Kanun
Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve
Uygulama Şekli Hakkında Kanun
BİRİNCİ BÖLÜM Genel Hükümler Amaç MADDE 1.- (1) Bu Kanunun amacı, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı
Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe konulmasına ve uygulanmasına ilişkin esas
ve usûlleri belirlemektir. Kapsam MADDE 2.- (1) Bu Kanun, diğer kanunlarda, yürürlükten
kaldırılan 4.4.1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununa
yapılan yollamaları, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girmesiyle
yürürlükten kaldırılan hükümleri ve bu Kanunun uygulanması için diğer
kanunlarda yapılan değişiklikleri belirtir ve yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş
suçlar hakkında ne şekilde uygulama yapılacağına ve kesinleşmiş cezaların
nasıl infaz edileceğine ilişkin bazı usul hükümlerini kapsar. İKİNCİ
BÖLÜM Uyum
Hükümleri Yollamalar MADDE 3.- (1) Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan Ceza
Muhakemeleri Usulü Kanununa yapılan yollamalar, Ceza Muhakemesi Kanununun bu
hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır. (2) Mevzuatta,
yürürlükten kaldırılan Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun kitap, bab ve fasıllarına yapılmış yollamalar, o kitap, bab ve fasıl içinde yer almış hükümlerin karşılığını oluşturan
Ceza Muhakemesi Kanununun maddelerine yapılmış sayılır. Mahkemelerin görevleri MADDE 4.- (1) Ceza Muhakemesi Kanunu, yürürlüğe girdiği
tarihten itibaren, aşağıdaki maddelerin hükümleri saklı kalmak üzere, kesin
hükme bağlanmış olanlar hariç, görülmekte olan bütün soruşturma ve
kovuşturmalarda uygulanır. (2) Ancak, Ceza Muhakemesi Kanununun
yürürlüğe girmesinden önce soruşturma ve kovuşturma evrelerinde yapılmış
işlem ve kararlar hukuki geçerliliklerini sürdürürler. Gıyabî tutuklama kararları MADDE 5.- (1) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu yürürlükte iken
verilmiş gıyabî tutuklama kararları, Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe
girmesiyle, 248 inci maddesinin yabancı ülkede bulunan kaçaklarla ilgili
beşinci fıkrası hükmü ayrık olmak üzere, yakalama emri niteliğine dönüşür. (2) Ceza
Muhakemesi Kanununun 248 inci maddesinin beşinci fıkrası hükmü, sadece
yabancı ülkede bulunan kaçaklar hakkında uygulanır. Koruma
tedbirleri nedeniyle tazminat MADDE 6.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ilâ 144 üncü maddeleri hükümleri, 1 Nisan
2005 tarihinden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanır. (2) Bu tarihten önceki işlemler hakkında ise,
7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere
Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. İtiraz MADDE 7.-
(1) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu gereğince süre konulmamış adî itiraza tâbi
kararlara karşı Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren
yedi gün içinde itiraz yoluna başvurulabilir. (2) Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu ve diğer
kanunlarda yer alan acele itirazlar hakkında Ceza Muhakemesi Kanununun
itiraza ilişkin hükümleri uygulanır. Temyiz ve
karar düzeltme MADDE 8.-
(1) Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı
İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve
Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi
uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine
temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza
Muhakemeleri Usulü Kanununun 322 nci maddesinin
dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (2) Bu Kanunun yürürlük tarihinden önce ilk derece
mahkemelerince karar verilmiş olup, temyiz edilmekle Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına gönderilmiş bulunan dava dosyalarından, lehe kanun
hükümlerinin uygulanması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması
gerektiği açıkça anlaşılanlar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca doğrudan
ilgili mahkemesine iade edilebilir. Bu halde, mahkemesince duruşma yapılarak
karar verilir. (3) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği
tarihten önce Yargıtay'ca incelenip kesinleşen hükümler hakkında, başvuru
süresi dolmamış olması kaydıyla karar düzeltme yoluna gidilebilir. Şahsî dava MADDE 9.-
(1) Özel kanunlarda öngörülen şahsî davalar kamu davasına dönüşür. (2) Hâlen şahsî dava usulüne göre yürütülen davalar
da kamu davası olarak sürdürülür. (3) Şahsî davacılar, katılan sıfatını alırlar. (4) Bu davalar hakkında, 26.9.2004 tarihli ve 5237
sayılı Türk Ceza Kanunu ile Ceza Muhakemesi Kanununun uzlaşmaya ilişkin
hükümleri uygulanır. Ceza
kararnamesi MADDE 10.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce verilip henüz
kesinleşmemiş ceza kararnamesi ile sonuçlandırılan dava dosyaları,
mahkemesince re'sen ele alınarak duruşmalı
yargılama yapılır. Yargılamaya
katılamayacak hâkim MADDE 11.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası, Kanunun 163
üncü maddesi hükmü dışındaki hallerde uygulanmaz. Tutuklulukta
geçecek süre ve tanıkların dinlenmesi MADDE 12. -
(1) Ceza Muhakemesi Kanununun 102 nci maddesi, aynı Kanunun 250 nci
maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yazılı suçlar bakımından, 1 Nisan
2008 tarihinde yürürlüğe girer. Bu süre zarfında 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanununun 110 uncu maddesinin uygulanmasına devam olunur. (2) Ceza Muhakemesi Kanununun 52 nci
maddesinin üçüncü fıkrası, bu fıkranın (a) ve (b) bentleri yönünden 1 Temmuz
2006 tarihinde yürürlüğe girer. Müdafi,
vekil ve uzlaştırıcı ücreti MADDE 13.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince, soruşturma ve kovuşturma makamlarının
istemi üzerine Baro tarafından görevlendirilen müdafi ve vekile, görevin ifasından doğan masraflar hariç
avukatlık ücret tarifesinden ayrık olarak bu tarifenin hazırlanış usulüne
göre tespit edilecek ücret ödenir. İleride yargılama giderleri ile mahkûm
olan sanıklardan müdafi ve vekile ödenen ücreti ödeyebilecek durumda olanlara
Türkiye Barolar Birliğinin rücu hakkı saklıdır. (2) 492 sayılı Harçlar Kanununa bağlı (1) ve (3)
sayılı tarifelere göre alınan yargı harçlarının %15'i ve idarî nitelikteki
para cezaları hariç olmak üzere adlî para cezalarının %15'i, bir önceki yıl
kesin hesabına göre tespit edilen toplam miktar esas alınarak, yılı içinde
Maliye Bakanlığınca Türkiye Barolar Birliği hesabına aktarılır. Birinci
fıkraya göre ödenecek ücretler bu hesaptan karşılanır. (3) Türkiye Barolar Birliği tarafından barolar
arasında yapılacak dağıtımın esas ve usûlleri Türkiye Barolar Birliğince
çıkarılacak yönetmelikte gösterilir. (4) Ceza Muhakemesi Kanununun 253 üncü maddesinin
sekizinci fıkrası uyarınca uzlaştırma işlemi giderlerinden olup
uzlaştırıcıya ödenecek ücret de,
birinci fıkra uyarınca tespit edilecek ücret tarifesinde ayrıca gösterilir. ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Çeşitli Hükümler Yönetmeliklerin
çıkarılması MADDE 14.-
(1) Ceza Muhakemesi Kanununda öngörülen yönetmelikler, bu Kanunun yürürlüğe
girdiği tarihten itibaren altı ay içinde çıkarılır ya
da yürürlükteki yönetmeliklerde gerekli değişiklikler yapılır. Bu
düzenlemeler yapılıncaya kadar, yürürlükteki yönetmeliklerin Ceza Muhakemesi
Kanununa aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Zamanaşımı
MADDE 15.- (1) Birden fazla mahkumiyeti
olan kişi bu mahkumiyetlerden birine ilişkin cezayı infaz kurumunda çektiği
sürece, diğer cezaları açısından ceza zamanaşımı işlemez. (2) Cezanın infazının ertelenmesi veya durdurulması halinde, bu cezaya
ilişkin zamanaşımı işlemez. Kolluğa
bildirim MADDE 16.-
(1) Şüpheli ve sanıkla ilgili olarak verilen soruşturma ve kovuşturmayı sona
erdiren kesinleşmiş kararlar, soruşturmada görev alan kolluk birimlerine
bildirilir. Kolluk birimleri bu bildirim üzerine gerekli işlemleri derhal
yapar. Parada
sahtecilikle ilgili bilgilerin toplanması MADDE 17.-
(1) Parada sahtecilik suçundan dolayı elkonulan
sahte paralar ve bunlara ilişkin bilgiler, Cumhuriyet başsavcılıkları ve
mahkemeler tarafından paraların asıllarını tedavüle çıkaran kurumca
oluşturulacak sistemde incelenmek ve değerlendirilmek üzere paraların
asıllarını tedavüle çıkaran kurumun ilgili birimine gönderilir. Gönderilen
bilgilerin içeriği ve bildirimin sureti, paraların asıllarını tedavüle
çıkaran kurum ile İçişleri Bakanlığının görüşü alınarak, Adalet Bakanlığı
tarafından çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenir. Yürürlükten
kaldırılan kanunlar MADDE 18.-
(1) 1 Nisan 2005 tarihi itibarıyla; a) 4.4.1929 tarihli ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri
Usulü Kanunu, b) 8.6.1936 tarihli ve 3005 sayılı Meşhud Suçların Muhakeme Usulü Kanunu, c) 7.5.1964 tarihli ve 466 sayılı Kanun Dışı
Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun, d) 30.7.1999 tarihli ve 4422 sayılı Çıkar Amaçlı Suç
Örgütleriyle Mücadele Kanunu, Bütün ek ve değişiklikleriyle birlikte yürürlükten
kaldırılmıştır. (2) Bu Kanunun 6, 8 ve 12 nci
maddelerinde öngörülen yürürlük ve uygulamaya ilişkin hükümler saklıdır. Yürürlük MADDE 19.-
(1) Bu Kanunun; a) "Zamanaşımı" başlıklı 15 inci maddesinin
ikinci fıkrası yayımı tarihinde, b) Diğer hükümleri 1 Nisan 2005 tarihinde, Yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 20.-
(1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 30 Mart 2005 |