|
Karar
Sayısı : 2007/12888
Ekli “Transfer Fiyatlandırması
Yoluyla Örtülü Kazanç Dağıtımı Hakkında Karar”ın yürürlüğe konulması;
Maliye Bakanlığının 15/11/2007 tarihli ve 101556
sayılı yazısı üzerine, 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 13 üncü
maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/11/2007 tarihinde
kararlaştırılmıştır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAŞKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
Başbakan
C.
ÇİÇEK H.
YAZICI N.
EKREN M.
AYDIN
Devlet Bak. ve Başb. Yrd. Devlet Bak. ve
Başb. Yrd. Devlet
Bak. ve Başb. Yrd. Devlet Bakanı
M.
BAŞESGİOĞLU B.
YILDIRIM N.
ÇUBUKÇU N.
EKREN
Devlet
Bakanı Devlet
Bakanı V. Devlet
Bakanı Devlet
Bakanı V.
M. S.
YAZICIOĞLU M.
A. ŞAHİN M.
V. GÖNÜL B.
ATALAY
Devlet
Bakanı Adalet
Bakanı Millî
Savunma Bakanı İçişleri
Bakanı
B.
ATALAY K.
UNAKITAN H.
ÇELİK F.
N. ÖZAK
Dışişleri
Bakanı V. Maliye
Bakanı Millî
Eğitim Bakanı Bayındırlık
ve İskân Bakanı
R.
AKDAĞ B.
YILDIRIM M.
M. EKER F.
ÇELİK
Sağlık
Bakanı Ulaştırma
Bakanı Tarım ve Köyişleri Bakanı Çalışma
ve Sos. Güv. Bakanı
M. Z.
ÇAĞLAYAN M.
H.GÜLER E.
GÜNAY V.
EROĞLU
Sanayi ve
Ticaret Bakanı Enerji ve Tabii
Kaynaklar Bakanı Kültür ve Turizm
Bakanı Çevre ve Orman Bakanı
TRANSFER
FİYATLANDIRMASI YOLUYLA ÖRTÜLÜ KAZANÇ DAĞITIMI HAKKINDA KARAR
BİRİNCİ BÖLÜM
Kapsam, Amaç ve Tanımlar
Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Karar ile 5520 sayılı Kurumlar Vergisi
Kanunu’nun 13 üncü maddesinde yer alan “Transfer Fiyatlandırması Yoluyla
Örtülü Kazanç Dağıtımı” hükümlerinin uygulanmasına ilişkin usuller
düzenlenmekte olup, Türkiye’deki tam ve dar mükellef gerçek kişi ve
kurumların tamamı bu düzenlemenin kapsamı içindedir.
Amaç
MADDE 2 –
(1) Bu düzenlemenin amacı, ilişkili kişilerle mal veya hizmet alım ya da
satımında bulunan gerçek kişi ve kurumların gelirlerinin tam ve doğru
olarak beyan edilmesini sağlamak ve transfer fiyatlandırması yoluyla vergi
matrahının aşındırılmasına engel olmaktır.
Tanımlar
MADDE 3 – (1)
Bu düzenlemede geçen temel kavramların tanımları aşağıdaki gibidir:
a)
Transfer fiyatlandırması: İlişkili kişiler arasında yapılan mal veya hizmet
alım ya da satımında uygulanan fiyat veya bedeli ifade eder.
b)
İlişkili kişi: Kurumlar Vergisi Kanunu’nun uygulaması bakımından,
kurumların kendi ortakları, kurumların veya ortaklarının ilgili bulunduğu
gerçek kişi veya kurum ile idaresi, denetimi veya sermayesi bakımından
doğrudan veya dolaylı olarak bağlı bulunduğu ya da nüfuzu altında
bulundurduğu gerçek kişi veya kurumları ifade eder. Ortakların eşleri,
ortakların veya eşlerinin üstsoy ve altsoyu ile üçüncü derece dahil yansoy hısımları ve kayın hısımları da ilişkili
kişi sayılır. Gelir Vergisi
Kanunu’nun uygulaması bakımından, teşebbüs sahibinin eşi, üstsoy ve
altsoyu, üçüncü derece dahil yansoy ve kayın
hısımları ile doğrudan veya dolaylı ortağı bulunduğu şirketler, bu
şirketlerin ortakları, bu şirketlerin idaresi, denetimi veya sermayesi
bakımından kontrolü altında bulunan diğer şirketler ilişkili kişi sayılır.
Gerek gelir vergisi gerekse kurumlar vergisi mükellefleri yönünden,
kazancın elde edildiği ülke vergi sisteminin, Türk vergi sisteminin
yarattığı vergilendirme kapasitesi ile aynı düzeyde bir vergilendirme imkanı sağlayıp sağlamadığı ve bilgi değişimi hususunun
göz önünde bulundurulması suretiyle Bakanlar Kurulu’nca ilan edilen
ülkelerde veya bölgelerde bulunan kişilerle yapılmış tüm işlemler ilişkili
kişilerle yapılmış sayılır.
c)
Emsallere uygunluk ilkesi: İlişkili kişilerle yapılan mal veya hizmet alım
ya da satımında uygulanan fiyat veya bedelin, aralarında böyle bir
ilişkinin bulunmaması durumunda oluşacak fiyat veya bedele uygun olmasını
ifade eder.
ç)
Geleneksel işlem yöntemleri: Karşılaştırılabilir
fiyat yöntemi, maliyet artı yöntemi ve yeniden satış fiyatı yöntemlerini
ifade eder.
d) İşleme
dayalı kâr yöntemleri: Kâr bölüşüm yöntemi ve işleme dayalı net kâr marjı yöntemlerini ifade eder.
e) Peşin
fiyatlandırma anlaşması: İlişkili kişilerle yapılan mal veya hizmet alım ya
da satımında uygulanacak fiyat veya bedelin tespitine ilişkin yöntemler,
mükellefin talebi üzerine Maliye Bakanlığı Gelir İdaresi Başkanlığı (Bundan böyle ‘İdare’ olarak
adlandırılacaktır.) ile anlaşılarak belirlenebilecek olup, bu
anlaşma peşin fiyatlandırma anlaşması olarak adlandırılır. Peşin
fiyatlandırma anlaşması, ilişkili kişilerle yapılan işlemlere ilişkin
transfer fiyatlandırmasının tespit edilmesinde belli bir süre için
uygulanacak yöntemin mükellef ile İdare tarafından anlaşılarak
belirlenmesini ifade eder. Bu
şekilde mükellef ile İdare arasında belirlenen yöntem, üç yılı aşmamak
üzere anlaşmada tespit edilen süre ve şartlar dahilinde
kesinlik taşır.
f)
Kontrol altındaki işlem: Birbirleriyle
ilişkili olan kişiler arasındaki işlemleri ifade eder.
g)
Kontrol dışı işlem: Birbirleriyle herhangi bir şekilde ilişkisi bulunmayan
kişiler arasındaki işlemleri ifade eder.
ğ) İç emsal: Mükellefin ilişkisiz kişilerle
yaptığı işlemlerde kullandığı fiyat ya da bedeli ifade eder.
h) Dış emsal: İlişkisiz kişilerin kendi aralarında
yaptıkları karşılaştırılabilir nitelikteki işlemlerde kullandığı fiyat ya
da bedeli ifade eder.
ı)
Karşılaştırılabilirlik analizi: Kontrol
altındaki işlemler ile kontrol dışı işlemlerin karşılaştırılabilir olmasını
ifade etmekte olup, işlemler arasında maddi bir farklılık yoksa ya da var
olan farklılıkların düzeltimlerle giderilmesi
mümkünse, kontrol altındaki işlem ile kontrol dışı işlem
karşılaştırılabilir nitelikte kabul edilir.
i) İşlev
analizi: Kontrol dışı işlemler ile kontrol altındaki işlemlerin
karşılaştırılmasında, üstlenilen riskler ve kullanılan varlıklara göre
tarafların gerçekleştirdikleri işlevleri esas alarak yapılan analizleri
ifade eder.
j) İşlem
düzeltimi: Kontrol dışı işlemler
ile kontrol altındaki işlemlerin karşılaştırılmasında, söz konusu işlemler
arasındaki farklılıklar karşılaştırma konusu unsurlar üzerinde maddi etkide
bulunuyorsa, karşılaştırmanın güvenilir sonuçlar verebilmesi amacıyla bu
farklılıkların giderilmesi için yapılan işlemleri ifade eder.
k)
Belgelendirme: Emsallere uygunluk ilkesinin transfer fiyatlandırmasının her
aşamasında göz önünde bulundurulduğunu göstermek amacıyla mükellef
tarafından tutulan kayıtlar ile sağlanan bilgileri ifade eder.
İKİNCİ
BÖLÜM
Emsallere
Uygunluk İlkesi
Emsallere uygunluk ilkesinin amacı
MADDE 4 - (1)
Emsallere uygunluk ilkesinin temel amacı, ilişkili kişiler arasındaki mal
veya hizmet alım ya da satımında uygulanan fiyat veya bedelin, söz konusu
mal veya hizmet alım ya da satımı için aralarında ilişki bulunmayan kişiler
arasında belirlenen fiyat veya bedele karşılaştırılabilir koşullar altında
eşit olmasıdır.
Karşılaştırılabilirlik analizi
MADDE 5 – (1)
Karşılaştırılabilirlik analizi, kontrol altındaki işlemlerin sahip olduğu
koşullar ile kontrol dışı işlemlerin sahip olduğu koşulların
karşılaştırılmasına dayanır. Dolayısıyla karşılaştırılabilirlik kavramı da
işlemler arasındaki farklılıkların herhangi bir şekilde karşılaştırma
konusu unsurları maddi olarak etkilememesi veya maddi olarak etkide bulunan
farklılıkların belli işlemlerle düzeltilebilecek nitelikte olması gereğini
ifade eder.
(2)
Karşılaştırılabilirliğin tespitinde dikkate alınan başlıca unsurlar
aşağıdaki gibidir:
a) Mal veya hizmetlerin nitelikleri,
b) İşlev analizi,
c) Ekonomik koşullar,
ç) İş stratejileri.
Emsal fiyat aralığı
MADDE 6 – (1) Emsallere uygunluk ilkesi açısından en güvenilir
sonuç, karşılaştırmalar sonucunda ulaşılan tek bir fiyat veya bedel
olacaktır. Bununla birlikte, yapılan karşılaştırmalar ve uygulanan yöntemler
sonucu, tek bir fiyat veya bedelden ziyade birbirine yakın birden çok
sonucu içeren belli bir fiyat veya bedel aralığı tespit edilebilir.
(2) Emsal fiyat aralığı, aynı yöntemin farklı
karşılaştırılabilir kontrol dışı işlem verilerine uygulanmasından veya aynı
verilere farklı transfer fiyatlandırması yöntemlerinin uygulanmasından elde
edilen değişik emsal fiyatların oluşturduğu bir fiyat dizisidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Transfer
Fiyatlandırmasında Uygulanacak Yöntemler
Yöntemlerden beklenen amaçlar
MADDE 7 – (1)
Mükellefler, işlemin koşullarını ve özelliklerini en iyi yansıtan yöntemi
kullanarak, ilişkili kişilerle yaptıkları mal veya hizmet alım ya da
satımında emsallere uygunluk ilkesiyle tutarlı fiyat veya bedel
uyguladıklarını göstermek zorundadır.
Karşılaştırılabilir fiyat yöntemi
MADDE 8 – (1) Karşılaştırılabilir fiyat yöntemi,
bir mükellefin uygulayacağı emsallere uygun satış fiyatının,
karşılaştırılabilir mal veya hizmet alım ya da satımında bulunan ve
aralarında herhangi bir şekilde ilişki bulunmayan gerçek veya tüzel
kişilerin birbirleriyle yaptıkları işlemlerde uygulayacağı piyasa fiyatı
ile karşılaştırılarak tespit edilmesini ifade eder.
Maliyet artı yöntemi
MADDE 9 – (1) Maliyet artı yöntemi, emsallere
uygun fiyatın, ilgili mal veya hizmet maliyetlerinin makul bir brüt kâr
oranı kadar artırılması suretiyle hesaplanmasını ifade eder.
(2) Brüt
kâr oranı aşağıdaki gibi hesaplanır:
Satışlar - Maliyet = Brüt kâr oranı
Maliyet
(3)
Kontrol altındaki bir işlem için uygulanacak en uygun “makul brüt kâr
oranı”, işlemi yapan mükellefin bu mal veya hizmetlere ilişkin olarak,
ilişkisiz kişilerle yaptığı işlemlerde uyguladığı brüt kâr oranı olacaktır.
Böyle bir brüt kâr oranı mevcut değilse ya da karşılaştırma için gerekli
işlem sayısı yetersizse, karşılaştırılabilir işlemler arasında belirlenen
fiyat ya da bedeli etkileyen bir farklılık bulunmaması veya var olan
farklılıkların düzeltilebilir nitelikte olması şartıyla ilişkisiz kişilerin
karşılaştırılabilir işlemlerine ait brüt kâr oranları da bu yöntemin
uygulamasında kullanılabilecektir.
Yeniden satış fiyatı yöntemi
MADDE 10 – (1)
Yeniden satış fiyatı yöntemi, emsallere uygun fiyatın, işlem konusu mal
veya hizmetlerin aralarında herhangi bir şekilde ilişki bulunmayan gerçek
veya tüzel kişilere yeniden satılması halinde uygulanacak fiyattan makul
bir brüt satış kârı düşülerek hesaplanmasını ifade eder.
(2) Söz
konusu hesaplama aşağıdaki formül kullanılarak yapılacaktır:
Yeniden satış fiyatı =
Emsallere Uygun Fiyat veya Bedel
1 +
Brüt satış kâr oranı
(3) Makul brüt satış kârı, söz konusu mal veya hizmetin yeniden satışında yüklenilen satış ve
diğer faaliyet giderleri ile üstlenilen riskler ve kullanılan varlıklar
esas alınarak gerçekleştirilen işlevlerin gerektirdiği kâr tutarını ifade etmektedir.
Diğer yöntemler
MADDE 11 –
(1) Emsallere uygun fiyata geleneksel işlem yöntemlerinden herhangi
birisiyle ulaşma olanağı yoksa mükellef, işlemlerin mahiyetine uygun olarak
diğer yöntemleri kullanabilir. Ancak, diğer yöntemler olarak adlandırılan
işleme dayalı kâr yöntemlerinin emsallere uygunluk ilkesi çerçevesinde
fiyat ya da bedel tespitine olanak vermemesi durumunda, mükellef kendi
belirleyebileceği ve daha doğru sonuç verdiğine inandığı bir yöntemi de
kullanabilecektir. İşleyiş sistemi mükellefler tarafından belirlenecek bu yöntemin de
emsallere uygunluk ilkesine göre
tespit edilmesi zorunludur.
Kâr bölüşüm yöntemi
MADDE 12 –
(1) Kâr bölüşüm yöntemi, ilişkili kişilerin bir veya daha fazla sayıdaki
kontrol altındaki işlemlere ilişkin toplam faaliyet kârı ya da zararının,
üstlendikleri işlevler ve yüklendikleri riskler nispetinde ilişkili kişiler
arasında emsallere uygun olarak bölüştürülmesi esasına dayanan bir
yöntemdir.
İşleme dayalı net kâr marjı
yöntemi
MADDE 13 – (1)
İşleme dayalı net kâr marjı yöntemi, mükellefin
kontrol altındaki bir işlemden; maliyetler, satışlar veya varlıklar gibi
ilgili ve uygun bir temele dayanarak tespit ettiği net kâr marjının
incelenmesi esasına dayanan bir yöntemdir.
DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM
Peşin Fiyatlandırma Anlaşması
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının
amacı
MADDE 14 – (1) Peşin fiyatlandırma
anlaşmasının temel amacı, mükelleflerin ilişkili kişilerle yapacakları mal
veya hizmet alım ya da satımında uygulayacakları transfer fiyatlandırmasına
ilişkin olarak karşılaşılabilecek olası vergi ihtilaflarının önüne
geçmektir.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının kapsamı
MADDE 15 – (1) Peşin fiyatlandırma
anlaşmasının kapsamına kurumlar vergisi mükellefleri girmektedir. Bu
çerçevede, 1/1/2008 tarihinden itibaren Büyük Mükellefler Vergi Dairesi
Başkanlığı’na kayıtlı mükelleflerin, 1/1/2009 tarihinden itibaren ise tüm
kurumlar vergisi mükelleflerinin ilişkili kişilerle yaptıkları yurt dışı
işlemlerine ilişkin olarak belirlenecek yöntem konusunda İdare’ye
başvurmaları mümkündür.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasının süreci
MADDE 16 – (1)
Peşin fiyatlandırma anlaşmasına ilişkin süreç, mükellefin İdare’ye yazılı
başvurusuyla başlayacak olup, mükellef söz konusu başvuruyla birlikte, bu
Kararın 17 nci maddesinde yer alan asgari bilgi
ve belgeleri de İdare’ye sunmak zorundadır.
(2) Ön
Değerlendirme: Yapılan başvuru, sunulan bilgi ve belgelerle birlikte İdare
tarafından bir ön değerlendirmeye tabi tutulur.
(3)
Analiz: Gerekli veriler tamamlandıktan sonra karşılaştırılabilir
işlemlerin, kullanılan varlıkların, diğer düzeltimlerin,
uygulanabilir yöntemlerin, anlaşma şartlarının ve diğer temel hususların
seçim ve değerlendirmesi yapılır.
(4) Anlaşmanın kabulü veya reddi: İdare, yapılan
analiz sonucunda, mükellefin başvurusunu aynen kabul edebilir veya gerekli
değişikliklerin yapılması koşuluyla kabul edebilir ya da reddedebilir.
İdare’nin başvuruyu kabul etmesi halinde mükellef ile İdare arasında peşin
fiyatlandırma anlaşması imzalanır.
(5) Peşin fiyatlandırma anlaşmalarının süresi en
fazla 3 yıl olup, söz konusu anlaşmalar imzalandığı tarihten itibaren hüküm
ifade edecektir.
(6) Peşin
fiyatlandırma anlaşmasına ilişkin sürecin
her aşamasında mükellef ile karşılıklı bilgi ve görüş alışverişinde
bulunulur. Ayrıca, yapılan her anlaşma yalnızca ilgili mükellefe
özgüdür ve bu mükellefi ilgilendirmektedir. Dolayısıyla, yapılan
anlaşmaların başka mükellefler tarafından emsal olarak kullanılması veya
yapılan işlemlere ilişkin bir kanıt olarak sunulması mümkün değildir.
(7)
İdare, mükellefin söz konusu anlaşma koşullarına uyum gösterip
göstermediğini ve/veya bu koşulların geçerliliğini sürdürüp sürdürmediğini,
anlaşmada belirlenen süre boyunca mükellefin sunacağı yıllık rapor
üzerinden takip eder. Söz konusu rapor, anlaşma süresi boyunca
her yıl kurumlar vergisi beyannamesinin verilme süresi içinde bir yazı
ekinde İdare’ye gönderilir.
(8)
Anlaşmanın yenilenmesi: Mükellef mevcut bir peşin fiyatlandırma
anlaşmasının yenilenmesi talebinde bulunabilir. Bu durumda mükellef anlaşma
süresinin bitiminden en az 9 ay önce İdare’ye başvurmalıdır. Mükellef
başvurusunda, mevcut anlaşmada belirtilen koşullar ile varsayımlarda
herhangi bir değişiklik meydana gelip gelmediğini, anlaşmanın yenilenmesi
sonucunda anlaşmada herhangi bir değişiklik yapılması gerekip gerekmediğini
ve tespit edilen yöntemin anlaşmada kavranan işlemlerin mahiyetine en uygun
olarak emsallere uygunluk ilkesini karşıladığını gösterecek gerekli bilgi
ve belgeleri sunar.
(9)
İdare söz konusu başvurunun incelenmesi sonucunda, mevcut anlaşmada
belirtilen koşullar ile varsayımların devam ettiğine ve tespit edilen
yöntemin emsallere uygunluk ilkesini karşıladığına karar verirse, mevcut
anlaşmanın aynı koşulları, varsayımları ve yöntemi kapsayacak şekilde bir
dönem daha devam ettirilmesini kabul edebilir. Bununla birlikte, İdare,
anlaşmada kavranan işlemlerin mahiyetinin, belirtilen koşulların ve
varsayımların değiştiğine ya da farklı bir yöntem tespit edilmesi
gerektiğine karar verirse, mükellefin yeni bir peşin fiyatlandırma
anlaşması başvurusunda bulunması gerekir.
(10) Anlaşmanın revize edilmesi: İdare
ile mükellef arasında imzalanmış ve yürürlükte olan bir peşin fiyatlandırma
anlaşması aşağıdaki durumların gerçekleşmesi halinde revize edilebilir:
a)
Anlaşmada yer alan kritik bir varsayımın gerçekleşmemesi,
b)
Anlaşma koşullarında esasa ilişkin bir değişikliğin gerçekleşmesi veya
anlaşmada belirlenen koşulların geçerliliğini sürdürmemesi,
c) Çifte vergilendirmeyi önleme
anlaşmaları da dahil, yasal düzenlemelerde
anlaşmayı etkileyecek değişikliklerin gerçekleşmesi,
ç) İki
veya çok taraflı peşin fiyatlandırma anlaşmalarında, diğer ülke
idaresinin/idarelerinin anlaşmayı revize etmesi, yürürlükten kaldırması
veya iptal etmiş olması.
(11) Mükellef, İdare ile imzaladığı
peşin fiyatlandırma anlaşmasının revize edilmesi amacıyla İdare’ye
başvurabilir. Söz konusu başvuruda mükellef, anlaşmanın revize edilmesi
talebinin nedenlerini de içerecek şekilde gerekli bilgi ve belgeleri
İdare’ye ibraz etmek zorundadır. Anlaşmanın revize edilmesi hususunun İdare
tarafından kabul edildiği durumda, anlaşmanın revize edildiği tarihten
mevcut anlaşmanın süresinin bitimine kadar yeniden belirlenen anlaşma koşulları
geçerli olacaktır. İdarenin anlaşmanın revize edilmesini kabul etmediği
durumda anlaşma aynen devam edecektir. Ancak mükellef yukarıda yer alan
nedenleri ileri sürerek anlaşmanın iptalini isteyebilir. Bu durumda, İdare
anlaşmayı iptal edebilir.
(12) Mevcut bir peşin fiyatlandırma
anlaşmasının revize edilmesine ilişkin nedenler İdare tarafından da tespit
edilebilir. Anlaşmanın revize edilmesi konusunda taraflar anlaşmaya
varırsa, anlaşmanın revize edildiği tarihten mevcut anlaşmanın süresinin
bitimine kadar yeniden belirlenen anlaşma koşulları geçerli olacaktır.
Mükellefin anlaşmanın revize edilmesini kabul etmediği durumda İdare
anlaşmayı tek taraflı olarak iptal edebilir.
(13)
Anlaşmanın iptal edildiği durumlarda iptal kararının verildiği tarihten
itibaren anlaşma hükümleri geçerliliğini kaybeder.
(14)
Anlaşmanın iptali: Aşağıda belirtilen durumlarda, İdare mevcut bir peşin
fiyatlandırma anlaşmasını tek taraflı olarak anlaşmanın imzalandığı
tarihten itibaren iptal edebilir ve anlaşmayı hiç yapılmamış kabul ederek
mükellefi vergi incelemesine sevk edebilir:
a)
Mükellefin peşin fiyatlandırma anlaşmasında belirtilen koşullara uymaması,
b)
Mükellef tarafından gerek başvuru esnasında gerekse sonraki aşamalarda
(yıllık rapor da dahil) ibraz edilen bilgi ve
belgelerin eksik, yanlış veya yanıltıcı olduğunun tespit edilmesi.
(15)
Diğer taraftan, anlaşma süresince
her yıl kurumlar vergisi beyannamesinin verilme süresi içinde İdare’ye
gönderilmesi gereken yıllık raporun zamanında ibraz edilmemesi
durumunda, mevcut anlaşma, söz konusu raporun ilgili bulunduğu hesap
döneminin başından itibaren iptal edilebilir.
Peşin fiyatlandırma anlaşmasına ilişkin
belgelendirme
MADDE 17 –- (1) İdare’ye başvuruda bulunan
mükelleflerin sunmaları gereken temel bilgi ve belgeler aşağıdaki gibidir:
a) Yazılı Başvuru [Yazılı Başvuru’da anlaşmanın
süresine ilişkin talep, anlaşma sürecine katılacak mükelleflerin ya da
temsilcilerin adları, T.C. kimlik numaraları, adresleri, telefon
numaraları, mükellefin faaliyet konusu, kurumun yapısı (merkez, şube) ve
ortakları, sermaye yapısı, içinde bulunduğu sektör, ekonomik ve hukuki
geçmişi hakkında özet bilgiler, ilişkili kişilerin tanımı ve bu kişiler
arasındaki mülkiyet ilişkilerine ilişkin bilgiler yer alır.],
b) Üstlenilen işlevleri, sahip olunan riskleri ve
kullanılan varlıkları içeren tüm bilgiler,
c)
Kritik varsayımlara ilişkin bilgiler ve gerekçeleri (önerilen transfer
fiyatlandırması yöntemi ile bu yöntemin seçimine ve uygulanmasına esas
teşkil eden koşullara ve varsayımlara ilişkin açıklamalar, analizler ve
yapılan diğer çalışmalar),
ç) Gayri maddi varlıkların
mülkiyetine ve alınan veya ödenen gayri maddi hak bedellerine ilişkin
bilgi,
d) İlişkili kişiler tarafından
farklı muhasebe standartları ve yöntemleri kullanılıyor ise bunlara ilişkin
bilgi,
e) Başvuru tarihinin içinde bulunduğu hesap dönemine
ilişkin ürün fiyat listeleri,
f) Başvuru tarihinin içinde bulunduğu hesap dönemine
ilişkin
üretim maliyetleri,
g) İlişkili kişiler arasındaki
işlemlere uygulanan şirket içi
fiyatlandırma politikası,
ğ) Başvuru tarihinin içinde bulunduğu hesap döneminde
ilişkili ve ilişkisiz kişilerle yapılan işlemlerin miktarı ile fatura, dekont ve benzeri belgeler,
h) İlişkili kişilerin son
üç yıla ilişkin mali tabloları, gelir veya kurumlar vergisi beyanname
örnekleri, yurt dışı işlemlerine ait sözleşmelerin örnekleri,
ı) Önerilen transfer
fiyatlandırması yöntemini destekleyen son üç yıla ait finansal veriler ve
bunlarla ilgili belgeler,
i) İki veya daha fazla
karşılaştırılabilir işlemin olması durumunda belirlenen emsal fiyat aralığı
ve bu aralığın tespitinde kullanılan yöntem,
j) Emsal fiyatın tespit edilmesi
için gerekli diğer belgeler.
(2) İdare, gerekli gördüğü takdirde mükelleften ilave
bilgi ve belge talebinde bulunabilir. İlgili bilgi ve belgelerin yabancı
dilde yazılmış olmaları halinde, bunların Türkçe çevirilerinin de ibraz
edilmesi zorunludur.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Transfer
Fiyatlandırmasında Belgelendirme
Amaç
MADDE 18 –
(1) Belgelendirmede amaç, transfer fiyatlandırmasına ilişkin sürecin
anlaşılması ve hesaplamaların ayrıntılarının gösterilmesidir. Bu nedenle
mükellefler tarafından, emsallere uygunluk ilkesi doğrultusunda işlem
yapıldığını gösteren bilgi ve belgelerin hazırlanması ya da temin edilmesi,
ayrıca belgelendirmeye ilişkin bu bilgi ve belgelerin istenmesi durumunda
İdare’ye veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara ibraz edilmek üzere
hazır tutulması zorunludur.
Yıllık belgelendirme
MADDE 19 – (1) Büyük Mükellefler Vergi Dairesi
Başkanlığı’na kayıtlı mükelleflerin ilişkili kişilerle yaptığı yurt içi ve
yurt dışı işlemleri ile diğer kurumlar vergisi mükelleflerinin ilişkili kişilerle yaptığı yurt dışı işlemlere ilişkin
olarak aşağıda yer alan bilgi ve belgeleri içeren “Yıllık Transfer
Fiyatlandırması Raporu”nu kurumlar vergisi beyannamesinin verilme süresine
kadar hazırlamaları ve bu süre sona erdikten sonra istenmesi durumunda
İdare’ye veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara ibraz etmeleri
zorunludur.
(2) Ancak, Büyük
Mükellefler Vergi Dairesi Başkanlığı’na kayıtlı mükellefler dışındaki diğer
kurumlar vergisi mükellefleri ilişkili kişilerle yaptıkları
yurt içi; gelir vergisi mükellefleri de ilişkili kişilerle yaptıkları yurt
içi ve yurt dışı işlemlere ilişkin olarak aşağıda yer alan bilgi ve
belgeleri istenmesi durumunda İdare’ye veya vergi incelemesi yapmaya
yetkili olanlara ibraz ederler.
a)
Mükellefin faaliyetlerinin tanımı, organizasyon yapısı (merkez, şube) ve ortakları,
sermaye yapısı, içinde bulunduğu sektör, ekonomik ve hukuki geçmişi
hakkında özet bilgiler, ilişkili kişilerin tanımı (vergi kimlik numaraları,
adresleri, telefon numaraları vb.) ve bu kişiler arasındaki mülkiyet
ilişkilerine ilişkin bilgiler,
b)
Üstlenilen işlevleri, sahip olunan riskleri ve kullanılan varlıkları içeren
tüm bilgiler,
c) İşlem konusu yıla
ilişkin ürün fiyat listeleri,
ç) İşlem konusu yıla
ilişkin üretim maliyetleri,
d) İşlem
konusu yıl içinde ilişkili ve ilişkisiz kişilerle yapılan işlemlerin
miktarı ile fatura, dekont ve benzeri belgeler,
e) İşlem konusu yıl
içinde ilişkili kişilerle yapılan tüm sözleşme örnekleri,
f) İlişkili kişilere ait
özet mali tablolar,
g) İlişkili kişiler
arasındaki işlemlere uygulanan şirket içi fiyatlandırma politikası,
ğ) İlişkili kişiler
tarafından farklı muhasebe standartları ve yöntemleri kullanılıyor ise bunlara
ilişkin bilgi,
h) Gayri maddi
varlıkların mülkiyetine ve alınan veya ödenen gayri maddi hak bedellerine ilişkin bilgi,
ı) Kullanılan transfer
fiyatlandırması yönteminin seçilme nedeni ve uygulanmasına ilişkin bilgi ve
belgeler (iç ve/veya dış emsaller, karşılaştırılabilirlik analizi),
i) Emsallere uygun fiyat
ya da kâr marjının saptanmasında kullanılan
hesaplamalar ve yapılan varsayımlara ilişkin ayrıntılı bilgiler,
j) Belli bir emsal fiyat
aralığı tespit edilmişse, bu aralığın tespitinde kullanılan yöntem,
k) Emsal fiyatın tespit edilmesi için gerekli diğer
belgeler.
(3) İdare, gerekli gördüğü takdirde mükelleften ilave
bilgi ve belge talebinde bulunabilir. İlgili bilgi ve belgelerin
yabancı dilde yazılmış olmaları halinde, bunların Türkçe çevirilerinin de
ibraz edilmesi zorunludur.
ALTINCI BÖLÜM
Yürürlük
ve Yürütme
Yürürlük
MADDE 20 – (1) Bu Karar, 1/1/2007
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 21 – (1) Bu Karar hükümlerini Maliye Bakanı yürütür.
|