İçişleri
Bakanlığından: SÜRÜCÜ
ADAYLARI VE SÜRÜCÜLERDE ARANACAK SAĞLIK ŞARTLARI
İLE MUAYENELERİNE DAİR YÖNETMELİK BİRİNCİ BÖLÜM Amaç,
Kapsam ve Dayanak Amaç MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sürücü adayları ve
sürücülerde aranacak sağlık şartları ile muayenelerine dair usul ve esasları
belirlemektir. Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri, sürücü adayları ve sürücülerin
sağlık şartları ve muayeneleri ile ilgili hususları kapsar. Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı
Karayolları Trafik Kanununun 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (c)
bendine dayanılarak hazırlanmıştır. İKİNCİ
BÖLÜM Sağlık
Muayenesinde Sürücü Adaylarının ve
Sürücülerin Sahip Olacakları Sağlık Şartları
ile Göz, İç Hastalıkları, Kulak-Burun-Boğaz, Ortopedi, Ruh ve Sinir Hastalıkları
Muayenelerine İlişkin Esaslar Sürücü adaylarının ve sürücülerin
sahip olmaları gereken sağlık şartlarına ve muayenelerine ilişin genel
esaslar MADDE 4 – (1) Sürücü adaylarının genel sağlık muayeneleri
pratisyen tabip veya uzman tabip
tarafından bu Yönetmelik hükümlerine göre yapılır. Tabiplerce düzenlenen
raporlar, resmi kurumlarda kurum mühürü ile, özel
hastanelerde başhekimlerce, diğer özel sağlık kuruluşlarında sağlık
kuruluşunun mesul müdürünce, muayenehanelerde ise muayenehanenin bulunduğu
ilçenin sağlık grup başkanlığı, sağlık grup başkanlığı bulunmayan merkez
ilçelerde il sağlık müdürlüklerince, isim ve imza yönünden onaylanması
gerekmektedir. Tabiplerce verilen sağlık raporlarının gerçeğe uygun
olmamasının tespiti halinde bu raporlar geçersiz sayılır ve sorumlular
hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulur. Bu tabipler bir
daha sürücü adayı sağlık raporu veremez ve daha sonra verecekleri raporlar
geçersiz sayılır. Bu husus Emniyet Genel Müdürlüğüne bildirilir. Aile
hekimliği uygulamasına geçilmiş illerde bu raporlar
Toplum Sağlığı Merkezi tarafından da verilebilir. (2)
Tabip tarafından, sürücü adayında; a)
İşitme kaybı, b)
Günlük hayatı kısıtlayan denge problemi, baş dönmesi nedeni olabilecek bir
hastalık, c)
Uyku bozukluğu (Obstrüktif uyku apnesi
sendromu, gündüz aşırı uyuklama hali), ç) Malign tümör hikayesi, d)
Eklem hareketlerinde kısıtlama, e) Ekstremite noksanlığı, f)
Kas, tendon ve bağ lezyonları, g)
Ağır diabetes mellitus
hastalığı, ğ)
Kalp-damar hastalığı(anjinal yakınma, akut koroner sendrom tanısı, angioplasti, kalp yetmezliği, hipertansiyon, kalıcı pil implantasyonu), h) Organ yetmezliği (organ nakli geçirilmiş olması,
kronik böbrek yetmezliği ve diğer hayati önemi haiz organlarda dekompanse yetmezlik), ı)
Santral sinir sistemi hastalıkları, i) Periferik sinir sistemi hastalıkları, j)
Epilepsi, k)
Kas hastalıkları (myopati, progresif
muskuler distrofi,
kas-sinir kavşak hastalıkları), l)
Ruh hastalığı (ağır akıl hastalığı, zeka geriliği, demans,
kişilik bozukluğu, ağır davranış bozukluğu), m)
Alkol bağımlılığı, n) Psikotrop madde bağımlılığı, o)
Görme derecelerinin uygun, ö)
Görme alanının uygun, p)
Renk körlüğü (Herhangi bir koşul aranmadan sürücü olabilirler.), r)
Gece körlüğü (Varsa gün doğumundan bir saat önce ile gün batımından bir saat
sonraki zaman dilimi içerisinde kullanılabilir.), s)
Derinlik duyusunun normal, ş) Pitozis-hemipitozis, t) Diplopi ve paralitik şaşılığı, u) Blefarospazm, katarakt, afaki, progresif
göz hastalığı, ü) Monoküler görme yönünde genel olarak değerlendirme
yapılır. (3)
Tabip tarafından, bu Yönetmelikte belirtilen kriterlere göre sürücülüğe engel
hali olmayanlara muayeneyi yapan tabip tarafından uygun rapor verilir. Bu
Yönetmeliğe göre sürücülüğe engel hali tespit edilen veya hakkında karar
verilemeyen sürücü adayı ilgili uzman tabip/tabiplere gönderilerek ilgili
uzman muayenesi istenir ve verilecek rapor doğrultusunda işlem yapılır. (4)
Raporlara karşı itiraz, raporun verildiği ilin Sağlık Müdürlüğüne yapılır.
Sağlık Müdürlüğü tarafından, itiraz edilen branşla ilgili olarak en az 3
uzman hekimden oluşan bir kurulda sürücü adayının değerlendirilmesi sağlanır.
Bu kurul raporuna göre işlem yapılır. Uzmanlar kuruluna da itiraz olduğu
takdirde Sağlık Bakanlığınca belirlenecek bir kurul tarafından sürücü
adayının değerlendirilmesi yapılır ve karar verilir. Verilen karar kesin olup
itiraz hakkı yoktur. Göz muayenesine ilişkin esaslar MADDE 5 – (1) Göz muayenesi açısından sürücü belgeleri aşağıda
belirtildiği şekilde iki gruba ayrılır; a)
Birinci grup: A1, A2, B, F, H. b)
İkinci grup : C, D, E, G. (2)
Görme derecesi, iki gözü olanlarda; a)
Birinci grup sürücülerde düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir gözün görmesi
2/10 dan aşağı olmamak şartıyla her iki gözün görme derecesi toplamı 10/20
olmalıdır. b) İkinci
grup sürücülerde düzeltmeli veya düzeltmesiz olarak bir gözün görmesi 6/10
dan aşağı olmamak şartıyla her iki gözün görme derecesi toplamı 14/20
olmalıdır. c)10/10
görme: gözlük veya kontakt lensle iyi aydınlık
ortamda araçlarından 20 metre mesafeden 79 mm yükseklik x 50 mm genişlikteki
şekil veya bir yazıyı okumalarını gerektirir. ç) Monoküler sürücülerde görme gücü gören gözde 10/10
olmalıdır. d)
Gözlerin her ikisi birden kullanılıyor ise; 1)
Her iki gözde görme gücü toplamları 10 / 20 den daha az olan ve her iki gözün
görme derecesi ayrı ayrı en az 0.5 olmayan (sağ göz 0.5 ve sol göz 0.5)
sürücü belgesi alamaz. (3)
Görme Düzeltmesi; a)
Gözlükle düzeltme kabul edilir. Ancak araç kullanırken sürücü gözlüğünü
takmak zorundadır. b) Kontakt lens ile düzeltme kabul edilir. Ancak araç
kullanırken kontakt lenslerin takılması zorunludur. (4)
Görme alanı; a)
Santral 20 derece içerisinde skotom olmamalıdır. Her iki gözde santral skotom olanlar, hiçbir sınıf sürücü belgesi alamaz. Tek
gözde santral skotom olanlar ve bu maddenin ikinci
fıkrasının (ç) bendindeki görme derecesine sahip olanlar monoküler
sürücü belgesi alabilir. b) Periferik görme alanı; yatay düzlemde her iki gözde ayrı ayrı görme alanı 120 dereceden daha az olamaz. 120
dereceden daha az görme alanına sahip olanlar sürücü belgesi alamaz. İki
gözden herhangi birinde 120 dereceden az görme alanı olanlara monoküler sürücü belgesi verilir. c) Periferik görme alanı kayıpları; yatay düzlemde uzanan 3
veya daha fazla kayıp kümesi ya da herhangi bir
uzunlukta ancak tek nokta genişliğinde, başkaca kayıp alana dokunmayan, yatay
hattı kesen ya da yatay hatta dokunan, dik uzanımlı
görme alanı kayıplarıdır. ç)
Kabul edilmeyen santral görme kayıpları; 1)
Santral 20 dereceye kadar olan alanda küme şeklinde veya tek nokta tarzında
kayıp olmamalıdır. 2) Hemianopsi ya da kadranopsi uzantısı olan santral görme alanı
kayıplarından, gece körlüğü, glokom, retinapati
gibi organik ve ilerleyici tabiatta olan hastalıklarda görme alanı defektlerinde normal binoküler
görme alanı şartı aranır. (Bu maddenin dördüncü fıkrasının (a) bendi
uygulanır.) Homonium ya
da bitemporal defektler-hemianopik ya da kadranopik defektler sürüş için
güvenli kabul edilmez ve bu şahıslar sürücü olamaz. (5)
Derinlik duyusu; iki gözü olanlarda normal olmalıdır. Monoküler
olanlarda en az üzerinden bir yıl geçmiş olmalıdır. (6)
Gece körlüğü olanlar gün doğumundan bir saat önce, gün batımından bir saat
sonra araç kullanabilirler. (7)
Renk körlüğü olanlar, herhangi bir koşul aranmadan sürücü olabilir. (8)
Pitozis-Hemipitozis; a)
Görme derecesi ne olursa olsun iki gözünde tam pitozisi
olanlara sürücü belgesi verilmez. Tek taraflı pitozisi
olup pupili kapalı kişiler monoküler
gibi işlem görür. b) Monoküler veya binoküler
kişilerde, ameliyatla düzeltilmiş veya ameliyatsız olarak hemipitozisi
olanlarda, üst kapak kenarı primer pozisyonda iken pupillanın üst kenarına kadar iniyor, fakat pupilla alanını engellemiyorsa ve görme dereceleri ikinci
maddeye uygun ise sürücü belgesi verilir. (9)
Diplopi ve paralitik
şaşılığı olanlara görme dereceleri ne olursa olsun sürücü belgesi verilmez. (monokülerler dahil) Diplopi
tanısı konulduğu anda sürücünün sürücü belgesine el konulur. a)
Grup 1 için; özellikli gözlükler veya kapama ile diplopi
kontrol edilebiliyor ve sürücü sürme işlemi sırasında bunlara dikkat
edebiliyorsa, 9 ay sonra kapama için monokülarite
kriterine uymak koşulu ile ilgili merkez görüşü alınarak sürmeye devam
edebilir. b)
Grup 1 ve Grup 2 sürücü belgeleri için; tıbbi destek alınarak iyi bir
fonksiyonel adaptasyon ve rehabilitasyon sağlanmış ise, durağan olan 9 aylık ya da daha fazla süreli diplopide,
bu sürenin sonunda sürüşe izin verilebilir. c)
Grup 2 sürücü belgesi için; diplopi geçmiyor veya rehabilite
edilemiyor ise sürüş izni verilmez. Bir gözün kapatılarak araç kullanılması
bu grup için söz konusu olamaz. (10)
Şaşılığı mevcut olup da binoküler görmesi olan ve
görme dereceleri bu maddenin ikinci fıkrasındaki şartlara uygun olanlara
sürücü belgesi verilebilir. (11)
Blefarospazm; a)
Hafif (1 dakikada 5 kez oluşan )
olduğu durumlarda tıbbi görüş doğrultusunda sürüşe devam edilebilir. Tek veya
iki taraflı olduğu belirtilerek ilgili madde uygulanır. b)
Orta derecede (1 dakikada 5-10 kez oluşan) ise, rehabilite
edilemeyen diplopi gibi ilave durumlar olmadıkça, botilinum toksini kullanımı ile kontrolü kabul edilir. c)
Ciddi (1 dakikada 10’dan fazla oluşan) blefarospazmda
ara ara tedavi edilebiliyor olsa dahi sürüşe izin
verilmez. (12)
Katarakta, her bir grup için asgari standartlar mevcut olmak koşuluyla, tıbbi
görüş doğrultusunda ve tıbbi kanaatte öngörülen aralıkta muayene ve
kontrolleri yapılmak üzere bu maddenin ikinci ve üçüncü fıkralarındaki
şartları taşımak kaydıyla sürüşe izin verilir. (13)
Afaki; a)
Tek veya iki taraflı afak olanlara ikinci grup
sürücü belgesi verilmez. b)
Tek veya iki taraflı afak olanlar ameliyattan 6 ay
sonra bu maddenin ikinci fıkrasının (a) bendindeki görme şartlarına sahip
iseler birinci grup sürücü belgesi verilir. c) Psödoafaklar; görme dereceleri bu maddenin ikinci
fıkrasındaki şartlara uygun ise Grup 1 ve Grup 2 sürücü belgesi alabilir. (14)
Progresif hastalıklar: Görmeyi zamanla
azaltabilecek (katarakt, makula dejenerasyonu, retinapatiler gibi) hastalıklarda görme durumu bu maddenin
ikinci fıkrasındaki şartlara uysa dahi, bu sürücülerin muayeneleri yılda 1
kez tekrarlanır. (15)
Şahsın tek gözü var, diğer gözü yok ise veya sadece bir gözünü kullanabiliyor
diğer gözde görme yeterli değilse (Bu maddenin ikinci fıkrasının (a) bendi); (Monoküler vizyon var ise) a)
Görme gücü kriteri, gören gözün en az 1.0 görme keskinliği olmalıdır. b)
Görme alanı, şahsın yatay görüş alanı
120 dereceden daha az olamaz. c)
Eğer şahıs herhangi bir nedenle hayatının herhangi bir durumunda tek gözlü (monoküler) olma durumuna gelmiş ise; olayın üzerinden en
az 1 yıllık adaptasyon süreci geçmeli ve sonunda
şahsın 120 dereceden daha az olmamak koşuluyla görüş alanına sahip olduğu
saptanmış olmalıdır. ç) Monoküler kişiler; 1)
A1, A2, B ve F sınıfı sürücü belgesi alabilir. 2)
Ticari araç kullanamaz. 3)
Kendileri açısından konulan kurallara uyup uymadıklarının denetlenebilmesi
için sürücü belgelerine monoküler ibaresi yazılır. 4)
Kullanacakları araçların içinde, sağında ve solunda olmak üzere en az 3 ayna bulunması
zorunludur. 5)
Sürücü belgesi aldıktan sonra her yıl bir göz hekiminden sağlık raporu
almaları zorunludur. 6)
Kullanacakları araçların azami hız sınırları; yerleşim yeri içinde 50,
yerleşim yeri dışında 18/7/1997 tarihli ve 23053 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 100 üncü maddesinde belirtilen
hız sınırlarından 10 km daha az olmalıdır. 7)
Gece araç kullanamaz. (Gece: gün batımından bir saat sonrası ile gün
doğumundan bir saat öncesidir.) 8)
Kullandıkları aracın arka camının sol ve sağ üst köşelerine monoküler olduklarını belirleyen işaret yapıştırılması
zorunludur. (Ek: 1) İç hastalıkları muayenesine ilişkin
esaslar MADDE 6 – (1) İç hastalıklardan diabetes
mellitusda; a)
Ağır diabetes mellitus
vakalarına (diabetik kronik komplikasyonları
örn; retinopati, nefropati,
nöropati gibi gelişmiş olanlara, ve insulin kullanmak zorunda olup kan şekeri regulasyonu sık hipoglisemiler nedeni sağlanamayan labil kan şekerine sahip olanlara ve bu durumu sağlık
kurulu raporu ile tespit edilenlere) sürücü belgesi verilmez. b)
Kontrollü diabetlilere, belirli aralıklarla muayene
ve tetkik edilmek üzere sürücü belgesi verilebilir. (2)
Kalp-Damar Hastalıkları; Grup
1: A ve B sınıfı sürücü belgesi verilecek sürücü adayları, Grup 2: A ve B
sınıfı dışında kalan sürücü adayları olup bunlardan: a) Anjinal yakınması olanlara, akut koroner
sendrom (Stabil olmayan angina pektoris, ST yükselmeli miyokard infarktüsü ve ST yükselmesiz
miyokard infarktüsü)
tanısı almış olanlara ve koroner arter bypass
cerrahisi uygulanan Grup1 ve Grup 2 deki sürücü adaylarına gerekli medikal
tedavi ve/veya invaziv girişimleri tamamlandıktan 6
hafta sonra yapılacak olan egzersiz testinde, testi pozitif kılacak olan
kriterler saptanmamış ise sürücü belgesi verilir. b) Anjiyoplasti işlemi uygulanmış Grup 2 deki adaylara
işlemden 6 hafta sonra yapılacak olan egzersiz testinde, testi pozitif
kılacak kriterler saptanmamış ise sürücü belgesi verilir. c)
Kalp atım sayısı çok düşük (dakikada 40’ın altı), atrioventriküler
bloklu ve hasta sinüs sendromu olanlardan kalıcı
kalp pili takılmamış olanlara sürücü belgesi verilmez. ç)
Kalıcı pil implantasyonu ve başarılı kateter ablasyonu yapılan Grup
2 deki adaylara işlemden 6 hafta sonra sürücü belgesi verilir. d) İmplante edilebilir katdiyoverter
defibrilatör implantasyonu
yapılmış olan Grup 1 ve Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi verilmez. e)
Hipertansiyonu olan ve maksimal tedaviye rağmen
istirahat TA: 200/120 mmHg nin
üzerinde olan Grup 2 deki adaylara sürücü belgesi verilmez. f) Hipertrofik kardiyomiyopati ve dilate kardiyomiyopati tanısı
konmuş semptomatik olan Grup 1 ve Grup 2 deki
adaylara sürücü belgesi verilmez. g)
Kalp yetersizliği ve kapak hastalığı tanısı konan ve ağır semptomatik
(NewYork Kalp Cemiyeti Sınıf 3-4) olan Grup 1 ve
2’deki adaylara sürücü belgesi verilmez. ğ) Konjenital kalp hastalığı tanısı konmuş olanlardan komplex veya ciddi kardiyak
problemi olanlara sürücü belgesi verilmez. Diğer konjenital
hastalığı olanlar ve başarılı cerrahi onarım yapılmış olanlara belirli
aralıklarla kontrolden geçmek kaydıyla sürücü
belgesi verilir. (3)
Organ yetmezliğinde; a)
Hayati önemi haiz organlarında dekompanse
yetmezliği olanlara sürücü belgesi verilmez. b)
Büyük organ nakli geçirmiş olanlara veya kronik böbrek yetmezliği olup
diyaliz tedavisi görenlere, ilgili uzmanın görüşü alınmak suretiyle sürücü
belgesi verilir. (4)
Sürücü adaylarında yapılacak laboratuar testleri doktorun takdirine bağlıdır.
Kulak-burun-boğaz muayenesine ilişkin
esaslar MADDE 7 – (1) İşitme kaybında; a)
İşitme normal olmalıdır. Normal kulak hava yolu eşiği 25 dB’den
iyi işitmek üzere diğer kulaktaki kayıp 50 dB
olmalıdır. b)
İşitmeyi yukarıda tarif edilenden daha kötü olan olgularda; bir kulağı normal
olmak koşuluyla, işitme düzeyi işitme cihazı ile kötü işiten kulakta en fazla
50 dB olmak kaydıyla B ve F sınıfı ehliyet
alabilirler; bu kişilerin ticari araç kullanamayacakları ancak; işitme cihazı
ile kullanabilecekleri belgelerine işlenir. c)
İşitme cihazı kullananlar A1, A2, C, D, E, G Sınıfı Sürücü Belgesi alamaz.
İşitme cihazı kullandıkları halde B Sınıfı Sürücü Belgesi alanların ticari
araç kullanmayacakları belgelerine işlenir. B Sınıfı Sürücü Belgesi alıp da
ticari araç kullanacaklarda C, D, E, G Sınıfı Sürücü Belgesi alacak olanlarda
işitme tam olmalı, ileri derecede ses kısıklığı, solunum bozukluğu ve ileri
derecede konuşma bozukluğu olmamalıdır. ç)
E Sınıfı Sürücü Belgesi alacak olanlar ile B Sınıfı Sürücü Belgesi
alacaklardan ticari taşıt kullanacak olanlarda, doğuştan veya sonradan
meydana gelen ileri derecede şekil bozukluğu ve harabiyet
olmamalıdır. B Sınıfı Sürücü Belgesi alıp da bu durumda olanların ticari araç
kullanamayacakları belgelerine işlenir. d) Rudimental aurikula ve dış
kulak yolu atrezisi olmamalı, eğer iki ve tek
taraflı rudimental aurikula
ve dış kulak yolu atrezisi bulunanlarda iletim tipi
işitme kaybı varsa, (b) bendine göre değerlendirilir. e) Otoskleroz, presbiakuzi, skatrisiel otit, timpanoskleroz, kolesteatomlu
veya kolesteastomsuz kronik otit,
gibi ilerleyici kulak hastalıklarında yukarıdaki şartları taşımak koşuluyla
en az 2 yılda bir muayene kaydı istenir. f)
Bedenen ve ruhen sağlam, görme derecesi sürücü belgesi almaya elverişli olan
işitme ve konuşma engellilere, ticari olmamak koşuluyla sadece otomobil
kullanmak üzere H Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir. Bunların kullandıkları
aracın arka camının sol ve sağ üst köşelerine işitme ve konuşma engelli
olduklarını belirleyen işaretler (Ek:2) yapıştırılması ve yeterince dikiz
aynaları ile araçların donatılması gereklidir. Ayrıca, her iki kulakta 50 dB’den fazla işitme kaybı olan ve/veya işitme cihazından
fayda görmeyen olgular bu kapsamda değerlendirilir. (2)
Günlük hayatı kısıtlayan denge problemleri ile ilgili; a)
Labirent fonksiyonunu bozacak kulak-burun-boğaz hastalığı bulunanlara, sürücü
belgesi verilmez. b) Baş dönmesi nedeni olabilecek hastalıklardan
herhangi biri teşhis edildiğinde sürücü belgesi alması için gereken
medikal ve/veya cerrahi müdahalelerden sonra sorumlu hekim ya da sağlık kuruluşunun yazılı kanaatine göre en erken
6-12 ay sonra sürücü belgesi alabilir. c)
Mevcut sürücü belgesine yukarıda tanımlanan koşullarda baş dönmesi nedeni olabilecek
hastalıklardan herhangi biri teşhis edildiğinde el konması için gerekli
bildirim yapılır. Tedavi bitiminde sürücü belgesinin iadesi için gereken
sürenin tespitinde yukarıda belirtilen süreler dikkate alınır. (3)
Uyku bozuklukları (Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu, gündüz aşırı
uyuklama hali) ile ilgili; a)
Her sürücü adayına uygulanacak anketin incelenmesi sonucunda horlama, tanıklı
uyku apnesi ve/veya yoğun gün boyu uyuklama hali
olup ilgili uzman hekim tarafından Obstrüktif Uyku Apnesi Sendromu olduğu
düşünülen adaylardan polisomnografi raporu istenir.
Profesyonel ehliyet talep eden 45 yaşından büyük ve vücut kitle indeksi 25 ve
üzerinde olanlardan ise mutlaka polisomnografi
raporu istenir (Bu kişiler çalıştıkları sürece her sene bu testi tekrarlamak
ile yükümlüdürler.) b) Polisomnografi raporuyla apne/hipopne indeksi 15’den yüksek olanların profesyonel
ehliyet alabilmeleri için medikal ve/veya cerrahi müdahaleler ile indeksleri
15’in altına inmeli ya da sürekli CPAP veya BPAP
kullanmalıdırlar. Tedaviye hasta uyumu ile birlikte semptomların kontrol
altına alındığının ve/veya apne/hipopne indeksinin 15 veya altına indiğinin ilgili
uzman hekim tarafından rapor ile tespit edilmesi halinde ve yıllık kontrol
muayeneleri şartıyla ehliyet verilebilir. Aksi taktirde her iki gruptaki
adaya da sürücü olur raporu verilmez veya verilmiş olan sürücü belgesi geri
alınır. (4)
Malign (Kötü huylu) tümörler ile ilgili; a)
Uzak metastazı olmadığı sürece B ve F sınıfı sürücü belgesi alabilirler. b)
Kalıcı trakeostoması, lokorejyonel
ve/veya uzak metastazı olmadığı sürece A1, A2, C, D, E, G sınıfı sürücü
belgesi alabilirler. (5)
45-60 yaş arası 5 yılda bir, 60 yaş sonrası ise 3 yılda bir sağlık kontrolü
gereklidir. Ortopedi muayeneye ilişkin esaslar MADDE 8 – (1) Eklem hareketlerinden; a) Vertebra (boyun ve bel) hareketleri: Kişinin baş ve
boynunu arkaya döndürmesini ve bakmasını %50’den fazla engelleyen boyun vertebra ve boyun bölgesi hastalıklarında sürücü belgesi
verilmez. Lumbal vertebra
eğilme ve dönme hareketlerini %75’den fazla engelleyen durumlarda da sürücü
belgesi verilmez. b)
Diğer eklem hareketleri: Her iki omuz, dirsek, kalça ve diz artrodezinde veya fonksiyonel olmayan ankilozlarda sürücü
belgesi verilmez. Ancak simetrik büyük ve eklemlerin ve aynı taraf diz,
kalça, omuz, dirsek eklemlerinin fonksiyonel ankiloz ve artrodezlerinde,
ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon uzmanının raporu
ile H Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir. c)
El eklemleri: Her iki elin baş ve işaret parmaklarının hareketlerinin %75’ten
fazla kaybında Ortopedi ve travmatoloji ve/veya fizik tedavi rehabilitasyon
uzmanı raporu ile F ve H Sınıfı Sürücü Belgesi verilebilir. Bundan daha az
hareket sınırlılığı yapan el parmaklarında fonksiyonel durumdaki ankiloz ve artrodezlerde ortopedi uzmanı ve/veya fizik tedavi ve
rehabilitasyon uzmanının raporu ile A1, A2, B, F, ve H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilebilir. Bir eldeki baş ve işaret parmağı dışındaki iki parmaktaki
ankilozlarda C, D, E, G sınıfı dışında sürücü belgesi yine ortopedi ve
travmatoloji ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanlarının raporu ile
verilebilir. (2)
Extremite noksanlığında; a)
Bir elin başparmak veya başparmak dışında iki parmak noksanlığı veya noksan
sayılacak şekilde fonksiyon kaybı olanlarda, Ortopedi uzmanının ve/veya Fizik
tedavi ve rehabilitasyon uzmanının görüşleri doğrultusunda A, B ve H sınıfı,
her iki el başparmak noksanlığı ve ileri derecede fonksiyon kaybı olanlara F
Sınıfı Sürücü Belgesi verilir. b)
Üst extremitenin dışında extremite
noksanlığı (doğuştan veya sonradan) halinde Ortopedi ve/veya Fizk tedavi ve rehabilitasyon uzmanının raporu uyarınca H
Sınıfı Sürücü Belgesi verilir. Üst extremitenin tek
taraflı noksanlığında da Ortopedi uzmanının kanaatiyle, H Sınıfı Sürücü Belgesi
verilebilir. c)
Alt extremite diz altı amputasyonlarında
protezle fonksiyon kazananlara B, F, G sınıfı, protezle fonksiyon uyumu iyi
olmadığı, ortopedi ve/veya fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı tarafından
özel tertibatlı araç kullanabilecek durumda olmadığı bildirilenlere H Sınıfı
Sürücü Belgesi verilir. Bunun dışındaki alt extremite
noksanlık veya amputasyonlarında, ortopedi uzmanı
ve/veya Fizik tedavi ve rehabilitasyon uzmanı raporu uyarınca H sınıfı sürücü
belgesi verilir. (3)
Kas, tendon ve bağ lezyonları; a)
Kas, tendon ve bağ lezyonları
kalça, diz ve ayak bileği eklemlerini veya bu eklemleri oluşturan kemik
hareketlerini %50’den az bozduğu ortopedi veya nöroloji uzmanınca
belirlenenlere R ve H Sınıfı sürücü belgesi, daha fazla bozukluklarda H
sınıfı sürücü belgesi verilir. 1)
Bu fıkranın (a) bendine uymayan durumlar için, ortopedi ve/veya fizik tedavi
ve rehabilitasyon uzmanının veya nöroloji uzmanının vereceği rapora göre
işlem yapılır. 2)
Her özürlü için kullanılacak özel tertibatlı araç, ortopedi ile fizik tedavi
ve rehabilitasyon uzmanının bulunduğu heyetçe tanımlanır. Ancak; kalıcı extremite bozukluklarına bağlı özürlülük hallerinde
(Örneğin; amputasyon, hemiplaji/serebral palsi, ileri derecede artrit gibi) ve kronik nörolojik bozuklukların sonucu
olan özürlülük hallerinde (Örneğin; multpl skleroz,
parkinson, motor nöron hastalıkları, periferik nöropatiler gibi)
hangi tür bir aracın kullanılabileceğinin sağlık kurulu raporu ile tespit
edilmesi kaydıyla özel donanımlı motorlu araç kullanılmasına izin verilir. Bu
gibi durumlarda sürücünün ne tür bir cihaz ile veya hangi becerilere sahip
olursa ne tür modifikasyonlar yapılmış araç kullanabileceğinin konunun
uzmanınca saptanması kaydı ile özel sürücü belgesi almaya hak kazanır. Sağlık
kurulu raporunda özürlülüğün ilerleyici veya statik olup olmamasına göre
hastaya periyodik kontrollerin gerekli olup olmadığı belirtilir. Ruh ve sinir hastalıkları muayenesine
ilişkin esaslar MADDE 9 – (1) Ruh hastalıklarından; a)
İster doğumsal isterse hastalığa, travma veya beyin sinir ameliyatına bağlı
oluşmuş ağır akıl hastalığı olanlar, zeka geriliği olanlar, demans (bunama) ve/veya yaşlılığa bağlı davranış
bozukluğu olanlar, muhakeme, davranış ve uyumu belirgin ölçüde bozacak
düzeyde kişilik bozukluğu, dürtü kontrol bozukluğu ve ağır davranış bozukluğu
olanlar uzman hekim tarafından dikkate alınır. b)
Alkol bağımlılığı olanlar veya alkollü araç kullanmaktan vazgeçmeyenlere
sürücü belgesi verilmez. c)
Geçmişte alkol bağımlılığı olanlar belirgin bir dönem alkol almadıklarını
kanıtladıklarında bağımlılık konusunda uzman hekimin fikri ve düzenli tıbbi
kontrollerle B sınıfı sürücü belgesi alabilir. ç) Psikotrop maddelere bağımlı olanlar veya bağımlı olmasa
da düzenli olarak kullananlar sürücü belgesi alamaz. (2)
Sinir Hastalıklarından; a)
Santral sinir sistemi ile ilgili doğuştan veya sonradan geçirilmiş veya
cerrahi girişime bağlı hastalıklarla ortaya çıkan uzuvların parezi ve paralizileri (duyusal,
motor, koordinasyon ve denge açısından), araç kullanmasını ve trafik
güvenliğini engelleyecek şekilde ileri derecede bozuk olanlara, sürücü
belgesi verilmez. Hafif derecede bozukluğu mevcut olanlara, nöroloji
uzmanının kanaatine göre sürücü belgesi verilebilir. b) Periferik sinir sisteminin etkilenmesi sonucu ortaya
çıkan uzuvlarda parezi ve paraliziler
araç kullanmayı ve trafik güvenliğini engelleyecek şekilde ileri derecede ise
sürücü belgesi verilmez. Hafif derecede güçsüzlüğü varsa, nöroloji uzmanının
kanaatine göre sürücü belgesi verilebilir. İki ayağı felçli (parapleji), diğer vücut fonksiyonları normal olan
şahıslara H sınıfı sürücü belgesi verilebilir. c)
Epilepsi tespitinde sürücü belgesi verilmez. Şüpheli durumlarda klinik gözlem
ve EEG tetkiki dikkate alınır. (3)
Kas Hastalıklarından myopati ve progresif
muskuler distrofisi, myotonisi ve kas-sinir kavşak hastalıkları olan şahıslara
sürücü belgesi verilmez. Nöroloji uzmanının kanaatine göre hafif vakalara
yılda 1 kez muayene olmak kaydıyla A1, A2, B, F ve H sınıfı sürücü belgesi
verilebilir. ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM Çeşitli
Hükümler Araçlarda bulundurulması gereken ilk
yardım malzemeleri MADDE 10 – (1) Araçlarda aşağıda belirtilen ilk yardım
malzemeleri bulundurulması zorunludur. CİNSİ
: MİKTARI
: Büyük
sargı bezi (10 cm x 3-5 m) 2
Adet Hidrofil
gaz steril (10x10 cm 50’lik kutu) 1
Kutu Üçgen
sargı 3
Adet Antiseptik
solüsyon (50 ml) 1
Adet Flaster (2 cm x 5 m) 1
Adet Çengelli
İğne 10
Adet Küçük
makas (paslanmaz çelik) 1
Adet Esmark bandajı 1
Adet Turnike
(En az 50 cm örgülü tekstil malzemeden) 1
Adet Yara
bandı 10
Adet Alüminyum
yanık örtüsü 1
Adet Tıbbı
eldiven 2
Çift El
feneri 1
Adet Cezai işlemler MADDE 11 – (1) Bu Yönetmelikte
belirtilen hükümlere uymayan sürücüler, 2918 sayılı Karayolları Trafik
Kanununun ilgili hükümlerine göre
cezalandırılır. (2) Ayrıca, bu Yönetmelikte belirtilen kural,
yasak, zorunluluk ve yükümlüklere uymayan sürücüler araç kullanmaktan
men edilir. Düzenleme yetkisi MADDE 12 – (1) Bakanlık bu
Yönetmeliğin uygulanmasını sağlamak üzere alt düzenleyici işlem
yapmaya yetkilidir. Yürürlük MADDE 13 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 14 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık ve İçişleri
Bakanları birlikte yürütür.
|
||||||
