNCİ BÖLÜM

Suni Tohumlama Uygulaması, Kursu, Suni Tohumlama İzni ve Suni Tohumlama

Madde 5 —Suni tohumlama uygulaması aşağıdaki esaslar dahilinde yapılacaktır.

a) Çift tırnaklı, tek tırnaklı ve diğer memeli hayvanlarda suni tohumlamayı veteriner hekim ve veteriner hekim sorumluluğunda, veteriner sağlık teknisyenleri yapar.Veteriner Hekim bulunmayan İl ve İlçelerde suni tohumlamayı İl Müdürlüğünden izin alan veteriner sağlık teknisyenleri yapar.

Kanatlı ve suda yaşayan hayvanlar, ipek böceği ve arıda suni tohumlamayı bu konularda eğitim almış fakülte, yüksek okul ve meslek lisesi mezunları yapar.

b) Suni tohumlama yapan kişi ve kuruluşlar yaptıkları uygulama ile ilgili olarak örneği Bakanlık tarafından belirlenip, İl Müdürlüğünce sayfa numarası verilerek mühürlenen tohumlama belgesini yetiştiriciye vermek zorundadır.

c) Suni tohumlama yapan kişi ve kuruluşlar tohumlama yaptıkları hayvanın kulak numarası yoksa, İl Müdürlüğü veya birlik tarafından temin edilecek, Sığır Cinsi Hayvanların Tanımlanması, Tescili ve İzlenmesi Yönetmeliği hükümlerine uygun küpeyi takmak zorundadır.

d) Suni tohumlama yapan kişi ve kuruluşlar, faaliyetleri ile ilgili olarak istenilen kayıtları tutmak ve Bakanlık tarafından tamimle belirlenecek aylık cetvelleri düzenlemek zorundadır.

e) Suni tohumlama izni almış kişi ve kuruluşlar suni tohumlama faaliyetlerinden vazgeçmeleri halinde bunu en az 2 ay önceden Bakanlığa bildirmek zorundadır.

f) Suni tohumlama yapacak kişi ve kuruluşlar , üretimine ve ithalatına Bakanlıkça onay verilen spermaları kullanmak zorundadır.

g) Kişi ve kuruluşlar bu Yönetmelik hükümlerini yerine getirmedikleri tespit edildiğinde birinci defa yazılı olarak ikaz edilir, ihmalin yada kusurun tekerrürü halinde izinleri İl Müdürlüğünce iptal edilir.İzni iptal edildiği halde suni tohumlama faaliyetinde bulunan kişi ve kuruluşlar hakkında , Hayvan Islahı Kanununun 19 uncu maddesi uygulanır.

h)Diğer hayvan türleri ile ilgili uygulama esasları Bakanlık tarafından tamimle belirlenir.

Madde 6 —Suni tohumlama kursu aşağıdaki esaslar dahilinde yapılır.

a) Suni tohumlama kursunun düzenlenmesi, onayı ve eğitici elemanların görevlendirilmesi Bakanlık tarafından yapılır.

b) Kursa katılacak olanlar ekinde diploma fotokopisi bulunan bir dilekçe ile Bakanlığa başvurur.

c) Çift tırnaklı ve tek tırnaklı hayvanlar ve diğer memeli hayvanlarla ilgili suni tohumlama kursuna veteriner hekimleri ve veteriner sağlık teknisyenleri katılır.

Kanatlı ve suda yaşayan hayvanlar, ipek böceği ve arı ile ilgili suni tohumlama kursuna , bu konularla ilgili eğitim veren fakülte, yüksek okul ve meslek lisesi mezunları katılır.

d) Kursa katılanların kurs müddetince devam etmeleri mecburi olup kurslarda başarılı olanlara sertifika verilir. Kurs sertifikası Bakanlığın onayından sonra geçerlilik kazanır.

e) Kurs giderleri kamuda çalışanlar hariç kursa katılan diğer elemanlar tarafından karşılanır ve kurs ücretleri Bakanlık tarafından her yıl belirlenir.

Madde 7 —Suni tohumlama yapmak için İl Müdürlüklerinden izin almak zorunludur. Suni tohumlama izni almak isteyen kişi ve kuruluşlar ekinde aşağıdaki belgeler bulunan bir dilekçe ile İl Müdürlüğüne müracaat eder. Suni tohumlama izni verilmesi için gerekli şartları taşıyanlara ilgili Şube Müdürünün teklifi ve İl Müdürünün onayı ile suni tohumlama yapma izni verilir. Tüzel kişiliklerin suni tohumlama yapma izni, sertifikası bulunan veteriner hekimin adına verilir. İl Müdürlükleri verilen suni tohumlama izinlerini müracaatı takiben ay sonuna kadar Bakanlığa bildirir.

1) Suni tohumlama kurs sertifikasının fotokopisi ,

2) 6343 sayılı Kanun ve buna bağlı olarak çıkarılmış yönetmeliğe uygun olarak alınmış muayenehane veya poliklinik açma ruhsatının fotokopisi ,

b) Özel Hayvan Hastaneleri adına verilen dilekçelerin ekinde ;

1) Hayvan Hastanelerinin Kuruluş , Açılış, Çalışma ve Denetleme Usul ve Esaslarına Dair Yönetmeliğine uygun olarak alınmış özel hayvan hastanesi ruhsatının fotokopisi;

2) Hastane adına suni tohumlama yapacak veteriner hekime ait meslek odası onaylı iş sözleşmesi ve suni tohumlama kurs sertifikasının fotokopisi,

c) Suni Tohumlama Yapmak Üzere Kurulmuş Olan Şirketler adına verilen dilekçelerin ekinde;

1) Şirketin faaliyetleri ile ilgili Ticari Sicil Gazetesi,

2) Şirket adına suni tohumlama yapacak veteriner hekime ait meslek odası onaylı iş sözleşmesi ve suni tohumlama kurs sertifikasının fotokopisi,

d) Birlikler, kooperatifler ve hayvancılık işletmeleri adına verilen dilekçelerin ekinde;

1) Birlikler, kooperatifler ve hayvancılık işletmeleri adına suni tohumlama yapacak veteriner hekime ait meslek odası onaylı iş sözleşmesi,

2) Suni tohumlama kurs sertifikasının fotokopisi,

e) Kanatlı ve suda yaşayan hayvanlar ile arılar ve ipekböceklerine suni tohumlama yapacak kişiler dilekçelerinin ekinde;

2) Suni tohumlama kurs sertifikasının fotokopisi,

Madde 8 —İl Müdürlükleri, potansiyel olan yerlerde Bakanlıktan suni tohumlama izni almış kişi ve kuruluşların taleplerini dikkate alarak, suni tohumlama hizmetlerini bir protokol dahilinde kişi ve kuruluşlara yaptırabilirler. Bu konu ile ilgili usul ve esaslar Bakanlık tarafından talimatla düzenlenir.

Bakanlık Tarafından Yapılan Suni Tohumlama, Embriyo Transferinden Alınan Ücretin Tespiti, Ücret Tahsili ve Ücretin Harcanması

Madde 9 —Bakanlık tarafından suni tohumlama, ovum ve embriyo transferi ve diğer biyoteknolojik faaliyetler ücret karşılığında yapılır. İl Müdürlüklerince yapılacak olan suni tohumlama, tabii tohumlama ovum ve embriyo transferi uygulamalarında beher hayvan başına alınacak ücret miktarı, İllerde, İl Müdürü başkanlığında , Proje ve İstatistik Şube Müdürü, Hayvan Sağlığı Şube Müdürü, Destekleme Şube Müdürü ve İdari ve Mali İşler Şube Müdüründen oluşacak komisyon tarafından tespit edilir ve Valilik onayı ile yürürlüğe girer.

Bu komisyon İl Müdürünün talebi ile toplanır. Kararlar toplantıya katılanların çoğunluğu ile alınır. Oyların eşitliği halinde Komisyon Başkanının oyu belirleyici olur.

Madde 10 —Sperma ve embriyo fiyatları, üretilen laboratuvarca tespit edilir.

Madde 11 —Sperma üretim laboratuvarları, sperma, sıvı azot, pistole kılıfı, eldiven ve diğer sarf malzemelerini il müdürlüklerine ve özel sektöre ücreti mukabili döner sermaye mevzuatına uygun olarak satarlar.

Madde 12 —Suni tohumlama, embriyo transferi uygulamalarında alınacak ücretin tahsilatı , İl Müdürlüğü Döner Sermaye mevzuatına uygun olarak yapılır. Sığır suni tohumlama uygulamalarında birinci tohumlama ücretli olup izleyen ikinci tohumlamadan ücret alınmaz. Müteakip uygulama ücrete tabidir.

Madde 13 —Kanatlı ve suda yaşayan hayvanlar, arı ve ipek böceği suni tohumlama uygulamaları ücret tespiti Bakanlık tarafından talimatla belirlenir.

Madde 14 —Sperma üretim laboratuvarları; kullanacakları her türlü araç, gereç, alet, makine,akaryakıt, sıvı azot ve diğer sarf malzemelerini, sperma ve diğer malzeme satışlarından, İl Müdürlükleri ise uygulama ücretinden elde edeceği meblağdan karşılar.

İl Müdürlükleri ihtiyaçları olan suni tohumlama malzemesi ve spermayı Bakanlığa bağlı laboratuvarlardan , diğer kamu kurum ve kuruluşları ile özel sektörden ücreti mukabilinde temin edebilirler.

Madde 15 —Tabii tohumlama faaliyetlerinin yapılacağı yerleri ve erkek damızlıkların ırkını yörelerdeki hayvan popülasyonuna göre Bakanlık belirler.

Madde 16 —Tabii tohumlamada kullanılacak erkek damızlıklar;

a) Bakanlıkça talimatla belirlenecek hastalıklardan ari olmalıdır.

b) Irkının niteliklerini taşımalıdır.

c) Soy kütüğü belgesine sahip olmalıdır.

d) Soy kütüğü kayıtları tutulmayan erkek hayvan türlerinde, erkek hayvanlar damızlık niteliği, taşımalıdır.

Madde 17 —Tabii tohumlamada kullanılacak damızlık erkek hayvanlar peryodik olarak hastalıklar yönünden referans laboratuvarlarda teste tabi tutularak, bu kayıtlar ile yaptıkları tohumlamalara ait bilgiler kayıt edilir.

Madde 18 —Kişi ve kuruluşlar ıslah amaçlı olarak tabii tohumlamada kullanacakları erkek damızlıklar için 16 ncı maddenin ( a ), ( b ), ( c ) ve ( d ) bentlerindeki hususları yerine getirerek Bakanlıktan izin almak zorundadır.

Madde 19 —Köylere tabii tohumlamada kullanılacak boğa, koç, teke ve aygırlar İl Müdürlükleri ile köy ihtiyar meclisi arasında yapılan protokolle verilir. Protokolde;

a) Barınak, besleme ve bakım koşulları,

b) Damızlık niteliğini yitirmesi ya da sağlık bozukluklarında kıymet takdir komisyonlarınca belirlenecek bedelin köy ihtiyar meclisine tazmin ettirileceği,

c) Aşım kayıtlarının tutulacağı,

hususları yer alacaktır.

Madde 20 —Tabii tohumlama uygulamalarında ücret tahsilatı ve harcaması Köy Muhtarlığı tarafından yapılacak olup, tabii tohumlama boğa, aygır, koç ve tekelerin her türlü giderleri Köy Muhtarlığınca sağlanır.

Madde 21 —Bakanlık tarafından köylere verilen erkek damızlıkların mecburi kesim veya ölümleri nedeni ile düşümleri ayniyat yönetmeliği uyarınca İl Müdürlükleri ilgili Şube Müdürünün teklifi ve İl Müdürünün onayı ile yapılır. 3 ayda bir , düşüm miktarları Bakanlığa bildirilecektir.

Madde 22 —İzinsiz olarak koç, teke, aygır ve boğaları tabii tohumlamada kullanan kişi ve kuruluşlara ait erkek hayvanlar enenir veya iğdiş ettirilerek, Hayvan Islahı Kanununun 16 ncı maddesi uygulanır.

Madde 23 —Tabii tohumlama boğası ithalatı yapacak kişi ve kuruluşlar, Embriyo ve Sperma Üretim Merkezlerinin Kuruluş, Çalışma Esas ve Usulleri Hakkındaki Yönetmelikte belirtilen suni tohumlama boğası ithalatına ilişkin kriterleri sağlamak zorunda olup, ithal edilen boğayı sadece kendi işletmelerinde kullanabilirler. Bu nedenle işletmelerinde bulunan boğaaltı inek sayısını belgelemek zorundadırlar

BEŞİNCİ BÖLÜM

Sperma, Ovum ve Embriyo İthalatı

Madde 24 —Sperma, ovum ve embriyo ithalatı yapacak gerçek ve tüzel kişi ve kuruluşlar Bakanlıktan izin almak zorunda olup, ithalatla ilgili esas ve usuller, teknik ve sağlıkla ilgili şartname Bakanlıkça çıkarılacak talimatla belirlenir.

Madde 25 —Sperma ithal eden kişi ve kuruluşlar spermayı, Bakanlıktan suni tohumlama yapma izni almış kişi ve kuruluşlara vermek, alıcılarla ilgili kayıtları tutmak ve bu kayıtları Bakanlığa göndermek zorundadır.

Madde 26 —Diğer hayvan türlerinin sperma ithalatına ilişkin hususlar Bakanlık tarafından talimatla belirlenir.

Madde 27 —Embriyo transferi uygulamaları aşağıdaki esaslar dahilinde yapılacaktır.

a) Embriyo transferi uygulaması, bu konuda eğitim almış uzman veteriner hekimler tarafından yapılır.

b) Embriyo transferi yapılacak hayvanların, sağlıklı ve uygun nitelikli olduğu tespit edilmelidir.

c) Embriyo transferi resmi veteriner hekim gözetiminde yapılır ve uygulama sonuçları İl Müdürlüğü tarafından tespit edilerek Bakanlığa bildirilir.

d) Embriyo uygulaması sonucu doğan her yavrunun ilgili sağlık dosyası ile birlikte verim kayıtlarının tutulması ve soy kütüğüne kayıtlı olmaları şarttır.

Çeşitli ve Son Hükümler

Madde 28 —Bu Yönetmeliğin yayımlanması ile birlikte 15/11/2002 tarihli ve 24937 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanan "Suni Tohumlama, Tabii Tohumlama, Ovum ve Embriyo Transferi Faaliyetlerinin Usul ve Esasları Hakkındaki Yönetmelik" yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 29 —Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre işlem yapılır.

Madde 30 —Bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili diğer hususlar Bakanlık talimatıyla tespit edilir.

Madde 31 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 32 —Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

MADDE 1 — 19/10/2002 tarihli ve 24911 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan "Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Teftiş Kurulu Yönetmeliği"nin 36 ncı maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Giriş sınavına, açıktan atama izni alınmış kadro sayısının en fazla 20 katı kadar aday, KPSS taban puanı başarı sıralaması dikkate alınarak çağrılır. Çağrı, Teftiş Kurulu Başkanlığında yapılacak ilanla duyurulur. Başarı düzeyleri eşit olan adaylardan yabancı dil puanı yüksek olana, bunun da eşitliği halinde doğum tarihine göre yaşı daha küçük olana öncelik verilir."

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Tarım ve Köyişleri Bakanı yürütür.

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar

Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı; tel halatların, zincirlerin ve kancaların teknik özelliklerine göre belgelendirilmesi ve işaretlenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemektir.

Madde 2 —Bu Yönetmelik; kaldırma ve mekanik taşıma ekipmanı olarak kullanılan tel halatları, yuvarlak halkalı çelik zincirleri ve kancaları kapsar.

Bu Yönetmelik, yürürlüğe girmeden önce üretilen kaldırma ekipmanları ile kaldırma amaçlı olmayan ekipmanları, gemilerde, demiryollarında kullanılan raylı taşıyıcıları ve havai hatlar için kullanılan kaldırma ekipmanlarını kapsamaz.

Madde 3 —Bu Yönetmelik, 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanuna istinaden hazırlanmıştır.

a) Bakanlık : Sanayi ve Ticaret Bakanlığını,

b) Müsteşarlık: Dış Ticaret Müsteşarlığını,

c) Komisyon: Avrupa Birliği Komisyonunu

d) Üretici: Bu Yönetmelik kapsamındaki ürünleri imal eden veya ürüne adını, ticari markasını veya ayırt edici işaretini koyarak kendini imalatçı olarak tanıtan gerçek veya tüzel kişiyi; üreticinin yurt dışında olması halinde, üreticinin nam ve hesabına hareket etmek üzere üretici tarafından yetkilendirilen temsilciyi; yurt içinde bir temsilcinin bulunmaması halinde ise ithalatçıyı; ayrıca, ürünün tedarik zincirinde yer alan ve faaliyetleri ürünün güvenliğine ilişkin özelliklerini etkileyen gerçek veya tüzel kişiyi,

e) Ürün: İmal, ithal veya başka yollarla elde edilen ve piyasaya arz edilmesi hedeflenen kaldırma ve mekanik taşıma ekipmanı olarak kullanılan tel halatları, yuvarlak halkalı çelik zincirleri ve kancaları,

f) Kaldırma Ekipmanı: Kaldırma ve mekanik taşıma ekipmanı olarak kullanılan tel halatlar, yuvarlak halkalı çelik zincirler ve kancaları,

g) Piyasaya arz: Ürünün tedarik ve kullanımı amacıyla bedelli veya bedelsiz olarak piyasada yer alması için ilk faaliyeti,

h) Piyasa Gözetimi ve Denetimi: Tel halatların, zincirlerin ve kancaların teknik özelliklerine göre belgelendirilmesi ve işaretlenmesine ilişkin söz konusu ürünlerin piyasada bu Yönetmelik ve diğer mevzuat hükümlerine uygun olarak Bakanlık tarafından denetlenmesi veya denetlettirilmesini;

i) Standard: Üzerinde mutabakat sağlanmış olan, kabul edilmiş bir kuruluş tarafından onaylanan, mevcut şartlar altında en uygun seviyede bir düzen kurulmasını amaçlayan, ortak ve tekrar eden kullanımlar için bu Yönetmelik kapsamındaki kaldırma ekipmanlarının özellikleri, işleme ve üretim yöntemleri, bunlarla ilgili terminoloji, sembol, ambalajlama, işaretleme, etiketleme ve uygunluk değerlendirmesi işlemleri hususlarından biri veya birkaçını belirten ve uyulması ihtiyari olan düzenlemeyi,

İKİNCİ BÖLÜM

Madde 5 —Bu Yönetmeliğin kapsamında bulunan tel halatlar, yuvarlak halkalı çelik zincirler ve kancalar, bu Yönetmeliğin Ek I’de yer alan hükümlere uygun olarak belgelendirmek ve işaretlenmek suretiyle piyasaya arz edilir.

Madde 6 —Bakanlık, kaldırma ekipmanının piyasa gözetimi ve denetimini, 13/11/2001 tarihli ve 2001/3529 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe giren "Ürünlerin Piyasa Gözetimi ve Denetimine Dair Yönetmelik"de belirtilen hükümler çerçevesinde gerçekleştirir.

Çeşitli Hükümler

Madde 7 —Bakanlıkça, tel halatların, zincirlerin ve kancaların belgelendirilmesi ve işaretlenmesine ilişkin 76/434/EEC ve 91/368/EEC direktifleri ile değişik 73/361/EEC sayılı Avrupa Birliği direktifi dikkate alınarak hazırlanan bu Yönetmeliğin uygulamaya konulduğu Komisyona bildirilmek üzere Dış Ticaret Müsteşarlığına bildirilir.

Madde 8 —Bakanlık, bu Yönetmeliğin uygulanması ile ilgili mevzuat düzenlemelerini yapmaya yetkilidir.

Madde 9 —Bu Yönetmelik hükümlerine aykırı davranışta bulunanlara 4703 sayılı Ürünlere İlişkin Teknik Mevzuatın Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun hükümleri uygulanır.

Madde 10 —Bu Yönetmelik 1/1/2004 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 11 —Bu Yönetmelik hükümlerini Sanayi ve Ticaret Bakanı yürütür.

1.1. Her boydaki tel halat ve zincir ve her kanca bir işaret taşımalı veya işaretleme mümkün olmuyor ise, üreticinin veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisinin bilgilerini içeren ve ilgili belgeyi tanımlayan bir plaka veya bir halka güvenlice iliştirilmelidir (bu Ekin madde 2.1, madde 3.1 ve madde 4.1’ine bakınız).

1.2. Üretici veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisi; her boydaki tel halatın, zincirin ve kancanın bildirilen özelliklere uygun olduğunu gösteren bir belge düzenlemelidir (bu Ekin madde 2.1, madde 3.1 ve madde 4.1’ine bakınız).

2. TEL HALATLAR İLE İLGİLİ HÜKÜMLER

2.1. Üretici veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisi, her tel (çelik) halat için, en az aşağıda belirtilen bilgileri içeren bir belge düzenlemelidir:

(1) Üreticinin veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisinin adı, adresi,

(2) Tel halatın anma çapı,

(3) Her bir metre başına anma kütlesi,

(4) Tel halat sarım tipi (düz sarım, çapraz sarım, değişen sarım) ve sarım yönü (sağ taraf, sol taraf),

(5) Önceden şekil verilmiş veya verilmemiş olduğu,

(6) Tel halatın yapısı (tel halat tipi ve bileşimi, halatta demet ve demetteki tel sayıları, halat telinin özü ve çeliğin bileşimi),

(7) Telin çekme sınıfı,

(8) Tel halatın minimum kopma yükü (kopma için çekme deneyinde ulaşılan minimum yükü ifade eder). Eğer kopma için çekme deneyi daha önceden yapıldıysa deneyle ilgili bilgiler verilmelidir.

(9) Telin yüzey bitirme işlemi, Tel galvaniz kaplı ise galvanizleme sınıfı veya kalitesi, diğer yüzey bitirme işlemleri kullanılmışsa detayları,

(10) Tel halat Karbon çeliğinden yapılmış değilse özellikleri,

(11) Halatlar ulusal veya uluslar arası bir standard uygulanarak yapıldıysa, bu standard belirtilmelidir;

(12) Halatlara veya tellere deneyler uygulandıysa, bu deneylere ait olan standard veya özellikler bildirilmelidir. Eğer halatlar standard veya özelliklere bağlı değilse, yapılan deneyler ve sonuçları ayrıntılı olarak belirtilmelidir,

(13) Halatların yapım özellikleri veya bileşimi özel bakımı gerektiriyorsa bu bilgiler verilmelidir,

(14) Bu Ekin madde 1’e göre yetkilinin imzası,

(15) İmza yetkisine sahip kişinin üretici firmada veya yetkili temsilci firmadaki konumu (unvanı) ve imzası,

3. YUVARLAK HALKALI ÇELİK ZİNCİRLERLE İLGİLİ HÜKÜMLER

3.1. Üretici veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisi, her zincir için en az aşağıda belirtilen bilgileri içeren bir belge düzenlemelidir:

(1 ) Üreticinin veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisinin adı ve adresi,

(2) Kalibre edilmemiş zincirin özellikleri:

Zincir baklasının dış anma uzunluğu, dış anma genişliği, telin anma çapı, toleransları ve arka arkaya duran en az iki zincir baklasının boyutlarını gösterir şematik çizim eklenmelidir,

(3) Kalibre edilmiş zincirin özellikleri:

Zincir baklasının dış anma uzunluğu, dış anma genişliği, telin anma çapı, anma hat uzunluğu ve tüm bu ölçülerin toleransları ve arka arkaya duran en az iki zincir baklasının boyutlarını gösterir şematik çizim eklenmelidir,

(4) Her doğrusal metre başına anma kütlesi,

(5) Zincir baklalarının kaynak metodu,

(6) Isıl işlem uygulandıktan sonra, tüm zincire uygulanan deney yükü değeri,

(7) Zincirin minimum kopma yükü (kopma için çekme deneyinde ulaşılan minimum yükü ifade eder),

(8) Yüzde cinsinden ifade edilen, minimum kopma öncesi toplam uzama değeri; aynı zamanda deneye tabi tutulan numunelerin boyları veya baklaların adedi de belirtilmelidir,

(9) Zincirin malzeme özelliği (zincirin uluslar arası sınıfı veya alternatif olarak zincir çeliğinin özellikleri),

(10) Uygulanmış olan ısıl işlem tipi,

(11) Zincir, ulusal veya uluslar arası bir standarda göre imal edildiyse, bu standard belirtilmelidir,

(12) Zincire deneyler uygulandıysa, deneylerin uygun olduğu standard veya özellikler ifade edilmelidir. Eğer bir standard veya özellik uygulanmadıysa, yapılan deneyler detaylı olarak belirtilmeli ve sonuçları bildirilmelidir,

(13) Eğer zincirin özellikleri, özel işlem, bakım ve/veya denetim gerektiriyorsa bu bilgiler verilmelidir,

(14) Bu Ekin madde 1’e göre yetkilinin imzası,

(15) İmza yetkisine sahip kişinin üretici firmada veya yetkili temsilcisi firmadaki konumu (unvanı) ve imzası.,

3.2. Ulusal veya uluslar arası standardlara uygun olarak üretilmiş olan zincir, ilgili standardına uygun yapılmış okunaklı ve kalıcı kalite işaretleri taşımalıdır. Bu kalite işaretleri, her zincir boyunda bulunmalı; hangisi daha az aralıklı ise, her metrede veya 20 zincir baklasındaki bir baklada en az bir işaret bulunmalıdır. İşaretler aşağıdaki ölçülerde olmalıdır:

4. KANCALARLA İLGİLİ HÜKÜMLER

4.1. Üretici veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisi, her parti kanca için veya kullanıcının talebi üzerine, her kanca için aşağıdaki bilgileri içeren bir belge düzenlemelidir:

(1) Üreticinin veya yurt içindeki yerleşik yetkili temsilcisinin adı ve adresi,

(2) Bu belge bir parti kanca için ise, partinin içinde kaç adet kanca olduğu bildirilmelidir,

(4) Ölçü değerleri:

Başlıca ölçüleri gösteren şematik çizim eklenmelidir,

(5) Maksimum deneme yükü: Kancaya uygulanan maksimum deneme yükü kaldırıldığında, kalıcı önemli bir deformasyon olmamalıdır. Bu durumda, kalıcı deformasyon yüzdesi kanca açıklığı karşıdan karşıya ölçüldüğünde % 0,25’i aşmamalıdır,

(6) Kancanın hemen açıldığı veya yükü artık taşıyamayacağı derecede açıldığı yük; kancanın açılması nedeniyle yükü düşürmekten ziyade kopan ya da kopma ihtimali olan yapıdaki kanca için, minimum kopma yükü belirtilmelidir,

(7) Kancanın malzeme özellikleri (örneğin, kancanın uluslar arası sınıfı ya da buna alternatif olarak kanca çeliğinin özelliği),

(8) Kancanın imalatı esnasında uygulanmış olan ısıl işlem tipi;

(9) Kanca ulusal veya uluslar arası standardlara göre imal edildi ise, bu standard belirtilmeli ve kanca bu standarda göre tanımlanmalıdır,

(10) Kancaya deneyler uygulanmış ise bu deneyler veya bu deneylere göre özellikler açıklanmalıdır. Bir standard veya özelliğe bağlı değilse, bu deneylerin detayları ve sonuçları (gruplardaki numune sayısı) bildirilmelidir,

(11) Kancanın özelliklerinde özel işlem, bakım ve/veya denetim gerektiren bir husus varsa bunlar belirtilmelidir,

(12) Bu Ekin madde 1’e göre yetkilinin imzası;

(13) İmza yetkisine sahip kişinin üretici firmadaki veya yetkili temsilcisi firmadaki konumu (unvanı) ve imzası,

4.2. Ulusal veya uluslar arası standarda göre üretilen kancada, bu standarda uygun yapılmış okunaklı ve kalıcı bir kalite işareti bulunmalıdır.

MADDE 1 — 19/2/1996 tarihli ve 22559 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Teşkilat, Görev ve Çalışma Esasları Yönetmeliğinin 34 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "Teftiş Kurulu Başkanlığı" ibaresi "Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı" olarak değiştirilmiş, aynı maddenin (h) bendinde yer alan "Gözetim Müdürlüğü" ibaresi çıkarılmış, 37 nci maddesinin ikinci fıkrasında geçen "Teftiş Kurulu Başkanı" ibaresi "Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanı" olarak değiştirilmiş, 57 nci maddesinde yer alan "Gözetim Müdürlüğü" ibaresi "Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı" olarak değiştirilmiş, organizasyon şemasında yer alan "Gözetim Müdürlüğü" çıkarılmış, yine aynı şemadaki "Teftiş Kurulu Başkanlığı" ibaresi de "Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı" olarak değiştirilmiştir.

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 45 inci maddesi başlığı ile birlikte aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Madde 45 — Borsa üyelerinin, menkul kıymetleri Borsada işlem gören şirketlerin ve Borsa pazarlarındaki işlemlerin Borsa ve ilgili mevzuat çerçevesinde gözetim ve denetimi ile görevli ve yetkilidir. Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı ayrıca Borsa teşkilat birimlerinin iç denetimi ile Başkan tarafından verilecek diğer görevleri yerine getirmekle yükümlüdür. Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı doğrudan doğruya Başkana karşı sorumludur.

Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanlığı, yönetim ve hizmet bakımından Kurul Başkanı, Kurul Başkan Yardımcıları, yeterli sayıda Başmüfettiş, Müfettiş, Uzman, Özel İhtisas Personeli ve yardımcıları ile servis personelinden oluşur. Bu Kurulun görev ve çalışma esasları özel bir Yönetmelikle düzenlenir. Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkanı yönetim ve özlük işleri bakımından Başkan Yardımcısı, Teftiş ve Gözetim Kurulu Başkan Yardımcısı ise Müdür statüsündedir."

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 56 ncı maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

MADDE 4 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 5 — Bu Yönetmelik hükümlerini İstanbul Menkul Kıymetler Borsası Başkanı yürütür.

MADDE 1 — 17/1/1997 tarihli ve 22880 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Akdeniz Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğine aşağıdaki iki ek madde eklenmiştir.

"Ek Madde 1 — Yükseköğretim Kurumlarının lisans eğitimi veren Fakülte ve Yüksekokulları ile 5 veya 6 yıllık Fakültelerin son sınıfında (mezuniyet yılı) okuyan öğrenciler aşağıdaki esaslar çerçevesinde, bağlı bulundukları Dekanlık veya Yüksekokul Müdürlüğü aracılığı ile en geç ilgili yarıyılın kayıt haftası içinde Enstitü Müdürlüğüne bildirilmesi halinde lisansüstü derslere devam edebilirler.

a) Enstitü anabilim dallarının kaynak kabul ettiği Yükseköğretim Kurumlarının son sınıfında okuyan lisans öğrencilerinin devam etmek istediği dersin, ilgili yarıyılda kayıtlı lisansüstü öğrenciler tarafından alınıyor olması,

Ek Madde 2 — a) Ek Madde 1’de belirtilen esaslar dahilinde lisansüstü derslere devam edecek öğrenciler; lisansüstü derslerden en fazla 3 (üç) ders seçebilir, derslere devam ve başarı durumları Enstitü "Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği"nin ilgili maddelerince değerlendirilir,

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Akdeniz Üniversitesi Rektörü yürütür.

MADDE 1 — 17/1/1997 tarihli ve 22880 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, "Akdeniz Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Lisansüstü Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği"ne aşağıdaki iki ek madde eklenmiştir.

"Ek Madde 1 — Yükseköğretim Kurumlarının lisans eğitimi veren Fakülte ve Yüksekokulları ile 5 ve 6 yıllık Fakültelerin son sınıfında (mezuniyet yılı) okuyan öğrenciler aşağıdaki esaslar çerçevesinde, bağlı bulundukları Dekanlık veya Yüksekokul Müdürlüğü aracılığı ile en geç ilgili yarıyılın kayıt haftası içinde Enstitü Müdürlüğüne bildirilmesi halinde lisansüstü derslere devam edebilirler.

Ek Madde 2 — a) Ek Madde 1’de belirtilen esaslar dahilinde lisansüstü derslere devam edecek öğrenciler; lisansüstü derslerden en fazla 3 (üç) ders seçebilir. Derslere devam ve başarı durumları Enstitü "Lisansüstü Eğitim-Öğretim ve Sınav Yönetmeliği"nin ilgili maddelerince değerlendirilir.

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Akdeniz Üniversitesi Rektörü yürütür.

MADDE 1 — 24/1/1997 tarihli ve 22887 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, "Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliği"nin 8 inci maddesine aşağıdaki (d) bendi eklenmiştir.

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Akdeniz Üniversitesi Rektörü yürütür.

MADDE 1 — 2 Şubat 1997 tarihli ve 22896 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dokuz Eylül Üniversitesi Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin 1 inci maddesine aşağıdaki (c) bendi eklenmiştir.

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 3 üncü maddesinin (a) bendinin birinci fıkrası, (c) bendi, (d) bendinin üçüncü fıkrası ve (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Yüksek lisans programlarına ÖSYM tarafından yapılan LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavına katılan ve bu sınavda Üniversite Senatosu tarafından belirlenen puan türlerinden en az 45 puan alan adaylar başvurabilir. İlgili enstitünün yetkili kurulları bu puanın üzerinde puan belirleme yetkisine sahiptir. Yüksek lisans programlarına, LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavı ve lisans kademesi notları ile, ilgili enstitüler tarafından yapılan yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı, portfolyo incelemesi vb. değerlendirme sonuçlarına göre güz ve bahar yarıyılları başında öğrenci alınabilir. Yabancı dil hazırlık sınıfı bulunmayan enstitülerde/programlarda baraj niteliğinde yabancı dil giriş sınavı yapılır ve bu sınavda başarılı olamayan adaylar değerlendirmeye alınmaz. Türkçe öğretim yapan programlara başvuran yabancı uyruklu adaylar Türkçe sınavına alınır. Enstitü Yönetim Kurulunca kabul edilen kurumlardan alacakları belge ile Türkçe bildiklerini belgeleyen adaylar bu sınavdan muaf tutulur. Yabancı uyruklu adaylar ayrıca Enstitü Yönetim Kurulu kararı ile kendi dillerinin dışında bir yabancı dilden de sınava alınabilirler. Adayların sınavı ilgili Enstitü Yönetim Kurulunun seçeceği üç kişilik bir jüri tarafından yapılır. Bu sınavda başarılı olmak için 100 üzerinden en az 70 alınması gerekir.”

“Değerlendirme, ilgili öğretim programının özelliklerine göre, yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı, portfolyo incelemesi vb. den bir veya bir kaçının bileşimi şeklinde yapılabilir. Adayın başarılı sayılabilmesi için bu değerlendirmelerden en az 65 not almış olması gerekir. Yabancı dilde öğretim yapan anabilim/anasanat dallarına başvuran adayların yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı öğretim verilen yabancı dilde yapılabilir.”

“e) Varsa yabancı dil baraj sınavında başarılı olan adaylardan değerlendirmede de başarılı görülenler aldıkları değerlendirme notlarının % 25’i ile lisans kademesi not ortalamasının %25’inin toplamına LES sınavı notunun % 50’sinin eklenmesi suretiyle belirlenen başarı notlarına göre en yüksekten başlayarak kontenjan doluncaya kadar başvurdukları öğretim programlarına yerleştirilir ve enstitüde ilan edilir. Sıralamada eşitlik halinde lisans not ortalaması yüksek olana öncelik tanınır. Tezsiz yüksek lisans programlarındaki değerlendirmede ise, LES puanının en az % 50’si esas alınır ve diğer ölçütlerin hangilerinin hangi oranda esas alınacağı ilgili Enstitü Kurulu tarafından belirlenerek ilan edilir.”

MADDE 3 — Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (a) bendi, (b) bendinin birinci fıkrası ve (e) bendinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"a) Doktora ve sanatta yeterlik öğretim programlarına, ÖSYM tarafından yapılan LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavına katılan ve LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavında Üniversite Senatosu tarafından belirlenen puan türlerinden en az 45 puan alan adaylar başvurabilir. Temel Tıp Bilimlerinde yürütülen doktora programlarına başvuracak Tıp Fakültesi mezunlarının ise TUS (Tıpta Uzmanlık Sınavı) sınavında en az 50 Temel veya Klinik Tıp puanı (Temel Bilimlere başvuracak adaylar için Temel Tıp puanı, Klinik Bilimlere başvuracak adaylar için Klinik Tıp puanı geçerlidir.) veya LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavının sayısal kısmından en az 45 puan alması gerekir. İlgili enstitünün yetkili kurulları bu puanların üzerinde puan belirleme yetkisine sahiptir. Doktora ve sanatta yeterlik programlarına, LES (Lisansüstü Eğitim Giriş Sınavı) sınavı veya Temel Tıp Bilimlerinde doktora programına başvuran adaylar için TUS (Tıpta Uzmanlık Sınavı) sınavı, yüksek lisans kademesi notları ile, ilgili enstitüler tarafından yapılan yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı, portfolyo incelemesi vb. değerlendirme sonuçlarına göre güz ve bahar yarıyılları başında öğrenci alınabilir. Yabancı dil hazırlık sınıfı bulunmayan enstitülerde/programlarda baraj niteliğinde yabancı dil giriş sınavı yapılır ve bu sınavda başarılı olamayan adaylar değerlendirmeye alınmaz. Doktora ve sanatta yeterlik öğretimi yapılacak anabilim/anasanat dalları ya da bilim/sanat dallarına alınacak öğrenci sayıları ve aday öğrencilerde aranacak nitelikler; enstitüyü oluşturan anabilim/anasanat dallarının önerileri alınarak, Enstitü Kurulunca kararlaştırılır ve ilan edilir. Bu ilanda başvuru tarihi, aday öğrencilerden aranacak koşullar ve hangi yabancı dilden sınava tabi tutulacakları, sınav günü ve yeri ayrıca belirtilir.”

“b) Öğrencilerin değerlendirmelerinde yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı, portfolyo incelemesi vb. değerlendirme şekillerinden hangisinin/hangilerinin dikkate alınacağı, sınav tarihleri, jürilerin tespiti ve başvuruların değerlendirilmesi ile ilgili işlemler, ilgili Anabilim/Anasanat Dalı Başkanlığının görüşleri dikkate alınarak Enstitü Yönetim Kurulu tarafından düzenlenir.”

“Değerlendirme, ilgili öğretim programının özelliklerine göre yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı, portfolyo incelemesi vb.den bir veya bir kaçının bileşimi şeklinde yapılabilir. Adayın başarılı sayılabilmesi için bu değerlendirmelerden en az 70 (yetmiş) not almış olması gerekir. Yabancı dilde öğretim yapan Anabilim/Anasanat dallarına başvuran adayların yazılı, mülakat, kompozisyon, yetenek-yeterlik sınavı öğretim verilen yabancı dilde yapılabilir.”

MADDE 4 — Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 5 — Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Doktora programındaki öğrenciye tez danışmanı öğrencinin ve danışmanlığı üstlenmesi önerilen öğretim üyesinin görüşleri alınarak ilgili enstitü anabilim/anasanat dalı başkanlığının önerisi ve Enstitü Yönetim Kurulu kararıyla birinci yarıyıl sonuna kadar atanır. Doktora tezinin niteliğinin birden fazla tez danışmanı gerektirdiği durumlarda ikinci tez danışmanı atanabilir. Doktora tezi danışmanları öğretim üyeleri arasından seçilir. İkinci tez danışmanının doktora veya eşdeğer derecesine sahip olması gerekir.”

MADDE 6 — Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesinin (a) bendi ve (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Yeterlik sınavının amacı, öğrencinin temel konular ve doktora çalışması ile ilgili konularda derinliğe sahip olup olmadığının sınanmasıdır. Yeterlik sınavları Ocak-Şubat ve Haziran-Temmuz aylarında olmak üzere yılda iki kez Enstitü Yönetim Kurulunun belirleyeceği tarihlerde yapılır.”

MADDE 7 — Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

MADDE 8 — Aynı Yönetmeliğin 35 inci maddesinin (a) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“a) Kredili ders ve uygulamalarını tamamlayan öğrenciler temel konularda ve sanatta yeterlik çalışması ile ilgili dalda derinliğe sahip olup olmadıklarının sınanması amacıyla yeterlik sınavına alınırlar. Yeterlik sınavları Ocak-Şubat ve Haziran-Temmuz aylarında olmak üzere yılda iki kez Enstitü Yönetim Kurulunun belirleyeceği tarihlerde yapılır.”

MADDE 9 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 10 — Bu Yönetmelik hükümlerini Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörü yürütür.

MADDE 1 — 25 Şubat 1999 tarihli ve 23622 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Dokuz Eylül Üniversitesi Yaz Öğretimi Yönetmeliğinin 9 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 9 — Yaz öğretiminde öğrenci 12 (oniki) saati geçmemek üzere en çok 3 (üç) ders alabilir.

MADDE 2 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini Dokuz Eylül Üniversitesi Rektörü yürütür.

MADDE 1 — 17/3/1997 tarihli ve 22936 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Mersin Üniversitesi Devlet Konservatuvarı Lisans Öğretim ve Sınav Yönetmeliğinin 21 inci maddesinin (c) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

Sınıf atlamak isteyen öğrenciler daha önce başarılı sayıldıkları dersler hariç, atlayacakları sınıfın bütün derslerinden sınıf atlama sınavına girerler. Bu sınavlarda başarı notu esas meslek dersleri için 100 tam not üzerinden 70, diğer dersler için 50 puandır. Ancak sınıf atlama sınavlarında esas meslek derslerinden başarılı oldukları halde diğer tüm derslerinin yalnız bir tanesinden başarılı olamayanlar, sınıf atlar. Fakat mezun olabilmek için tek dersi başarmak zorundadırlar. Sınıf atlama sınavına girmek isteyen öğrenciler, yıl sonu sınavının bitiminden itibaren ilk on beş gün içerisinde yıl sonu sınav komisyonu raporu ve sanat dalı öğretim sorumlusunun olumlu görüşünü kapsayan bir dilekçe ile Konservatuvar Müdürlüğüne başvururlar."

MADDE 2 — Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

"Madde 30 — Kesin kayıt sırasında başarılı olup, üst sınıflara kayıtlarını yaptırmak isteyen adaylar, "Seviye Sınavı"na alınırlar. Bu sınavlar, kesin kabul sınavlarının sonuçlarından sonra her yılın Eylül ayında bir defa açılır ve mazeret sınavı yoktur.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Sayfa Başı

Tebliğler

—— • ——

Sayfa Başı

İncelenen Kararın

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 9.6.2003

Davacı Erdal Benek ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Van 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 13/12/2002 günlü ve 2002/755-719 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Cumhuriyet Başsavcılığının 10/4/2003 gün ve Hukuk-2003043158 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 255. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, ceza davası açılmışsa bu gibi hallerde, suçdan zarar görenlerle sanıkların yaşlarında lüzum görülecek düzeltmelere ilişkin davaların suça konu dava ile birlikte ilgili ceza mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.’nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 9/6/2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Sayfa Başı