|
Kanun Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı
Hakkında Kanunda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Kanun No. 5351 Kabul
Tarihi : 25.5.2005 MADDE 1. — 13.12.2004 tarihli
ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun
9 uncu maddesinin beşinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. (5) Müebbet hapis cezasına
hükümlülerden, 107 nci maddede belirtilen koşullu
salıverilme süresinin üçte ikisini, süreli hapis cezasına hükümlülerden
toplam cezalarının üçte birini, üçüncü fıkrada belirtilen hükümlülerden
geriye kalan toplam cezalarının üçte birini bu kurumlarda geçirerek iyi hâl
gösterenlerin, tutum ve kişiliklerine uygun diğer ceza infaz kurumlarına
gönderilmelerine karar verilebilir. MADDE 2. — 5275 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (g) bendine aşağıdaki cümle eklenmiş ve üçüncü fıkrasının ikinci
cümlesi madde metninden çıkarılmıştır. Ancak, yapılan gözlem ve sınıflandırma sonunda idare ve
gözlem kurulunca aynı ceza infaz kurumunda veya o yer
Cumhuriyet Başsavcılığına bağlı diğer ceza infaz kurumlarında kalması uygun bulunan hükümlülerin dosyaları
Bakanlığa gönderilmez ve cezalarının infazına, bulundukları veya
Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderilecekleri bağlı ceza infaz kurumlarında
devam olunur. MADDE 3. — 5275 sayılı Kanunun
31 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
(1) İyi halli hükümlüler, idare
ve gözlem kurulu kararı ile kurum yönetimi tarafından durumlarına uygun kurum
içi hizmetlerde çalıştırılabilir. Çocuk hükümlüler, kendi yaşam alanları veya
eğitsel amaçlar dışında çalıştırılamazlar. MADDE 4. — 5275 sayılı Kanunun
47 nci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki
şekilde değiştirilmiştir. (1) Uyarma, kınama ve bazı
etkinliklere katılmaktan alıkoyma cezaları kurumun en üst amiri tarafından
verilir ve uygulanır. MADDE 5. — 5275 sayılı Kanunun 59 uncu maddesinin dördüncü
fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş
ve beşinci fıkranın başına "Türkiye Cumhuriyetinin taraf olduğu
uluslararası sözleşmelere ve karşılıklılık esasına uygun olmak
koşuluyla," ibaresi eklenmiştir. (4) Avukatların savunmaya ilişkin
belgeleri, dosyaları ve müvekkilleri ile yaptıkları konuşmaların kayıtları incelemeye tâbi tutulamaz. Ancak, 5237 sayılı
Kanunun 220 nci, İkinci Kitap Dördüncü Kısım
Dördüncü ve Beşinci Bölümlerinde yer alan suçlardan mahkûm olan hükümlülerin
avukatları ile ilişkisi; konusu suç teşkil eden fiilleri işlediğine, infaz
kurumunun güvenliğini tehlikeye düşürdüğüne, terör örgütü veya diğer suç
örgütleri mensuplarının örgütsel amaçlı haberleşmelerine aracılık ettiğine
ilişkin bulgu veya belge elde edilmesi halinde, Cumhuriyet Başsavcılığının
istemi ve infaz hâkiminin kararıyla, bir görevli görüşmede hazır
bulundurulabileceği gibi bu kişilerin avukatlarına verdiği veya avukatlarınca
bu kişilere verilen belgeler infaz hâkimince incelenebilir. İnfaz hâkimi
belgenin kısmen veya tamamen
verilmesine veya verilmemesine karar verir. Bu karara karşı
ilgililer, 4675 sayılı Kanuna göre itiraz edebilirler. MADDE 6. — 5275 sayılı Kanunun 92 nci
maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir. (2) 5271 sayılı Kanunun 250 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan suçlarla
ilgili olarak alınan bilgilerin doğruluğunun araştırılması bakımından zorunlu
görülen hâllerde, hükümlü veya tutuklular, rızaları alınmak koşuluyla, ilgili
makamın ve Cumhuriyet Başsavcılığının talebi üzerine hâkim kararı ile geçici
sürelerle ceza infaz kurumundan alınabilirler. Bu süreler, hükümlü
veya tutuklu dinlendikten sonra işin niteliğine göre,
her defasında dört günü ve hiçbir
surette onbeş günü
geçmemek
üzere hâkim tarafından tayin
olunur ve hükümlülük ve tutuklulukta geçmiş sayılır. Ceza infaz kurumundan
ayrılış ve dönüşlerinde hükümlü veya tutuklunun sağlık durumu doktor raporu
ile tespit edilir. Yer gösterme sırasında yapılan işlemlere ilişkin
belgelerin bir örneği ilgilinin dosyasında muhafaza edilmek üzere Cumhuriyet
Başsavcılığına gönderilir. MADDE 7. — 5275 sayılı Kanunun 106 ncı
maddesinin dördüncü fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. (4) Çocuklar hakkında hükmedilen; adlî para cezası ile hapis cezasından
çevrilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezalar hapse
çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü
uygulanır. MADDE 8. — 5275 sayılı
Kanunun 107 nci maddesinin onüçüncü
fıkrasının (b) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. b) Yükümlülüklerine aykırı
davranması hâlinde, bu yükümlülüklere uymama tarihi ile hak ederek
salıverilme tarihi arasındaki
süreyi geçmemek koşuluyla
takdir edilecek bir sürenin, MADDE 9. — 5275 sayılı Kanunun 110 uncu maddesinin ikinci fıkrası
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir. (2) Kadın veya altmışbeş yaşını bitirmiş hükümlülerin mahkûm oldukları
altı ay veya daha az süreli hapis cezasının konutunda çektirilmesine hükmü
veren mahkeme veya hükümlü başka bir yerde bulunuyorsa o yerde bulunan aynı
derecedeki mahkemece karar verilebilir. MADDE 10. — Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. MADDE 11. — Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 31/5/2005 |