— İstanbul Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Kemal Yalçın ALEMDAROĞLU’nun Görevden Alınması Hakkında Karar

— Türk Medeni Kanununun Velâyet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanma sına İlişkin Tüzük Kapsamında Tutulacak Defterler, Özel Kütük, Dosyalar, Tutanaklar ve Diğer Evrakın Düzenlenmesine Dair Yönetmelik

— Araç Muayene İstasyonlarının Açılması, İşletilmesi ve Araç Muayenesi Hakkında Yönetmelik

— Eser, İcra, Yapım ve Yayınların Kullanılması ve/veya İletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

— Mecburi Standardın Yürürlükten Kaldırılmasına Dair Tebliğ (No: ÖSG-2004/34)

1 —7/4/2004 tarihli ve 5117 sayılı Kanunla katılmamız uygun bulunan ekli “Endüstriyel Tasarımların Uluslararası Tesciline İlişkin Lahey Anlaşması’nın Cenevre Metni”ne,

2 —7/4/2004 tarihli ve 5118 sayılı Kanunla katılmamız uygun bulunan ekli “Marka Kanunu Andlaşması”na,

1/1/2005 tarihinden geçerli olmak üzere katılmamız; Dışişleri Bakanlığı’nın 23/8/2004 tarihli ve ÇEGY/337684 sayılı yazısı üzerine, 31/5/1963 tarihli ve 244 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 6/9/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Bakanlar Kurulu Kararı

Özel tüketim vergisi tutarlarının belirlenmesine ilişkin ekli Karar’ın yürürlüğe konulması; Maliye Bakanlığı’nın 24/8/2004 tarihli ve 038942 sayılı yazısı üzerine, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun 12 nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 31/8/2004 tarihinde kararlaştırılmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Görüşmelerde bulunmak üzere, 23 Eylül 2004 tarihinde Arnavutluk’a gidecek olan Adalet Bakanı Cemil ÇİÇEK’in dönüşüne kadar; Adalet Bakanlığına, İçişleri Bakanı Abdülkadir AKSU’nun vekâlet etmesi uygundur.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Cumhurbaşkanlığından:

İstanbul Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Kemal Yalçın ALEMDAROĞLU, Yükseköğretim Genel Kurulu’nun 03.09.2004 günlü, 2004.9.63 sayılı Kararı nedeniyle, 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasası’nın ek 1. maddesi uyarınca, Rektörlük görevinden alınmıştır.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

 Atama Kararları

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

—— • ——

Milli Eğitim Bakanlığından:

1 — Rize Milli Eğitim Müdürü Köksal AKALIN’ın başka bir göreve atanmak üzere bu görevinden alınması, 2451 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

1 — Ölçüler ve Standartlar Genel Müdürlüğü Genel Müdür Yardımcısı Mehmet ÖZKAN’ın başka bir göreve atanmak üzere bu görevinden alınması; 2451 sayılı Kanunun 2 nci maddesi gereğince uygun görülmüştür.

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

—— • ——

Sanayi ve Ticaret Bakanlığından:

1 — Açık bulunan Türkiye Şeker Fabrikaları A.Ş. Genel Müdürlüğü Yönetim Kurulu Üyeliğine Emin Suha ÇAYKÖYLÜ’nün atanması,

Ahmet Necdet SEZER

CUMHURBAŞKANI

Sayfa Başı

Tüzük Kapsamında Tutulacak Defterler, Özel Kütük, Dosyalar, 

Tutanaklar ve Diğer Evrakın Düzenlenmesine 

Dair Yönetmelik

Madde 1 —Bu Yönetmeliğin amacı, Türk Medenî Kanununun Velâyet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzük uyarınca tutulacak defterler ile özel kütük, dosyalar, tutanaklar ve diğer evraka ilişkin hususları düzenlemektir.

Madde 2 —Bu Yönetmelik, 21/7/2003 tarihli ve 2003/5960 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Türk Medenî Kanununun Velâyet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 57 nci maddesinin (a) bendi uyarınca hazırlanmıştır.

a)Türk Medenî Kanunu; 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununu,

Madde 4 —Velâyet, vesayet ve miras işlerinde dosya usulunün uygulanması zorunludur. Her iş için bir dosya açılarak bu dosyaya, ait olduğu işin esas defterindeki numarası yazılır ve o işe ait tutanak ve belgeler sırasıyla bu dosyaya konur.

Madde 5 —Velâyet, vesayet ve miras işleri için bir tutanak tutulur. Bu tutanakta; dosya esas numarası, vesayet altına alınan veya kendisine kayyım tayin olunan kimsenin, vasi veya kayyımın, mirasta terekesi yazılanın, defter tutma talebinde; mirasçı ve ilgililerin ve miras şirketi için tayin olunan temsilcinin adı, soyadı ve yerleşim yerleri yazılır. Bu tutanakta yapılan işlemlerin tarih ve sırası belirtilir, kararlar hâkim ve zabıt kâtibi tarafından imzalanır. Tutanaklara birbirini takip eden sayfa numarası verilir.

Madde 6 —Başvuru ve talepler yazılı veya sözlü beyan ile yapılır. Sözlü beyan tutanağa geçirilir ve beyanda bulunana imza ettirilir.

Madde 7 —Terekede bulunan veya ilgililer tarafından daha sonra ibraz edilen belgelerin suretleri çıkarılarak dosyaya konulur. Asılları, üzerine dosya esas numarası yazılan bir zarfa konulup, mahkeme kasasında saklanır.

Madde 8 —Velâyet ve vesayet işlerine bakan mahkemelerde aşağıdaki defterler tutulur:

Madde 9 —Vasiliğe atanma kararının kesinleşmesi üzerine, Türk Medenî Kanununun 438 inci maddesi uyarınca; vasi ile vesayet makamının görevlendireceği bir kişi tarafından, hâkimin belirleyeceği süre içinde ve talimatları doğrultusunda yönetilecek malvarlığının defteri tutulur.

Belirlenen süre içinde defterin düzenlenmesine engel bir durum varsa, vesayet makamından ek süre istenebilir. İstem uygun görüldüğü takdirde ek süre verilir. Bu süre kesindir.

Vesayet makamı, defterde yazılan malların iyi tanımlanmadığını, değerlerinin takdirinde yanlışlık yapıldığını veya eksik yazıldığını saptarsa, bunları denetimi altında tamamlattırır veya düzelttirir. Vesayet makamı, defterin usulüne uygun ve doğru olarak düzenlendiği kanısına varırsa bir örneğini onaylayarak vasiye verir, diğer örneğini dosyasında saklar.

Madde 10 —Vasi, her yıl aralık ayının son günü itibarıyla düzenleyeceği hesap raporunu en geç ocak ayının son gününe kadar vesayet makamına verir. Ancak vesayet makamı başka bir süre de belirleyebilir. Vesayet makamınca raporun bir yıldan kısa sürelerle düzenlenmesine karar verilmesi halinde, hesabın hangi güne kadar olan durumu göstereceği ve raporun en geç hangi tarihte verileceği de kararda açıklanır.

Hesap döneminde malvarlığında oluşan değişiklikler ile elde edilen gelirler ve yapılan masraflar ayrıntıları ile raporda gösterilir ve belgeleri rapora eklenir. Vesayet makamının kararlarının yerine getirilmesi için yapılan işlemler varsa, bunlara ait kararların tarihleri de rapora yazılır. Vesayet altına alınanın yaşam tarzına, yerleşim yerine ve meslekî eğitimine ilişkin ayrıntılı bilgiler de raporda belirtilir.

Madde 11 —Hesap raporunun verildiği tarihten itibaren en geç bir ay içinde vesayet makamı raporu inceleyip, eksiklik ya da yanlışlık gördüğü takdirde vasiye, hesapların tamamlanması veya düzeltilmesi için uygun bir süre verir.

Vasi, görevini yerine getirirken kusurlu davranışıyla vesayet altındaki kişiye verdiği zarardan sorumludur.

Madde 12 —Malvarlığının yönetimi bakımından bir engel yoksa, vesayet altındaki kişiye ait kıymetli evrak, değerli eşya, önemli belge ve benzerleri vesayet makamının gözetimi altında güvenli bir yerde saklanır.

Bunların saklanmasında ve yönetiminde bir engel varsa gerektiğinde vesayet makamınca belirlenen teminat karşılığında adetleri, nitelikleri ve değerleri ayrı ayrı gösterilerek düzenlenen tutanakla vasiye teslim edilebilir.

Madde 13 —Görevi sona eren vasi, vesayet altındaki kişinin malvarlığının yönetimiyle ilgili son raporunu ve kesin hesabını görevinin sona ermesinden itibaren onbeş gün içinde vesayet makamına verir.

Vasi, son raporunda, mal varlığı ile gelir ve giderin her kalemini, niteliklerini ayrı ayrı belirterek yazar. Son rapordan önce verilmiş onaylı bir raporun bulunması halinde, sadece o rapordan sonraki gelir ve giderler yazılır. Hâkimin gelir ve giderlere ait verilmesini istediği belgeler de son rapora eklenir. Vesayet altındaki kişinin durumuna uygun olan, yol, yiyecek, giyecek gibi giderlerden belge istenmez.

Son rapor ve kesin hesaptaki eksiklikler, verilen sürede tamamlanmaz veya birinci fıkrada yazılı süre içinde vasi raporunu vermezse ya da rapora göre vesayet makamı vasinin sorumlu olması gerektiği kanısına varırsa, son rapor ve kesin hesabın reddi konusundaki kararını vasiye tebliğ eder. Bu karar ayrıca ehliyetini kazanmış ergin kişiye veya mirasçılarına ya da yeni vasiye tazminat davası açma hakları bulunduğu da belirtilmek suretiyle tebliğ olunur. Bu tebliğde vasinin görevine son verildiği de belirtilir.

Madde 14 —Tereke işlerine bakan sulh hukuk mahkemesinde aşağıdaki defterler tutulur:

Tereke esas defterinde; sıra numarası, başvuranın adı, soyadı veya unvanı ile başvuru tarihi, mirasbırakanın adı, soyadı, öldüğü tarih, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa veli, vasi veya kayyımın adı, soyadı, adresi, son yerleşim yeri mahkemesinin karar tarih ve numarası ile itiraz veya temyiz başvurusunun tarih ve sonucu sütunları yer alır.

Kıymetli evrak ve eşya defterinde; sıra numarası, tereke dosya esas numarası, kıymetli evrak veya eşyanın sahibinin adı, soyadı, kıymetli evrak veya eşyanın cinsi, türü, adedi, değeri, satılıp paraya çevrilmiş ise bedeli ve tahsilât makbuz numarası, kıymetli evrak ve eşyanın saklandığı yer hanesi ile gerekli görülen diğer hususların bulunduğu düşünceler sütunu yer alır.

Bu defterde; emanete alınan paranın miktarı, tahsilât makbuzunun tarih ve numarası, tereke dosyasının esas numarası, kasadan çıkış yapılan para miktarı ile buna ilişkin reddiyat makbuzunun tarih ve numarası yer alır.

f) Tereke tespit ve koruma defteri: Miras bırakanın son yerleşim yeri sulh hâkimi, Türk Medenî Kanununun 590 ıncı maddesinde yazılı sebeplerden birinin gerçekleşmesi halinde tereke tespit ve koruma defterinin tutulmasına karar verir.

Bu defterde; sıra numarası altında taşınır malların cinsi, türü, miktarı, takdir olunan değeri, bulunduğu yer ile var ise üzerinde üçüncü bir şahsın rehin hakkına ilişkin bilgi yer alır. Kolleksiyon halindeki eşya bir kalemde ve aynı numara altında gösterilir. Aynı türden veya bir diğerine benzer eşya mümkün olduğu takdirde birlikte kaydolunur.

Kütüphane veya pul kolleksiyonu gibi tespiti uzun zamana ihtiyaç gösteren taşınırlardan oluşan mallar, mühürlenmek veya kasa gibi güvenilir bir yere konulmak suretiyle muhafaza altına alınır.

g) Resmî defter :Mirası reddetmek hakkına sahip olan mirasçılar tarafından, Türk Medenî Kanununun 606 ncı maddesinde öngörülen sürelerin işlemeye başladığı tarihten itibaren mirası ret için bir ay içinde defter tutmak talebinde bulunulduğu takdirde hâkimin gözetimi altında bu işle görevlendirilecek bir zabıt kâtibi tarafından, tereke tespit ve koruma defterindeki usule göre tutulan ve ölenin taşınır, taşınmaz mallarının durumu ve ayrıntısı ile alacak ve borçlarının miktarını gösterir defterdir.

Bu defterde ayrıca, miras bırakanın kefaletten doğan borçları ayrı bir sütunda gösterilir.

Madde 15 —Mirası ret tutanağı, mirasçının mirası reddetmesi halinde sulh hâkimince düzenlenen tutanaktır.

Madde 16 —Mirası ret kütüğü, miras mirasçılar tarafından reddedilmiş ise özel kütüğe işlenir. Bu kütüğe; mirasbırakanın adı, soyadı, gün, ay, yıl olarak ölüm tarihi, mirası ret için başvuru tarihi, reddedenin adı, soyadı, Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, reddedenin yerleşim yeri, ret beyanını içeren tutanağın tarihi, tereke esas numarası, mirasçılık belgesini veren mahkemenin esas ve karar numarası yazılır. Kütükte, diğer hususların bulunduğu düşünceler sütunu da yer alır. Reddeden mirasçıya mirası reddettiğine dair belge verilmiş ise bu husus düşünceler sütununda belirtilir.

Reddeden mirasçıya talebi halinde, mahkemenin özel kütüğünün kayıt numarasını içeren, mahkeme mührü ile mühürlenmiş ve zabıt kâtibi tarafından onaylanmış mirası reddettiğine ilişkin bir belge verilir.

Madde 17 —Bu Yönetmelikte tutulması öngörülen ve ekte birer örneği gösterilen defterler ve özel kütük Adalet Bakanlığınca bastırılıp teşkilâta gönderilir.

Madde 18 —Bu Yönetmelik hükümlerine göre, tutulması ve kullanılması zorunlu olan defter örnekleri Yönetmeliğe eklenmiştir.

Madde 19 —Bu Yönetmelik yürürlüğe girmeden önce tutulan defterler, mümkün olduğu takdirde, Yönetmelik hükümlerine uygun bir biçimde gerekli sütunlar ilave edilmek suretiyle kullanılmaya devam edilir.

Madde 20 —Elektronik ortamda veri girişi ve veri saklama uygulamasına geçen mahkemelerde bu Yönetmelik uyarınca tutulacak defterler ile özel kütük, dosyalar, tutanaklar ve diğer evrak elektronik ortamda tutulur.

Madde 21 —Bu Yönetmelik yayımlandığı tarihte yürürlüğe girer.

Madde 22 —Bu Yönetmelik hükümlerini Adalet Bakanı yürütür.

—— • ——

MADDE 1 — 9/2/1986 tarihli ve 19014 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İstanbul Polis Hastanesi Döner Sermaye İşletmesi Yönetmeliğinin değişik 7 nci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.

MADDE 2 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

—— • ——

Madde 1- Bu Yönetmeliğin amacı, karayolunda seyreden motorlu ve motorsuz araçlarının teknik muayenelerini daha etkin ve sağlıklı bir şekilde yapmak, bu suretle araçlar bakımından karayolu trafik güvenliğini sağlamaktır.

Madde 2-Bu Yönetmelik motorlu ve motorsuz araçların muayenesini yapacak olan gerçek veya tüzel kişilere ait muayene istasyonlarını ve bunların açılması,işletilmesi,işletme belgesi ile yetki verilmesini ve muayene istasyonlarında bulunacak makine,araç/gereç,personel ve bunların niteliklerini,işletme,çalışma ve denetlenmelerine dair usul ve esasları kapsar.

Madde 3- Bu Yönetmelik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun değişik 35 inci maddesine dayanılarak çıkarılmıştır.

a) Bakanlık: Ulaştırma Bakanlığını,

b) İdare : Özelleştirme İdaresi Başkanlığını,

c) Genel Müdürlük: Kara Ulaştırması Genel Müdürlüğünü,

g)Araç Muayene İstasyonu: Araçların niteliklerinin tespit ve kontrol edildiği, bunun için gerekli cihaz ve personeli bulunan ve araç muayenesinin yapıldığı ve muayene kanallarının olduğu sabit yapıdaki tesisleri,

m) Muayene Bölgesi: Bu Yönetmelik kapsamındaki hizmetlerin etkin ve verimli bir şekilde yürütüleceği, Türkiye’nin il ve ilçeler itibarı ile Güney ve Kuzey olmak üzere iki bölgeye ayrılmış ekte yer alan halini,

n) Araç Muayene Raporu: Karayolu araçlarının özellikleri ve teknik bilgiler ile muayene sonuçlarının yer aldığı/işlendiği belgeyi,

Madde 5- Araçların muayeneleri; İşletici veya Alt İşletici tarafından açılmış muayene istasyonlarında, bu istasyonlar işletmeye açılıncaya kadar ise Karayolları Genel Müdürlüğüne ait muayene istasyonlarında yapılır. Araçların muayeneleri tescilli oldukları bölgeye ait muayene istasyonlarında yapılır.

Madde 6- İşletici ve Alt İşletici, aşağıdaki hususlara uymakla yükümlüdür. İşleticinin yetkilerini Alt İşleticiye devretmesi halinde dahi sorumluluğu devam eder.

Araç muayene istasyonlarının TS-EN 45004 “Çeşitli Tipteki Muayene Kuruluşlarının Çalıştırılmaları İçin Genel Kriterler” (A tipi muayene kuruluşu) standardına uygun olması ve işletmeye açılış tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde yetkili akredite kuruluşu tarafından akredite edilmesi şarttır. Akreditasyon şartı faaliyet süresince aranır.

a) Araç Muayene İstasyonlarında ve/veya seyyar muayene istasyonlardaki araç muayenelerinde kullanılacak kontrol cihazları devamlı hizmet verecek şekilde faal bulundurulur, cihazlardan herhangi birinin arızalanması halinde, bu arıza giderilmeden muayeneye cihazsız devam edilmez.

b) Araç Muayene İstasyonları ve/veya seyyar muayene istasyonları her türlü aracın muayenesini model, marka ve tür gözetmeksizin yapmak zorundadırlar.

c) Araç Muayene İstasyonları ve muayene kanalları, kurulu bulunduğu arazi üzerinde ayrı bir bölüm halinde yer alır. Bu bölüm araç muayenesi dışında başka bir amaç veya ticari faaliyet için kullanılamaz.

d) Araç Muayene İstasyonlarında ve istasyonlara ait alanlardaki işçilerin sağlığı ve iş güvenliği ile çalışma şartları, ilgili mevzuata uygun olarak muayene istasyonu işleteni tarafından sağlanır. İstasyonlarda kullanılabilir durumda ilk yardım dolabı ve yeterli sayıda yangın söndürme cihazı bulundurulması şarttır.

e) Her muayene istasyonunca; gerekli olan her türlü açıklayıcı/yönlendirici panolar ve levhalar, işletmenin niteliğine göre istasyonun uygun yerlerine asılmak zorundadır.

f) İşletmeye açılan araç muayene istasyonunda, yapılacak her türlü tadilat sonucundan Bakanlığa bilgi verilir.

g) Araç Muayene İstasyonlarında her türlü güvenlik önlemi, İşletici veya Alt İşletici tarafından alınacaktır.

Madde 7- 6 ıncı Maddede belirtilen şartlara uygun faaliyet göstermek kaydıyla, işletme süresi İdarenin yetki devir sözleşmesinde belirttiği tarihten itibaren 20 (yirmi) yıldır.

Madde 8- Araç muayeneleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, Karayolları Trafik Yönetmeliği, Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca yürürlüğe konulan Tip Onay Yönetmelikleri, Araçların İmal Tadil ve Montajı Hakkında Yönetmelik ile bu Yönetmelikte yapılan düzenlemeler dikkate alınarak Ek-1’de belirtilen sınıflara göre ve asgari Ek-2’de verilen cetveldeki hususları kapsayan kontrol ve testleri içerir. Bu kontrol ve testlerin yapılması zorunludur.

Araçların muayenelerinde Ek-1’de belirtilen sınıflar esas alınır. Bakanlık bu sınıflar ile muayene kurallarında düzenleme ve değişiklikler yapabilir. Yapılan değişiklikler ve düzenlemeler genelgelerle İşletici veya Alt İşleticilere duyurulur.

Araçlarda kullanılan lastiklerin dış yüzeylerinin ana yivlerindeki (oluklar) diş derinlikleri, 4 adetten az tekerlekli araçlarda en az 1 mm, 4 ve daha fazla tekerlekli araçlarda en az 1,6 mm olacaktır. Ana yivler, lastiklerin yer ile temas eden yüzeyinin yaklaşık ¾ ünü kapsayan, lastiklerin yer ile temas eden yüzeyinin merkezi kısmındaki yivlerdir.

İşletici veya Alt İşletici egzoz emisyon ölçümü yapmak isterse; egzoz emisyon ölçümleri, 2872 sayılı Çevre Kanunu ve bu Kanuna dayanılarak çıkarılan Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliği esasları doğrultusunda yapılacaktır. Bu durumda, İşletici veya Alt İşletici 2872 sayılı Kanun ve Hava Kalitesinin Korunması Yönetmeliği esaslarına göre yetki almak ve söz konusu Yönetmeliğin gereklerini yerine getirmek zorundadır. Egzoz emisyon ölçümleri ücreti bu konu ile ilgili Kanun ve Yönetmeliklere göre uygulanacaktır.

1- KUSURSUZ : Muayene edilen araçta herhangi bir eksikliğin bulunmaması halidir. Bu durumda Araç Trafik Belgesinin ilgili kısmına bir sonraki muayene tarihi yazılarak istasyon amiri veya yardımcısı tarafından imzalanmak ve mühürlenmek suretiyle onaylanır.

2- HAFİF KUSUR : Aracın yapılan muayenesi sonrasında yeniden muayenesine gerek duyulmayan bir eksikliğin bulunması halinde, eksiklikler Araç Muayene Raporunda gösterilip raporun bir örneği araç sahibine veya aracı muayeneye getirene, söz konusu eksikliklerin giderilmesi için verilir. Araç Trafik Belgesinin ilgili kısmına bir sonraki muayene tarihi yazılarak istasyon amiri veya yardımcısı tarafından imzalanmak ve mühürlenmek suretiyle onaylanarak muayenesi bitirilir.

3- AĞIR KUSUR : Aracın muayenesi sonucunda tamirine ihtiyaç duyulacak derecede eksiklikler tespit olunması halinde, söz konusu eksiklikler Araç Muayene Raporuna işlenir. Bu eksikliklerin giderilerek aracın yeniden muayeneye gelmesi amacıyla; Araç Muayene Raporunda bir aylık süre tanındığı belirtilerek aracın muayenesi bitirilmez ve Araç Trafik Belgesi onaylanmaz.

4- EMNİYETSİZ : Aracın; can ve mal emniyeti ile trafik güvenliği açısından tehlikeli olacak derecede kusurlarının/eksikliklerinin tespiti halinde muayenesi onaylanmaz. Bu tür araçlar için trafikten men tutanağı düzenlenerek durum trafik zabıtasına bildirilir.

Araçların muayeneleri sonucunda tespit edilen eksikliklerden nelerin hafif kusur, ağır kusur ve emniyetsiz grubuna girdiği Bakanlık tarafından belirlenir.

Muayeneleri süresi içinde yaptırılmayan veya geç yaptırılan araçlara ilişkin bilgiler, şekli ve içeriği Maliye Bakanlığınca belirlenecek bir tutanak ile en yakın trafik kuruluşuna bildirilir. Bu tutanaklar gerektiğinde/imkanlar ölçüsünde elektronik ortamda da bildirilebilir.

Yurt dışında ikamet eden veya ticari faaliyet nedeni ile sürekli yurt dışında bulunan araçların yasal süresi içinde muayenesinin yapılamaması durumunda, bu durumun belgelendirilmesi halinde, yurda giriş tarihinden itibaren bir ay içinde muayenesini yaptıran araçlara 2918 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde yer alan %5 fazla ücret tahsili hususu uygulanmaz.

Madde 9- Yapılan ihale sonucunda yetki verilmesi uygun görülen gerçek veya tüzel kişiler, satış sözleşmesinin imza tarihinden itibaren bir ay içinde; kuracakları istasyonlar için ihale ilanına, idari ihale şartları belgesine, tesis ve işletme teknik şartnamesine uygun olarak yapacakları iş programını işletmeye hazır hale geliş sıra ve süresini de içerecek şekilde Bakanlığa verirler. Bakanlık programı 15 gün içinde değerlendirerek cevaplar. Söz konusu gerçek veya tüzel kişiler Bakanlığın bu programı değiştirerek onaylaması halinde de buna uymak durumundadırlar.

Yetki verilen gerçek veya tüzel kişiler, satış sözleşmesinin imzalanmasını müteakip, onaylanan iş programına göre satış sözleşmesinin imza tarihinden itibaren 18 (on sekiz) ay içinde bölgesindeki tüm istasyonları şartnamelere ve sözleşmeye uygun şekilde yapmak/açmak ve araç muayenesine başlayacak hale getirmek zorundadırlar.

Bu Yönetmelikte ve satış sözleşmesinde belirtilen yükümlülüklerin yerine getirilmesi halinde İşletici Bakanlık tarafından “Geçici İşletme Yetki Belgesi” ile yetkilendirilir. Geçici İşletme Yetki Belgesi verilen İşleticiler ve alt işleticiler en geç 1 (bir) yıl içinde muayene istasyonlarını akredite ettirmek durumundadır. Akredite edilen istasyonların “Geçici İşletme Yetki Belgesi”, “İşletme Yetki Belgesi”ne dönüştürülür. Yetki verilen işleticinin ve varsa alt işleticinin adı, soyadı, ticari unvanı ve diğer ilgili bilgiler muayene istasyonunda herkesin görebileceği bir yere asılır.

Madde 10- Araç Muayene İstasyonlarında;

a) Fren, far, lastik diş derinliği, gürültü kontrol, gaz kaçağı kontrol ve ölçüm cihazları ile gerekli diğer alet ve edevatın bulundurulması, (egzoz emisyon ölçümü yapılmak istenmesi halinde egzoz emisyon ölçüm cihazı)

b) Her muayene istasyonunda, yeterli kapasitede, uygun bir ortama kayıt yapan bilgi işlem sistemi kurulması, ana merkez bağlantısı olan bilgisayar ağının oluşturulması,

c) Muayene kanalında muayene çukuru bulunmaması halinde, araç kaldırıcı lift bulundurulması, (hem çukur hem de lift olabilir)

d) Seyyar muayene istasyonunda en azından; fren, far, lastik diş derinliği, gürültü kontrol, gaz kaçağı kontrol ve ölçüm cihazları ile gerekli diğer alet ve edevatın bulunması,

Madde 11- Araç Muayene İstasyonunda, en az bir istasyon amiri ve bir yardımcısı ile en az bir olmak üzere yeterli sayıda muayene teknisyeninin bulundurulması zorunludur. Ayrıca teknolojik gelişmelere bağlı olarak Bakanlıkça belirlenecek yeterli sayıda gerekli diğer personel çalıştırılır.

Madde 12- Araç muayene istasyonlarında çalıştırılacak personelde aşağıdaki şartlar aranır.

a) Öğrenim şartları :

1. Muayene İstasyonu Amiri : Mühendislik Fakültelerinin Makine, Endüstri, Mekatronik bölümü veya Teknik Eğitim Fakültelerinin Makine bölümü mezunu olmaları,

2. Muayene İstasyonu Amiri Yardımcısı : Mühendislik Fakültelerinin Makine, Endüstri, Mekatronik bölümü veya Teknik Eğitim Fakültelerinin Makine bölümü veya Meslek Yüksek Okullarının Makine bölümü mezunu olmaları,

3. Muayene Teknisyeni :Teknik Lise, Endüstri Meslek Lisesi veya dengi meslek liselerinin Makine veya Motor bölümü mezunu olmaları,

b) Sürücü belgesine sahip olma şartları :

1. Muayene İstasyonu Amirleri ve Amir Yardımcılarının (B) sınıfı sürücü belgesine,

2. Hafif vasıta muayene teknisyenlerinin (B) sınıfı, ağır vasıta muayene teknisyenlerinin (E) sınıfı sürücü belgesine sahip olmaları,

c) Mesleki Eğitim Şartları : Muayene istasyonu amiri, yardımcısı ve muayene teknisyenlerinin Bakanlığın düzenleyeceği veya düzenleteceği mevzuat, araç muayenelerinde takip edilecek esas ve usuller ile motorlu araç tekniği konularında her yıl asgari beş iş günü eğitim almaları gerekir.

d) Sağlık Şartları : Bu Yönetmelik kapsamında istihdam edilenlerin, beden ve ruh sağlığı bakımından çalışmalarına herhangi bir engel durumları bulunmadığını sağlık raporu ile belgelendirmeleri gerekir.

e) Resmi ihale ve alım satımlara fesat karıştırma, kaçakçılık, dolandırıcılık, dolanlı iflas, sahtecilik, güveni kötüye kullanma, uyuşturucu ve silah kaçakçılığı, hırsızlık, rüşvet, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ile 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç Örgütleri ile Mücadele Kanununa giren suçlardan hürriyeti bağlayıcı ceza ile hükümlü bulunmamaları şarttır.

Madde 13- Muayene istasyonları günde en az 7 saat 30 dakika, haftada en az 45 saat açık ve hizmete hazır halde bulundurulur. Çalışma gün ve saatlerini gösteren panolar istasyon girişinde uygun yerlerde asılır.

Madde 14-Araçlar cinslerine, kullanma amaç ve şekillerine uygun olarak periyodik muayeneye tabidir. Buna göre;

a) Hususi otomobiller ile bunların her türlü römorkları ilk üç yaş sonunda ve devamında her iki yılda bir,

b) Resmi otomobiller ile bunların her türlü römorkları ilk iki yaş sonunda ve devamında yılda bir,

c) Lastik tekerlekli traktörler ile bunların her türlü römorkları ilk üç yaş sonunda ve devamında üç yılda bir,

d) İki veya üç tekerlekli araçlar ve bunların her türlü römorkları, ilk üç yaş sonunda ve devamında iki yılda bir,

e) Diğer bütün motorlu araçlar ile bunların her türlü römorkları ilk bir yaş sonunda ve devamında yılda bir,

Madde 15- Araç muayeneleri için 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 35 inci maddesi hükmünce tespit ve ilan olunan ücretler alınır. Tespit edilmiş olan muayene ücret tarifesi, araç muayene istasyonunun herkesçe görülebilecek uygun yerlerine asılır.

Madde 16- Araçların muayeneleri bir Araç Muayene Raporuna işlenir. Bu rapor sonucuna göre, Araç Trafik Belgesi onaylanır veya onaylanmaz.( Ayrıca aracın uygun bir kısmında seyir halinde en iyi görülebilecek şekilde belli bir tarihe kadar araç muayenesinin yapıldığını gösteren bir muayene işareti yer alır. Bu muayene işaretinin şekli ve niteliği Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve İşleticinin mutabakatı ile belirlenir.)

1) Bilgisayar sisteminin /ağının bilgilerin doğruluğunu, gizliliğini ve güvenliğini her seviyede sağlayacak nitelikte olması şarttır.

2) Bilgisayar sistemlerinde meydana gelebilecek arızalar en fazla iki iş gününde giderilir.

3) Bütün muayene işlemleri kayıtlarının, bilgisayar ortamında olması şarttır.

4) Kullanılacak yazılımda girilecek bilgiler, Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek formdaki tüm bilgileri içermesi şarttır.

5) Muayene Raporuna işlendikten sonra kaydedilen bilgiler üzerinde değişiklik yapılmaz.

6) Bilgilerin aktarım formatı; Bakanlık, Emniyet Genel Müdürlüğü ve Maliye Bakanlığınca belirlenecek bilgi dosyası şeklinde olmalı ve bu dosya muayene istasyonunda muayenesi gerçekleştirilen araçlara ilişkin tüm bilgilerin yanı sıra, muayene istasyonunu tanımlayan gerekli bilgileri de içermelidir.

Madde 17- Araç Muayene İstasyonları İşleticileri, muayene istasyonunun Akredite edilmesi ve ayrıca Bakanlıktan gerekli izinin alınması şartıyla motorlu taşıt ve römork/yarı römorklar için Yola Elverişlilik Muayene Belgesi de düzenleyebilirler.

Aracın muayenesi sonucunda yola elverişlilik belgesi düzenlenmesinin istenilmesi halinde, araç muayene ücreti ve egzoz emisyon ölçüm ücretinden ayrı olarak muayene ücretinin %50 si (yüzde elli) karşılığında bir ücret alınarak bu belge verilir.

SEKİZİNCİ BÖLÜM

Madde 18- Muayene istasyonları, TS-EN-45004, “Çeşitli Tipteki Muayene Kuruluşlarının Çalıştırılmaları İçin Genel Kriterler”de yer alan A tipi muayene istasyonları olarak faaliyet gösterir ve tüm istasyonların işetmeye açılışından itibaren en geç bir yıllık süre içinde yetkili bir akredite kuruluşu tarafından akredite edilmesi şarttır ve faaliyet süresince akreditasyon sağlanır.

Madde 19- İşleticinin veya Alt İşleticinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi, infisahı veya iflası hallerinde verilen yetki iptal edilir. Ayrıca İşletici veya Alt İşleticinin herhangi bir araç muayene istasyonunda işletme şartlarına uymaması ve araç muayenelerini 8 inci maddeye uygun şekilde yapmaması halinde, İşleticiye ilk seferinde bu istasyon için 3 milyar Türk Lirası para cezası ile 15 gün eksikliklerini düzeltme müddeti verilir. İkinci tekrarında aynı istasyon için 5 milyar Türk Lirası para cezası ile 15 gün eksikliklerini düzeltme müddeti verilir. 1 yıl içinde üçüncü tekrarında 10 milyar Türk Lirası para cezası verilir ve bu istasyonun işletme belgesi iptal edilir. Bu halde muayene istasyonu yeni yetkilendirme yapılıncaya kadar Bakanlık gözetiminde çalıştırılır. Yeni yetkilendirme Bakanlık tarafından ihale ile yapılır. Bu taktirde İşletici veya Alt İşletici hiç bir talepte bulunamaz. Alt İşleticinin yükümlülüklerini yerine getirmemesinden İşletici de sorumludur.

Madde 20- İşletme şartlarına uyulmaması ve/veya araç muayenelerinin 8 inci maddeye uygun bir şekilde yapılmaması durumunda üçüncü şahısların uğrayacağı zararlar konusunda emniyeti suiistimal veya kasıt yönünden ilgili mevzuat ve kanun hükümleri uygulanır.

Geçici Madde 1- Mevcut muayene istasyonlarında yapılmakta olan araç muayene işlemlerine; bu Yönetmelik hükümleri ile 5 inci maddede yer alan şartlara göre, “Geçici İşletme Yetki Belgesi” alan muayene istasyonlarının faaliyete başladığı tarihte son verilir.

Madde 21- Bu Yönetmelik 1/1/2005 tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 22- Bu Yönetmelik hükümlerini Ulaştırma Bakanı yürütür.

EKLER.doc

—— • ——

MADDE 1 — 9/2/1986 tarihli ve 19014 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren İstanbul Polis Hastanesi Döner Sermaye İşletmesi Yönetmeliğinin değişik 7 nci maddesine aşağıdaki bent eklenmiştir.

MADDE 2 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3 — Bu Yönetmelik hükümlerini İçişleri Bakanı yürütür.

MADDE 1 —8/6/2004 tarihli ve 25486 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Eser, İcra, Yapım ve Yayınların Kullanılması ve/veya İletilmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin (e) bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

MADDE 2 —Yönetmeliğin 11 inci maddesinin sonuna aşağıdaki fıkra eklenmiştir:

"Talebi içeren dilekçenin ekinde, başvuru ücretinin yatırıldığını gösterir banka dekontu, meslek kuruluşlarının temsil ettikleri kullanıcı konumundaki mahal ve kuruluşları içerir liste ile müzakere ve sözleşme yapılmasına ilişkin olarak bu mahal ve kuruluşlardan almış oldukları bağlayıcı nitelikteki yetki belgelerinin Bakanlığa sunulması zorunludur. Bakanlık, talebin ve uzlaşmazlık konusunun özelliğine göre gerekli görebileceği diğer belgeleri de talep sahiplerinden isteyebilir."

MADDE 3 —Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 4 —Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.

Sayfa Başı

Tebliğler

—— • ——

—— • ——

KARAR

TARİH : 21/09/2004

SAYI    : ÖİB-K-41

KONU : SEKA Akkuş İşletmesi’nin Özelleştirilmesi

4046 sayılı Özelleştirme Uygulamalarının Düzenlenmesine ve Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 3. Maddesinin son fıkrası çerçevesinde, Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 6.7.1995 tarih ve 95/52 sayılı, 13.01.1998 tarih ve 98/03 sayılı Kararları ile İdaremize vermiş olduğu, özelleştirme programındaki kuruluşlardan özelleştirme stratejisi tespit edilmiş olanların varlık ve haklarının satış ve devir onay yetkisine istinaden;

Özelleştirme Yüksek Kurulu’nun 15.07.1998 tarih ve 98/51 sayılı kararı ile özelleştirme programına alınan ve özelleştirme stratejisi belirlenen SEKA - Türkiye Selüloz ve Kağıt Fabrikaları A.Ş.’ne ait, 21.10.2003 tarih ve 2003/74 sayılı Özelleştirme Yüksek Kurulu kararı ile kapatılmış olan Akkuş İşletmesi’nin "Varlık Satışı" yöntemi ve "Belirli İstekliler Arasında Kapalı Teklif Usulü” ile özelleştirilmesi için Özelleştirme İdaresi Başkanlığı tarafından yapılan ihale neticesinde; Akkuş İşletmesi’nin 780.000.- (yediyüzseksenbin) ABD Doları bedelle Akkuş Genç Girişimciler Grubuna İhale Şartları Belgesi çerçevesinde satılmasına, Akkuş Genç Girişimciler Grubunun İdare tarafından verilecek süre içerisinde satış sözleşmesini imzalamaktan imtina etmesi veya İhale Şartları Belgesinde yer alan diğer yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde, geçici teminatının İdare lehine irat kaydedilmesine ve Akkuş İşletmesi ihalesinin iptal edilmesine,

—— • ——

Sayfa Başı