|
AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUNDA VE
BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI
HAKKINDA KANUN
Kanun
No. 5766 Kabul Tarihi: 4/6/2008
MADDE 1 – 21/7/1953 tarihli ve
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 3 üncü maddesinde
yer alan "Amme, tazminat, inzıbati mahiyette
olsun olmasın bütün para cezalarını" ibaresi "Adli ve idari para
cezalarını" şeklinde değiştirilmiş ve maddeye "Takibat giderleri
terimi:" ibaresinden önce gelmek üzere aşağıdaki terimler eklenmiştir.
"Tahsil
edilemeyen amme alacağı terimi:
Amme borçlusunun
bu Kanun hükümlerine göre yapılan mal varlığı araştırması sonucunda haczi
kabil herhangi bir mal varlığının bulunmaması, haczedilen mal varlığının
satılarak paraya çevrilmesine rağmen satış bedelinin amme alacağını
karşılamaması gibi nedenlerle tahsil edilemeyen amme alacaklarını,
Tahsil
edilemeyeceği anlaşılan amme alacağı terimi:
Amme borçlusunun
haczedilen mal varlığına bu Kanun hükümlerine göre biçilen değerlerin amme
alacağını karşılayamayacağının veya hakkında iflas kararı verilen amme
borçlusundan aranılan amme alacağının iflas masasından tahsil
edilemeyeceğinin anlaşılması gibi nedenlerle tahsil dairelerince yürütülen
takip muamelelerinin herhangi bir aşamasında amme borçlusundan tahsil edilemeyeceği
ortaya çıkan amme alacaklarını,"
MADDE 2 – 6183 sayılı Kanuna 22 nci
maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki 22/A maddesi eklenmiştir.
"Amme
alacağı ödenmeden yapılmayacak işlemler ile işlem yapanların
sorumlulukları:
MADDE 22/A – 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu
kapsamına giren kurumların bu Kanun kapsamında hak sahiplerine yapacakları
ödemeler ile kanun, kararname ve diğer mevzuatla nakdi olarak sağlanan
Devlet yardımları, teşvikler ve destekler nedeniyle yapılacak ödemelerde ve
2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa ekli tarifelerde yer alan
ticaret sicil harçlarından kayıt ve tescil harçları, noter harçlarından
senet, mukavelename ve kağıtlardan alınan harçlar, tapu ve kadastro
harçlarından tapu işlemlerine ilişkin alınan harçlar, gemi ve liman
harçları ile diploma harçları hariç olmak üzere (8) sayılı tarifeye konu
harçlar ve trafik harçlarına mevzu işlemler ile 26/5/1981 tarihli ve 2464
sayılı Belediye Gelirleri Kanununda yer alan bina inşaat harcı ve yapı kullanma
izin harcına mevzu işlemlerde; Maliye Bakanlığına bağlı tahsil dairelerine
vadesi geçmiş borcun bulunmadığına ilişkin belge aranılması zorunluluğu
getirmeye, bu kapsama girecek amme alacaklarını tür, tutar ve işlemler
itibarıyla topluca veya ayrı ayrı tespit etmeye,
zorunluluk getirilen işlemlerde hangi hallerde bu zorunluluğun
aranılmayacağını ve maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları
belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.
Takibata selahiyetli tahsil dairesince, bu madde kapsamında
getirilen zorunluluğa rağmen borcun olmadığına dair belgeyi aramaksızın
işlem tesis eden
kurum ve kuruluşlara ikibin Yeni Türk Lirası
idari para cezası verilir. İdari para cezası, ilgilisine tebliğ tarihinden
itibaren bir ay içinde ödenir. İdari para cezasına karşı tebliğ tarihini
takip eden
otuz gün içinde idare mahkemesinde dava açılabilir."
MADDE 3 – 6183 sayılı Kanunun 35 inci maddesinde yer alan
"şirketten tahsil imkanı bulunmayan"
ibaresi "şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil
edilemeyeceği anlaşılan" şeklinde değiştirilmiş ve aynı maddeye
aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
"Ortağın
şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan
şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra
hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.
Amme alacağının
doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar
olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra
hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur."
MADDE 4 – 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35 inci maddesine
aşağıdaki fıkralar eklenmiştir.
"Amme
alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda kanuni temsilci veya
teşekkülü idare edenlerin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar,
amme alacağının ödenmesinden müteselsilen sorumlu
tutulur.
Kanuni
temsilcilerin sorumluluklarına dair 213 sayılı Vergi Usul Kanununda yer
alan hükümler, bu maddede düzenlenen sorumluluğu ortadan kaldırmaz."
MADDE 5 – 6183 sayılı Kanuna 36 ncı
maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki 36/A maddesi eklenmiştir.
"Yurt dışı
çıkış tahdidi:
MADDE 36/A – Devlete ait olup 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile
4458 sayılı Gümrük Kanunu kapsamına giren amme alacakları ile bunlara ait
zam ve cezalarını ödeme emrinin tebliğ tarihini takip eden yedi gün içerisinde
ödemeyen ya da bu Kanun hükümleri uyarınca hakkında bu alacaklar nedeniyle
ihtiyati haciz kararı alınan amme borçlusunun yurt dışına çıkışı, alacaklı
tahsil dairesinin talebi halinde ilgili makamlarca engellenir.
Yurt dışı çıkış
tahdidi, yüzbin Yeni Türk Lirası ve üzerinde olan
teminat altına alınmamış amme alacağı için uygulanır. Bakanlar Kurulu, bu
tutarı on katına kadar artırmaya, yarısına kadar indirmeye ve yeniden
kanuni tutarına getirmeye yetkilidir.
Amme alacağına
karşılık teminat alınması, alacağın tecil edilmesi, borçlunun aciz halinin
tespit edilmesi, yargı mercilerince amme alacağının takibinin
durdurulmasına karar verilmesi veya takibin kanunen durdurulması gereken
diğer hallerde yurt dışı çıkış tahdidi, alacaklı tahsil dairesinin talebi
üzerine ilgili makamlarca kaldırılır.
Amme borçlusu
hakkında uygulanan yurt dışı çıkış tahdidi, hastalık, iş bağlantısı gibi
hallerde alacaklı tahsil dairesinin uygun görmesi ve bildirimi üzerine
ilgili makamlar tarafından kaldırılır. Bu fıkraya göre yurt dışı çıkış
tahdidinin kaldırılmış olması yeniden tatbikine mani değildir.
Amme borçlusuyla
birlikte amme alacağının ödenmesinden sorumlu olan ve bu Kanuna göre amme
borçlusu sayılan kişiler hakkında da bu maddede yer alan esaslara göre yurt
dışı çıkış tahdidi uygulanır.
Bu maddenin
uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir."
MADDE 6 – 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
"vergi, resim, harç, ceza tahkik ve takiplerine ait muhakeme masrafı,
vergi cezası, para cezası ve gecikme zammı alacakları iki yılı, bu
alacaklar dışında kalan amme alacakları ise beş yılı" ibaresi
"amme alacağı 36 ayı" şeklinde değiştirilmiş, maddeye birinci
fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiş ve maddenin dördüncü
ve beşinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Şu kadar
ki, amme borçlusunun alacaklı tahsil daireleri itibarıyla tecil edilen
borçlarının toplamı ellibin Yeni Türk Lirasını
(bu tutar dahil) aşmadığı takdirde teminat şartı
aranılmaz. Bu tutarın üzerindeki amme alacaklarının tecilinde, gösterilmesi
zorunlu teminat tutarı ellibin Yeni Türk Lirasını
aşan kısmın yarısıdır. Bakanlar Kurulu; bu tutarı on katına kadar
artırmaya, yarısına kadar indirmeye, yeniden kanuni tutarına getirmeye ve
alacaklı amme idareleri itibarıyla bu hadler arasında farklı tutar
belirlemeye yetkilidir."
"Haciz
yapılmışsa mahcuz mal, değeri tutarınca teminat yerine geçer. Tecil edilen
amme alacakları ile ilgili olarak daha önce tatbik edilen ve borcun tamamını
karşılayacak değerde olan hacizler, yapılan ödemeler nispetinde kaldırılır
ve buna isabet eden
teminat iade edilir. Ancak, mahcuz malların değeri tecil edilen borç
tutarından az, zorunlu teminat tutarından fazla olması halinde, tatbik
edilen hacizler, tecil şartlarına uygun olarak yapılan ödemeler neticesinde
kalan tecilli borç tutarı mahcuz mal değerinin altına inmediği müddetçe
kaldırılmaz. Tecilli borca karşılık alınan teminat ise, tecil şartlarına
uygun olarak yapılan ödemeler neticesinde kalan tecilli borç tutarının
zorunlu teminat tutarının altına inmesi durumunda, yapılan ödemeler
nispetinde kaldırılır.
Tecil
salahiyetini kullanacak ve bu salahiyeti devredecek olan makamlar; tecil
edilecek amme alacaklarını tür ve tutar olarak belirlemeye, amme
borçlusunun faaliyetine devam edip etmediğini esas alarak tecil edilecek
alacakları tespit etmeye, tecilde taksit zamanlarını ve diğer şartları
tayin etmeye yetkilidir."
MADDE 7 – 6183 sayılı Kanunun;
a) 49 uncu
maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "iki senelik" ibaresi
"kanuni" şeklinde değiştirilmiştir.
b) Geçici 8 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan "31.12.2007" ibaresi
"31/12/2009" şeklinde değiştirilmiştir.
MADDE 8 – 31/12/1960 tarihli ve
193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun;
a) 9 uncu maddesinin
birinci fıkrasına (6) numaralı bentten sonra gelmek üzere aşağıdaki bent
eklenmiş ve sonraki bentte yer alan "1-6 numaralı" ibaresi
"1-7 numaralı" şeklinde değiştirilerek bent numarası buna göre
teselsül ettirilmiştir.
7. Ticari
işletmelere ait atıkları mutat olarak veya belli aralıklarla satın alanlar
hariç olmak üzere, bir işyeri açmaksızın kendi nam ve hesabına münhasıran
kapı kapı dolaşmak suretiyle her türlü hurda
maddeyi toplayarak veya satın alarak bu malların ticaretini yapanlara veya
tekrar işleyenlere satanlar;
b) 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde
yer alan "kanuni ve iş merkezi Türkiye’de bulunan müesseselerde uçuş
maksadıyla görevlendirilenlere; uçuş hizmetleri, deniz altına dalış
yapanlara dalış hizmetleri dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki
ödemeler;" ibaresi "kanuni veya iş merkezi Türkiye’de bulunan
müesseselerde uçuş maksadıyla görevlendirilen, hava aracının sevk ve
idaresiyle görevli pilotlar ile uçuş esnasında uçak içinde hizmet veren
yetkili sivil havacılık otoritesince sertifikalandırılmış personele; fiilen
uçuş hizmeti, denizaltına dalış yapanlara fiilen dalış hizmetleri
dolayısıyla yapılan aynı mahiyetteki ödemeler;" şeklinde
değiştirilmiştir.
c) 42 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Mart ayının
onbeşinci günü akşamına kadar" ibaresi
"Mart ayının başından yirmibeşinci günü
akşamına kadar" şeklinde değiştirilmiştir.
ç) Geçici 71 inci
maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
"GEÇİCİ
MADDE 72 – (1) 31/12/2017 tarihine kadar
sporculara yapılan ücret ve ücret sayılan ödemelerden aşağıdaki oranlarda
gelir vergisi tevkifatı yapılır.
a) Lig usulüne
tabi spor dallarında;
1) En üst
ligdekiler için % 15,
2) En üst altı
ligdekiler için % 10,
3) Diğer
liglerdekiler için % 5,
b) Lig usulüne
tabi olmayan spor dallarındaki sporculara yapılan ödemeler ile milli
sporculara uluslararası müsabakalara katılmaları karşılığında yapılan
ödemelerden % 5.
(2) Bu ödemeler
üzerinden 94 üncü madde kapsamında ayrıca tevkifat
yapılmaz. Bu gelirler için yıllık beyanname verilmez, diğer gelirler
dolayısıyla beyanname verilmesi halinde de bu gelirler beyannameye dahil edilmez.
(3) Bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten önce yapılmış olan ücret ve ücret sayılan
ödemelerin vergilendirilmesinde 31/12/2007
tarihinde yürürlükte olan hükümler uygulanır.
(4) Bu maddenin
uygulanmasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir."
GEÇİCİ MADDE 73 –
(1) 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların
ve İstihdamın Teşviki ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında
Kanunun 3 üncü maddesi kapsamında gelir vergisi stopajı teşviki uygulanan
ücretlerin vergilendirilmesinde, öncelikle Kanunun 32 nci
maddesinde yer alan asgari geçim indirimi dikkate alınır.
(2) Bu madde
hükümlerinin uygulanmasına ilişkin esas ve usulleri belirlemeye Maliye
Bakanlığı yetkilidir."
GEÇİCİ MADDE 74 –
(1) 2/11/2007 tarihli ve 5706 sayılı İstanbul 2010
Avrupa Kültür Başkenti Hakkında Kanun uyarınca kurulan Ajansa yapılan her
türlü nakdî ve aynî bağış ve yardımlar ile sponsorluk harcamalarının
tamamı; gelir vergisi beyannamesinde bildirilecek gelirlerden, kurumlar
vergisi beyannamesi üzerinde ayrıca gösterilmek şartıyla kurum kazancından
indirilir."
MADDE 9 – 18/2/1963 tarihli ve 197
sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi Kanununun;
a) 4 üncü
maddesinin (a) bendi,
"a) Genel ve
özel bütçeli idareler, sosyal güvenlik kurumları ile il özel idareleri,
belediyeler, köy tüzel kişilikleri ve Türkiye Kızılay Derneği adına kayıt
ve tescil edilen taşıtlar (bu idarelere bağlı olup, ayrı tüzel kişiliği
olan işletmeler ile özel kanunlarında malları Devlet malı
sayılmış olan kuruluşların taşıtları hariç)," şeklinde,
b) 10 uncu
maddesinin son fıkrasında yer alan "1.000.000 liranın" ibaresi
"1 Yeni Türk Lirasının", "10.000 liranın" ibaresi
"1 Yeni Kuruşun" şeklinde,
değiştirilmiş,
c) 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının sonuna "Zirai
ilaçlama amacıyla kullanılmak üzere kayıt ve tescil edilmiş uçaklar için
(IV) sayılı tarifede yer alan vergi tutarları yüzde 25 oranında
uygulanır." cümlesi,
ç) 9 uncu
maddesinin ikinci fıkrasının sonuna "Şu kadar ki, tahakkuk ettirilmesi
gereken motorlu taşıtlar vergisinin eksik tahakkuk ettirilmesi veya hiç
tahakkuk ettirilmemesi halinde, bu vergi ilgili vergi dairesi tarafından ikmalen tarh edilir." cümlesi,
d) 13 üncü
maddesinin (d) bendinin ikinci paragrafında yer alan "Vergisi
ödenmemiş" ibaresinden sonra gelmek üzere "veya 6183 sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci madde hükmüne göre
taksitlendirilmemiş" ibaresi,
eklenmiştir."
MADDE 10 – 1/7/1964 tarihli ve
488 sayılı Damga Vergisi Kanununun;
a) 8 inci
maddesinin birinci fıkrasında yer alan "genel ve katma bütçeli daire
ve idarelerle," ibaresi "genel ve özel bütçeli idarelerle,"
şeklinde; 19 uncu maddesinin birinci fıkrasında ve (2) Sayılı Tablosunun
"V- Kurumlarla ilgili kağıtlar" başlıklı
bölümünün (1) numaralı fıkrasında yer alan "katma bütçeli"
ibaresi "özel bütçeli"
şeklinde değiştirilmiştir.
b) (1) Sayılı
Tablosunun "I. Akitlerle ilgili kağıtlar"
başlıklı bölümünün A/6 fıkrası "Karayolları Trafik Kanunu uyarınca
kayıt ve tescil edilmiş ikinci el araçların satış ve devrine ilişkin
sözleşmeler" şeklinde değiştirilmiştir.
c) (1) Sayılı
Tablosunun "II. Kararlar ve mazbatalar" başlıklı bölümünün 2 nci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"2. İhale
Kanunlarına tabi olan veya olmayan resmi daire ve kamu tüzel kişiliğini
haiz kurumların her türlü ihale kararları
Binde 4,5"
ç) (1) Sayılı
Tablosunun "IV. Makbuzlar ve diğer kâğıtlar" başlıklı bölümünün
l/b fıkrasına "hizmet karşılığı alınan paralar" ifadesinden sonra
gelmek üzere "(avans olarak ödenenler dahil)"
ibaresi eklenmiştir.
d) (2) Sayılı
Tablosunun "I. Resmi işlerle ilgili kâğıtlar:" başlıklı bölümünün
C/11 fıkrasındaki "saklanacak nüshaları" ibaresi
"çıkarılarak saklanacak örnekleri" şeklinde değiştirilmiştir.
e) (2) Sayılı
Tablosunun "I. Resmi işlerle ilgili kâğıtlar:" başlıklı bölümünün
"C- Kişilerden resmi dairelere verilen kâğıtlar" başlıklı alt
bölümüne aşağıdaki (19) numaralı fıkra eklenmiştir.
"19. Yurt
dışında hayatını kaybeden kişilerin cenazesinin Türkiye'ye girişi sırasında
düzenlenerek gümrük idaresine verilen kâğıtlar."
f) (2) Sayılı
Tablosunun "IV- Ticari ve medeni işlerle ilgili kâğıtlar"
başlıklı bölümünde yer alan (28) numaralı fıkrasındaki "ek 1
inci" ibaresi "ek 2 nci" şeklinde
değiştirilmiştir.
g) (2) Sayılı
Tablosunun "IV- Ticari ve medeni işlerle ilgili kâğıtlar"
başlıklı bölümüne aşağıdaki (37), (38) ve (39) numaralı fıkralar eklenmiş,
"V- Kurumlarla ilgili kâğıtlar" başlıklı bölümünde yer alan (24)
numaralı fıkrası metinden çıkarılmıştır.
"37. 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu
uyarınca, idare ile istekli arasında imzalanan çerçeve anlaşması ve bu
anlaşmaya esas ihale kararı ile isteklilerin dinamik alım sistemine kabul
edilmesine ilişkin kararlar.
38. Kamu kurum ve
kuruluşlarının talebi üzerine Türkiye'nin üyesi olduğu uluslararası
kuruluşlar tarafından gerçekleştirilecek olan ülke incelemeleri, araştırma,
proje ve benzeri faaliyetler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar.
39. Toplu Konut
İdaresi Başkanlığınca satışı yapılan ve net alanı 80 m_’yi
geçmeyen konutlara ilişkin olarak, İdare ile alıcı arasında imzalanan satış
sözleşmeleri ve bu satışa ilişkin diğer kağıtlar."
MADDE 11 – 2/7/1964 tarihli ve
492 sayılı Harçlar Kanununun;
a) 42 nci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"Menkul ve
gayrimenkul mallar hakkında alım, satım, taahhüt ve rehinle ilgili her nevi
mukavele, senet ve kâğıtlarda değer gösterilmesi mecburidir. Rehin
bordroları ile kamu idarelerine verilmek üzere ilgili mevzuatla belirlenen
kurallara uyulacağına ilişkin olarak düzenlenen taahhütnameler hakkında bu
hüküm uygulanmaz."
b) 59 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan "Genel ve katma
bütçeli dairelerle" ibaresi "Genel ve özel bütçeli
idarelerle", (l) bendinde yer alan "ek 1 inci" ibaresi
"ek 2 nci" olarak değiştirilmiş ve (r)
bendi madde metninden çıkarılmıştır.
c) 63 üncü maddesinin
ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Gayrimenkul
devir ve iktisaplarında tapu ve kadastro harcı, emlak vergisi değerinden az
olmamak üzere, beyan edilen devir ve iktisap bedeli üzerinden hesaplanır.
Tapuda yapılan işlemden
sonra, emlak vergisi değerinden daha düşük bir bedel üzerinden harç
ödendiğinin veya beyan edilen devir ve iktisap bedelinin gerçek durumu
yansıtmadığının tespit edilmesi halinde, aradaki farka isabet eden harç ikmalen veya re’sen tarh
edilir. Bu suretle tarh edilecek tapu ve kadastro harcı için, 213 sayılı
Vergi Usul Kanununda yer alan vergi ziyaı cezası
% 25 nispetinde uygulanır. Takdir komisyonu kararlarına istinaden bu fıkra
uyarınca tarhiyat yapılamaz."
ç) 123 üncü
maddesinin son fıkrasında yer alan "harca tabi tutulmaz." ibaresi
"bu Kanunda yazılı harçlardan müstesnadır." şeklinde
değiştirilmiştir.
d) (1) Sayılı
Tarifesinin "A) Mahkeme Harçları" bölümünün sonuna aşağıdaki (IV)
numaralı bölüm eklenmiştir.
"IV. Temyiz
ve itiraz harçları:
a)
Yargıtay ve Danıştay’a yapılacak temyiz başvurularında 60 YTL
b)
Yürütmenin durdurulmasına ilişkin itirazlar dahil
olmak üzere Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerine itirazen
yapılacak başvurularda 40
YTL
c)
Ağır Ceza Mahkemelerine itirazen yapılacak başvurularda 30 YTL
e)
(3) Sayılı Tarifesinin "I- Başvurma harcı" başlıklı bölümüne
aşağıdaki (c) ve (d) fıkraları eklenmiştir.
"c)
Danıştay’a temyiz başvurularında 60
YTL
d)
Bölge İdare Mahkemesine itirazen yapılan
başvurularda 40
YTL
f)
(8) Sayılı Tarifesinin sonuna aşağıdaki madde eklenmiştir.
"XII- Transfer fiyatlandırması ile
ilgili yöntem belirleme anlaşması harçları:
1-
Başvuru harcı 25.000
YTL
2-
Yenileme harcı 20.000
YTL"
MADDE 12 – 25/10/1984 tarihli ve
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun;
a) 17 nci maddesinin (4) numaralı fıkrasının (e) bendindeki
"tali acenteler dahil sigorta acente ve
prodüktörlerinin" ibaresi "sigorta aracılarının sigorta
şirketlerine yaptığı" şeklinde
değiştirilmiştir.
b) 17 nci maddesinin (4) numaralı fıkrasının (g) bendindeki
"atıkları (hurda metalden elde edilen külçeler dahil)
teslimi" ibaresi "atıklarının teslimi" olarak, (p) bendi
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"p) Hazinece
yapılan; gayrimenkul teslim ve kiralamaları, irtifak hakkı tesisi, kullanma
izni ve ön izin verilmesi işlemleri."
c) 29 uncu
maddesinin (2) numaralı fıkrasının son cümlesi aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"Bakanlar
Kurulu, vergi nispeti indirilen mal ve hizmet grupları ile sektörler
itibarıyla, amortismana
tabi iktisadi kıymetler dolayısıyla yüklenilen katma değer vergisinin iade
hakkını kaldırmaya; Maliye Bakanlığı, bu fıkranın uygulanmasına ilişkin
usul ve esasları belirlemeye yetkilidir."
ç) 32 nci maddesinin birinci fıkrasına "15 inci
maddeleri" ibaresinden sonra gelmek üzere "ile 17 nci maddenin (4) numaralı fıkrasının (s) bendi"
ibaresi eklenmiştir.
d) Kanuna
aşağıdaki geçici 25 ve 26 ncı maddeler
eklenmiştir.
"GEÇİCİ
MADDE 25 – Bu maddenin yürürlük tarihinden önce Kanunun 17 nci maddesinin (4) numaralı fıkrasının (s) bendinde
düzenlenen istisnadan vazgeçen mükelleflerin, bu maddenin yürürlük tarihini
izleyen ayın sonuna kadar istisnadan vazgeçme taleplerini geri almaları
halinde, 18 inci maddenin (3) numaralı fıkrasının ikinci cümlesinde yer
alan hüküm uygulanmaz. Bu hükmün uygulanmasına ilişkin usul ve esasları
belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.
GEÇİCİ MADDE 26 – Birleşmiş Milletler (BM) temsilciliği, BM’ye
bağlı program, fon ve özel ihtisas kuruluşları ile İktisadi İşbirliği ve Kalkınma
Teşkilatına (OECD) resmi kullanımları için yapılacak mal teslimi ve hizmet
ifaları, bunların sosyal ve ekonomik yardım amacıyla bedelsiz olarak
yapacakları mal teslimi ve hizmet ifaları,
bedelsiz mal teslimi ve hizmet ifaları ile ilgili mal ve hizmetlerin
bunlara teslim ve ifası; finansmanlarının bu kuruluşlar tarafından
karşılanması şartıyla ilgili kurum, temsilcilik, program, fon ve özel
ihtisas kuruluşlarının Türkiye’deki faaliyetlerinin devamı veya ilgili
kurumlara ilişkin uluslararası anlaşmaların yürürlükte bulunduğu süre
içerisinde katma değer vergisinden müstesnadır.
Bu istisnanın
uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir."
"e) 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi
Kanununun 11 inci maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a) bendi aşağıdaki
şekilde değiştirilmiş, 12 nci maddesine aşağıdaki
(3) numaralı fıkra eklenmiştir.
"a) İhracat teslimleri ve bu teslimlere
ilişkin hizmetler, yurt dışındaki müşteriler için yapılan hizmetler,
serbest bölgelerdeki müşteriler için yapılan fason hizmetler ve karşılıklı
olmak şartıyla uluslararası roaming anlaşmaları
çerçevesinde yurt dışındaki müşteriler için Türkiye'de verilen roaming
hizmetleri,"
"3) Fason
hizmetlerin serbest bölgelerdeki müşterilere yapılmış sayılması için
aşağıdaki şartlar yerine getirilmiş olmalıdır.
a) Fason hizmet
serbest bölgelerde faaliyet gösteren müşteriler için yapılmış olmalıdır.
b) Fason
hizmetten serbest bölgelerde faydalanılmalıdır."
MADDE 13 – 1) 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel
İdaresi Kanununun 8 inci
maddesindeki "inşa ve kullanımları" ibaresinden
sonra gelmek üzere "katma değer vergisi ile özel tüketim vergisi
hariç" ibaresi eklenmiştir.
2) 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 16 ncı maddesindeki "inşa ve kullanımları"
ibaresinden sonra gelmek üzere; "katma değer vergisi ile özel tüketim
vergisi hariç" ibaresi eklenmiştir.
MADDE 14 – 6/11/1981 tarihli ve
2548 sayılı Gemi Sağlık Resmi Kanununun 7 nci
maddesinin sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.
"Genel
Müdürlük para cezası dışındaki gelirleri, 6183 sayılı Amme Alacaklarının
Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil eder."
MADDE 15 – 2/3/1984 tarihli ve
2985 sayılı Toplu Konut Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
"EK MADDE 12
– Toplu Konut İdaresi Başkanlığı, 488 sayılı Damga Vergisi Kanunu ve 492
sayılı Harçlar Kanunu uygulaması açısından özel bütçeli idareler kapsamında
değerlendirilir."
MADDE 16 – 15/7/1950 tarihli ve
5682 sayılı Pasaport Kanununun 22 nci maddesinin
birinci fıkrasında yer alan ", vergiden borçlu olduğu pasaport vermeye
yetkili makamlara bildirilenlere" ibaresi madde metninden
çıkarılmıştır.
MADDE 17 – 4/1/1961 tarihli ve
213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 242 nci
maddesinin (2) numaralı fıkrasının son paragrafı aşağıdaki şekilde
değiştirilmiştir.
"Maliye
Bakanlığı; elektronik defter, belge ve kayıtların oluşturulması,
kaydedilmesi, iletilmesi, muhafaza ve ibrazı ile defter ve belgelerin
elektronik ortamda tutulması ve düzenlenmesi uygulamasına ilişkin usul ve
esasları belirlemeye, elektronik ortamda tutulmasına ve düzenlenmesine izin
verilen defter ve belgelerde yer alması gereken bilgileri internet de dahil olmak üzere her türlü elektronik bilgi iletişim
araç ve ortamında Maliye Bakanlığına veya Maliye Bakanlığının gözetim ve
denetimine tabi olup, kuruluşu, faaliyetleri, çalışma ve denetim esasları
Bakanlar Kurulunca çıkarılacak bir yönetmelikle belirlenecek olan özel
hukuk tüzel kişiliğini haiz bir şirkete aktarma zorunluluğu getirmeye,
bilgi aktarımında uyulacak format ve standartlar ile uygulamaya ilişkin
usul ve esasları tespit etmeye, bu Kanun kapsamına giren işlemlerde
elektronik imza kullanım usul ve esaslarını düzenlemeye ve denetlemeye
yetkilidir. Bu Kanunun vergi mahremiyetine ilişkin hükümleri, bu kapsamda
kurulan şirketin ortak, yönetici ve çalışanları hakkında da
uygulanır."
MADDE 18 – 13/10/1983 tarihli ve
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun;
a) 20 nci maddesinin madde başlığı ile (d) ve (e) bentleri
aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"Araçların
tescil işlemleri ile yetki ve sorumluluk"
"d) Tescil
edilmiş araçların her çeşit satış ve devirleri, satış ve devri yapılacak
araçtan dolayı motorlu taşıtlar vergisi borcu bulunmadığının tespit
edilmesi halinde araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak
trafik tescil şube veya bürolarındaki ilgili memurlar tarafından siciline
işlenmek suretiyle yapılır. Trafik tescil şube veya büroları tarafından
yapılmayan her çeşit satış ve devirler geçersizdir.
Satış üzerine
trafik tescil şube veya bürolarında alıcı adına tescil belgesi veya geçici
tescil belgesi düzenlenir. Ayrıca, tescil edilmiş araçların satış ve devir
işlemlerine ilişkin bilgiler işlemin tamamlanmasını müteakip en geç onbeş işgünü içinde ilgili vergi dairesi müdürlüklerine
bildirilir.
18/2/1963 tarihli ve 197 sayılı Motorlu Taşıtlar Vergisi
Kanununun 13 üncü maddesinde hüküm altına alınan isteme ve bildirme
yükümlülüklerini, sorumluluk hükümleri saklı kalmak kaydıyla, elektronik
ortamda yaptırmaya ve bu uygulamaya ilişkin usul ve esasları müştereken
belirlemeye Gelir İdaresi Başkanlığı ve Emniyet Genel Müdürlüğü yetkilidir.
Haciz, müsadere,
zapt, buluntu, trafikten men gibi nedenlerle; icra müdürlükleri, vergi
dairesi müdürlükleri, milli emlak müdürlükleri ile diğer yetkili kamu kurum
ve kuruluşları tarafından satışı yapılan araçların satış tutanağının bir
örneği aracın kayıtlı olduğu trafik tescil şube veya bürolarına üç işgünü
içerisinde gönderilir. Aracı satın alanlar gerekli bilgi ve belgeleri
sağlayarak ilgili tescil kuruluşundan bir ay içerisinde adlarına tescil
belgesi almak zorundadırlar. Alıcıların tescil belgesi almak için süresinde
başvurmamaları halinde bu araçları alıcıları adına re’sen
kayıt ve tescil ettirmeye Emniyet Genel Müdürlüğü yetkilidir.
Bu madde uyarınca
trafik tescil şube veya büroları tarafından yapılacak satış, devir ve
tescil işlemlerine ilişkin usul ve esaslar yönetmelikte belirlenir.
e) Araç satın
alıp, bu maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) numaralı alt bendi
ile (d) bendinin dördüncü paragrafı hükümlerine uymayanlara 115 YTL idari
para cezası verilir."
b) Ek 14 üncü
maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.
"EK MADDE 15
– Emniyet Genel Müdürlüğü bütçesine trafik idari para cezası karar
tutanaklarının tebliği amacıyla konulan ödeneğin yetmemesi halinde,
münhasıran bu gider için kullanılmak üzere, bir önceki yıl trafik idari
para cezaları gelir gerçekleşmesinin yüzde 10’una kadar ödenek eklemeye
Maliye Bakanı yetkilidir."
MADDE 19 – 6/6/2002 tarihli ve
4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununa ekli (I), (II), (III) ve (IV)
sayılı listeler; ekli (1), (2), (3) ve (4) sayılı cetvellerde gösterildiği
şekilde değiştirilmiş ve Kanunun;
a) 1 inci
maddesinin (2) numaralı fıkrasının sonuna aşağıdaki cümle eklenmiştir.
"Bu Kanuna
ekli listelerdeki malların tarife numaralarında veya tanımlarındaki
değişikliğin mahiyetini, Türk Gümrük Tarife Cetvelinde yapılan
değişikliklere bağlı olarak açıklamaya Maliye Bakanlığı yetkilidir."
b) 4 üncü
maddesine aşağıdaki (3) numaralı fıkra eklenmiştir.
"3. Fiilî
veya kaydî envanter
sırasında bu Kanuna ekli listelerdeki malların belgesiz olarak
bulundurulduğunun tespiti halinde, belgesiz mal bulunduran mükelleflere, bu
malların alış belgelerinin ibrazı için tespit tarihinden itibaren 10 günlük
bir süre verilir. Bu süre içinde alış belgelerinin ibraz edilememesi
halinde, belgesi ibraz edilemeyen malın tespit tarihindeki emsal bedeli
üzerinden hesaplanan özel tüketim vergisi, alışını belgeleyemeyen mükellef
adına re’sen tarh edilir. Tarh edilecek özel
tüketim vergisi, asgari maktu vergi tutarına göre hesaplanacak vergiden az
olamaz. Bu tarhiyata vergi ziyaı cezası
uygulanır.
Ancak, belgesiz
mal bulunduran mükelleflere bu malları satanlara, bu satışları ile ilgili
vergi inceleme raporuna dayanılarak özel tüketim vergisi tarhiyatı
yapıldığı takdirde, ayrıca alıcıdan özel tüketim vergisi ve buna ilişkin
ceza aranmaz."
c) 7 nci maddesinin (2) numaralı bendinin (b) alt bendinden
sonra gelmek üzere aşağıdaki alt bent eklenmiştir.
"c) 87.03
(motor silindir hacmi 1.600 cm_'ü aşanlar hariç), 87.04 (motor silindir
hacmi 2.800 cm_'ü aşanlar hariç) ve 87.11 G.T.İ.P. numaralarında yer alanların, bu bendin (a) ve
(b) alt bentlerinde belirtilen malûl ve engelliler tarafından ilk
iktisabından sonra deprem, heyelan, sel, yangın veya kaza sonucu
kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle hurdaya çıkarılmasında, bu G.T.İ.P.
numaralarında yer alan malları hurdaya çıkaran malûl ve engelliler
tarafından,"
ç) 7/A maddesinde
yer alan "2710.19.41.00.11, 2710.19.41.00.19, 2710.19.45.00.11 ve
2710.19.49.00.11 G.T.İ.P. numaralı" ibaresi
"2710.19.41.00.11, 2710.19.41.00.18, 2710.19.45.00.11,
2710.19.45.00.12 ve 2710.19.49.00.11 G.T.İ.P. numaralı" olarak
değiştirilmiştir.
d) 12 nci maddesinin (1) numaralı fıkrasının sonuna aşağıdaki
paragraf eklenmiştir.
"(II) sayılı
listedeki mallardan alınacak vergi, mükellefin bu malı alış
bedeli üzerinden, malın tabi olduğu orana göre hesaplanan vergi tutarından
az olamaz. İthalatçıların alış bedeli olarak, ithalatta hesaplanan katma
değer vergisi matrahı esas alınır. Verginin alış bedeli üzerinden
hesaplandığı durumlarda, mükellefin malı
teslim tarihine kadar bu malı
mükellefe teslim eden
tarafından yüzde 10’a kadar yapılan indirimler alış bedelinden de
indirilir."
e) 13 üncü maddesine
aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
"4. İhraç edilmek için üretilenler hariç olmak üzere, 213
sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci
maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen özel
etiketi veya işareti olmayan veya 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununun 18
inci maddesinin verdiği yetki uyarınca kullanılma zorunluluğu getirilen
ulusal markeri bulunmayan ya da standartlara uygun olmayan özel tüketim
vergisine tabi malları bulundurduğu tespit edilen işyeri sahibi adına,
tespit tarihindeki malların emsal bedeli veya miktarı üzerinden re’sen özel tüketim vergisi tarh edilir. Tarh
edilen bu vergi, asgari maktu vergi tutarına göre hesaplanacak vergiden az
olamaz. Bu tarhiyata ayrıca vergi ziyaı cezası
uygulanır."
f) 15 inci
maddesinin (2) numaralı fıkrasının (a) bendinin sonuna aşağıdaki hüküm
eklenmiştir.
"Kanunun 7 nci maddesinin (2) numaralı bendi çerçevesinde
istisnadan yararlananlar tarafından bu istisnadan yararlanılarak iktisap
ettikleri kayıt ve tescile tabi malları 5 yıldan fazla kullanarak elden
çıkarmaları durumunda bu hüküm uygulanmaz."
MADDE 20 – 13/6/2006 tarihli ve
5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 8 inci maddesinin birinci fıkrasının
(e) bendinin (4) numaralı alt bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"4) Dengeleme
karşılığı; takip eden
hesap dönemlerinde meydana gelebilecek tazminat oranlarındaki
dalgalanmaları dengelemek ve katastrofik riskleri
karşılamak üzere sadece deprem ve mühendislik sigorta branşlarında
verilen deprem teminatı için hesaplanan dengeleme karşılıklarından
oluşur."
MADDE 21 – 5520 sayılı Kanunun 13 üncü maddesine yedinci
fıkra olarak aşağıdaki fıkra eklenmiş ve mevcut yedinci fıkra sekiz olarak
teselsül ettirilmiştir.
"(7) Tam
mükellef kurumlar ile yabancı kurumların Türkiye’deki işyeri veya daimi
temsilcilerinin aralarında ilişkili kişi kapsamında gerçekleştirdikleri
yurt içindeki işlemler nedeniyle kazancın örtülü olarak dağıtıldığının
kabulü Hazine zararının doğması şartına bağlıdır. Hazine zararından kasıt,
emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak tespit edilen fiyat ve bedeller
nedeniyle kurum ve ilişkili kişiler adına tahakkuk ettirilmesi gereken her
türlü vergi toplamının eksik veya geç tahakkuk ettirilmesidir."
MADDE 22 – 5520 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin
dokuzuncu fıkrasında yer alan "Bu maddeye göre" ibaresi
"Ticari ve zirai kazançlar hariç olmak üzere bu maddeye göre"
şeklinde değiştirilmiş ve Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.
"GEÇİCİ
MADDE 2 – (1) 1/1/2008-31/12/2015 tarihleri
arasında;
a) Dernek veya
vakıflarca elde edilen Gelir Vergisi Kanununun 94 üncü maddesinin (5)
numaralı bendi ve geçici 67 nci maddesi
kapsamında kesinti suretiyle vergilendirilmiş kazanç ve iratlar,
b) Milli Eğitim
Bakanlığına bağlı örgün ve yaygın eğitim yapan mesleki ve teknik eğitim okullarındaki
atölye ve uygulama birimleri ile anaokulu, kreş, çıraklık ve halk eğitim
merkezlerindeki uygulama birimlerine bağlı döner sermaye işletmelerinin
elde ettikleri gelirler,
c) 2/11/2007 tarihli ve 5706 sayılı İstanbul 2010 Avrupa
Kültür Başkenti Hakkında Kanun uyarınca kurulan Ajansın görevleriyle ilgili
yaptığı faaliyetlerinden aynı Kanunun 12 nci
maddesi kapsamında elde ettiği gelirleri,
dolayısıyla iktisadi işletme oluşmuş sayılmaz."
MADDE 23 – 19/10/2005 tarihli ve
5411 sayılı Bankacılık Kanununa, geçici 25 inci maddesinden sonra gelmek
üzere aşağıdaki geçici maddeler eklenmiştir.
"GEÇİCİ MADDE 26 – 6183 sayılı Kanunun 35 inci maddesi;
Fon tarafından devralınan şirketlerde Fon aleyhine, 6183 sayılı Kanunun
mükerrer 35 inci maddesi; Fonun veya
Fon personelinin kayyım sıfatı ile atandığı şirketlerde Fon ve Fon
personeli aleyhine, bu Kanun ve mülga Bankalar kanunları kapsamında banka
ve şirketlerde Bakan, Kurul veya Fon Kurulu tarafından görevlendirilen
kişiler aleyhine uygulanmaz.
Temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Fona
intikal eden ve/veya bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izin
ve yetkileri ilişkili Bakan, Bakanlar Kurulu veya Kurul tarafından
kaldırılarak tasfiyeleri Fon eliyle yürütülen veya Fon tarafından tasfiye
işlemleri başlatılan bankalar hakkında başlatılan işlemler sonuçlanıncaya
ve her türlü Fon alacakları tahsil edilinceye kadar, yönetim ve denetimi
Fon tarafından devralınan banka ve şirketlerin eski yöneticileri hakkında
6183 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile mükerrer 35 inci maddesinin
uygulanmasında, ilgili kanun ve mevzuat veya ana sözleşmeleri uyarınca
temsile yetkilendirilmiş veya tüzel kişilerin yetkili organlarınca temsil
yetkisi verilmiş kişi veya kişiler ile tüzel kişiliği olmayan teşekkülü
idare edenlerden,
a) Fon bankalarının; yönetim ve denetimine sahip olduğu
iştiraklerinden, hâkim ortağı olan tüzel kişilerden, gerçek ve tüzel kişi
hâkim ortaklarının hâkim ortak olduğu şirketlerden, bu kişiler adına
hareket eden veya onlar hesabına kendi adına para, mal veya hak edinen
şirketlerden olan Fon alacaklarında, banka kaynağının
kullanıldığı/kullandırıldığı tarihten itibaren borcun devam ettiği dönem
boyunca,
b) Fon
bankalarının kurumsal kredilerinden kaynaklanan Fon alacaklarında, kredinin
kat edildiği tarihten itibaren borcun devam ettiği dönem boyunca,
c) Fon
gelirlerinden kaynaklanan alacaklarda, Fon alacağının ilgili kuruluşa
tebliğ edildiği tarihten itibaren borcun devam ettiği dönem boyunca,
kanuni temsilci sıfatını haiz kişiler kanuni temsilci
olarak addedilir.
GEÇİCİ MADDE 27 –
Bu Kanun ve mülga Bankalar kanunları hükümlerine göre, Fonun mülkiyetine
geçen veya Fon tarafından satışı yapılarak alıcı adına tescili yapılan
taşınmazlarda borçlu veya üçüncü şahıslar bulunmakta ise, bu kişilere, onbeş (15) gün içinde taşınmazın tahliye edilmesini
ihtar eden
tahliye emri tebliğ edilir. Taşınmazın bu müddet içinde tahliye edilmemesi
halinde, gerektiğinde kolluk kuvveti yardımı da alınarak borçlu veya üçüncü
şahıs taşınmazdan çıkarılarak taşınmazın tahliyesi Fon tarafından
gerçekleştirilir. Tahliyeye ilişkin masraflar taşınmazın yeni maliki
tarafından karşılanır.
Fon tarafından bu
Kanun ve mülga Bankalar Kanunları hükümlerine göre yapılan veya yapılmış
olan satışlarda, satış şartnamesi veya eklerinde belirtilen süre içinde
tahliye taahhütlerinin yerine getirilmemesi halinde de bu maddenin birinci
fıkrası hükümleri uygulanır. Bu takdirde 15 günlük süre taşınmazın
tahliyesine ilişkin olarak satış şartnamesi ve eklerinde belirtilen sürenin
bitiminde başlar. Fonun, taahhüt ihlali sebebiyle alıcıdan tazminat isteme
hakkı saklıdır."
MADDE 24 – 24/5/2007 tarihli ve
5667 sayılı Bankacılık İşlemleri Yapma ve Mevduat Kabul Etme İzni
Kaldırılan Türkiye İmar Bankası Türk Anonim Şirketince Devlet İç Borçlanma
Senedi Satışı Adı Altında Toplanan Tutarların Ödenmesi Hakkında Kanunun
geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"(2) 30/5/2007 tarihi itibarıyla, Bankalar Kanunu hükümlerine
dayanılarak yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna intikal
eden ve/veya bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izin ve
yetkileri kaldırılan bankalarda, bankanın yönetim ve denetiminin Fona
intikal ettiği veya bankacılık işlemleri yapma ve mevduat kabul etme izin
ve yetkilerinin kaldırıldığı tarihte off-shore hesabı bulunan Türkiye Cumhuriyeti
vatandaşlarının elde ettikleri menkul sermaye iradı dolayısıyla 193 sayılı
Gelir Vergisi Kanunu hükümlerine göre tahakkuk etmiş olup da 30/5/2007
tarihi itibarıyla ödenmemiş olan vergilerle tahakkuk edecek vergilerin ve
bunlara bağlı ceza, gecikme faizi ve gecikme zamlarının ödeme zamanı,
mükellefin başvurusu üzerine ve aksi yönde bir tespit olmadığı sürece off-shore hesabındaki paranın
(yatırılan para ve/veya faiz) mevduat sahibine ödenmesine kadar ertelenir.
Erteleme süresince tahsil zamanaşımı işlemez ve bu süre boyunca herhangi
bir faiz tahakkuk ettirilmemesi halinde gecikme zammı tatbik edilmez. Aynı
süreye ilişkin faiz tahakkuk ettirilmesi durumunda ise hesaplanan toplam
gecikme zammı tutarı, hesaplanan faiz tutarını aşamaz. Ertelenen amme
alacaklarından erteleme şartlarını kaybetmemiş olanlar, 31/12/2013
tarihi itibarıyla terkin edilir. Madde kapsamına giren alacaklara karşılık
bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce tahsil edilmiş olan tutarlar,
bu maddeye istinaden ret ve iade edilmez.
Bu fıkra hükmü, madde kapsamına giren bankalarda, bankanın
yönetim ve denetiminin Fona intikal ettiği veya bankacılık işlemleri yapma
ve mevduat kabul etme izin ve yetkilerinin kaldırıldığı tarihten önce off-shore hesabı açtırmış
olup bu tarih itibarıyla off-shore
hesabından bankaya havale edilen ve havale tutarı banka nezdinde mevduat
olarak kabul edilmeyen mükellefler adına bu hesaplardan menkul sermaye
iradı olarak elde ettikleri gelirler nedeniyle tarh ve/veya tahakkuk
ettirilen amme alacakları hakkında da uygulanır.
Bu fıkranın uygulamasına ilişkin usûl ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı
yetkilidir."
MADDE 25 – 13/7/1956 tarihli ve
6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun;
a) 30 uncu
maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
"MADDE 30 – Banka ve sigorta muameleleri vergisini banka ve
bankerlerle sigorta şirketleri öder. Sigorta aracıları tarafından yapılan
sigorta işlemlerinde de verginin mükellefi sigorta şirketleridir."
b)
31 inci maddesinin ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra
eklenmiştir.
"Sigorta
işlemlerinde verginin matrahı, bu işlem dolayısıyla poliçede yer alan prim
tutarıdır. Prim tutarının hesabında, sigorta işlemi dolayısıyla komisyon ve
benzeri adlarla sigorta aracılarına yapılan ödemeler indirim konusu
yapılamaz."
c) 47 nci maddesinin (a) fıkrasının sonuna aşağıdaki hüküm
eklenmiştir.
"Sigorta
muamelelerine ilişkin beyanname sigorta şirketlerinin kanuni veya iş
merkezlerinin bulunduğu yer vergi dairesine verilir."
MADDE 26 – 2/11/2007 tarihli ve
5706 sayılı İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Hakkında Kanunun;
a) 12 nci maddesinin ikinci fıkrasına aşağıdaki (c) bendi
eklenmiş ve müteakip bentler buna göre teselsül ettirilmiştir.
"c) Maliye
Bakanlığı 2009 ve 2010 yılı bütçelerine bu amaçla konulacak ödenek"
b) 12 nci maddesine aşağıdaki fıkra eklenmiştir.
"(5) Ajansın taraf olduğu işlemler
harç ve katılım payından, bu işlemler nedeniyle düzenlenen kâğıtlar damga
vergisinden müstesnadır."
c) Geçici 2 nci maddesinden sonra gelmek üzere aşağıdaki geçici
madde eklenmiştir.
"GEÇİCİ
MADDE 3 – (1) 2008 yılında Maliye Bakanlığı bütçesinden Ajansa 250.000.000
YTL’ye kadar ödenek aktarmaya Maliye Bakanı yetkilidir. Bu ödeneğin 50.000.000
YTL’lik kısmı, Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme
hükümleri gereğince, ülkemiz Dünya Kültürel Mirası listesinde ve aday
listede yer alan eserlerin Kültür ve Turizm Bakanlığınca belirlenen
öncelikler doğrultusunda korunması, bakım, onarım ve restorasyonu
için kullanılır."
GEÇİCİ MADDE 1 –
Bu Kanunla 6183 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler ve eklenen hükümler,
hükümlerin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla tahsil edilmemiş bulunan amme
alacakları hakkında da uygulanır.
GEÇİCİ MADDE 2 –
30/6/2008 tarihine kadar (bu tarih dahil)
yapılacak müracaatlara uygulanmak üzere; Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü,
Türkiye Futbol Federasyonu ve özerk spor federasyonlarına tescil edilmiş
olan ve Türkiye’de sportif alanda faaliyette bulunan spor kulüplerinin,
Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine ödenmesi gereken ve 21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre
takip edilen borçları ile sigorta primi, sosyal güvenlik destek primi,
işsizlik sigortası primi, idari para cezaları borçları ve bunlara ilişkin
gecikme zammı ve gecikme cezasından oluşan borçları ve 16/8/1997 tarihli ve
4306 sayılı Kanuna göre alınan eğitime katkı payı ve buna bağlı gecikme
zamlarından; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla (ödeme süresi
başlamış vadesi geçmemiş olan alacaklar dahil) vadesi geldiği halde bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla ödenmemiş olanlar 6183 sayılı
Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 48 inci maddesinde
aranılan şartlar çerçevesinde müracaat tarihinden itibaren 10 yılı aşmamak
üzere ve azami tecil süresine ilişkin uygulanmakta olan tecil faizi
oranının 1/6’sı dikkate alınmak suretiyle teminat alınmaksızın tecil
edilebilir.
Bu madde kapsamına
giren alacakların bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce 6183 sayılı
Kanunun 48 inci maddesine veya 16/7/2004 tarihli
ve 5228 sayılı Kanunun geçici 6 ncı maddesi
uyarınca tecil edilip de tecil şartlarına göre ödenmekte olanlarından,
kalan taksit tutarları için borçluların birinci fıkra hükmünden yararlanmak
istemeleri halinde, tecil şartlarına uygun olarak ödenen taksit tutarları
için tecil geçerli sayılır. Kalan taksit tutarlarına verilecek sürenin
hesabında ilk tecil tarihi dikkate alınır.
Bu madde hükmünden yararlanmak üzere başvuran ve borçları bu
madde kapsamında taksitlendirilen spor kulüplerinin, tecil ve
taksitlendirme devam ettiği süre içerisinde, tecil müracaat tarihinden
itibaren tahakkuk edecek gelir (stopaj) vergisi, katma değer vergisi ve
sigorta primlerini, vade tarihlerinde yapılacak müracaatlara istinaden 6183
sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil edilenler hariç olmak üzere,
bir takvim yılı içerisinde üç defadan fazla vadesinde tam olarak
ödememeleri veya üç defadan fazla olmamakla birlikte takvim yılı içinde
süresinde ödenmeyen bu vergi ve sigorta primlerinin gecikme cezası, gecikme
zammı, gecikme faizi, bunlara ait vergi cezaları ve bunlara ilişkin idari
para cezaları ile birlikte takvim yılı sonuna kadar ödememeleri halinde bu
madde kapsamında yapılmış olan tecil ve taksitlendirme hükümsüz kalır.
GEÇİCİ MADDE 3 –
T.C. Devlet Demiryolları İşletmesi Genel Müdürlüğünün yol bakım ve onarım
giderleri karşılığı olarak 31/12/2007 tarihi itibarıyla Ulaştırma
Bakanlığından olan ve bu Bakanlıkça tespit edilen alacaklarına karşılık, bu
Genel Müdürlüğün ve bağlı ortaklıklarının 31/12/2007 tarihine (bu tarih dahil) kadar vadesi geldiği halde maddenin yürürlüğe
girdiği tarih itibarıyla ödenmemiş ve Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerince
takip ve tahsil edilen her türlü vergi, fon ve paylar ile vergi cezaları,
bunlara ilişkin gecikme zammı ve gecikme faizlerinden oluşan borçlarının;
merkezi yönetim bütçesinin gelir ve gider hesaplarıyla
ilişkilendirilmeksizin mahsup suretiyle terkin edilmesine, Ulaştırma
Bakanının teklifi üzerine Maliye Bakanı yetkilidir. Madde kapsamında
mahsuba konu olacak borçlara 31/12/2007 tarihinden
sonra gecikme zammı hesaplanmaz.
GEÇİCİ MADDE 4 –
Üniversite hastanelerinin (vakıf üniversiteleri hariç), tedavi giderleri
genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri tarafından karşılanan kişiler ile
3816 sayılı Ödeme Gücü Olmayan Vatandaşların Tedavi Giderlerinin Yeşil Kart
Verilerek Devlet Tarafından Karşılanması Hakkında Kanuna göre tedavi
yardımı karşılanan kişilere sundukları tedavi hizmetleri karşılığı olarak,
31/3/2008 tarihinden önce (31/3/2008 dahil)
düzenledikleri fatura bedellerinden, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren iki ay içinde Maliye Bakanlığı ile varılacak mutabakat
çerçevesinde tahsil edemedikleri tespit edilen alacaklarının, Maliye
Bakanlığı tarafından mutabakat tarihinden itibaren bir ay içerisinde %
85’inin ödenmesi halinde geri kalan kısmı terkin edilir. Terkin edilen
kısım için herhangi bir alacak ve hak talebinde bulunulamayacağı gibi genel
bütçe kapsamındaki kamu idareleri, bu maddede yer alan ve Maliye Bakanlığı
tarafından doğrudan ödenmiş olan fatura bedelleri için üniversite
hastanelerine ayrıca bir ödemede bulunmazlar. Bu fıkranın uygulanmasına
ilişkin esas ve usuller Maliye Bakanlığı tarafından belirlenir.
Üniversite
hastanelerinin ve Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarının
tedavi giderleri belediyeler bütçelerinden karşılanan personele sundukları
tedavi hizmetleri karşılığı olarak, 31/3/2008 tarihinden önce (31/3/2008 dahil) düzenledikleri fatura bedellerinden, bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde ilgili belediyeler ile
düzenlenecek protokollerle tahsil edemedikleri tespit edilen
alacaklarından, protokoller ile belirlenecek tutarının borçlu belediyeler
tarafından protokolün düzenlendiği tarihten itibaren bir ay içinde ödenmesi
halinde geri kalan kısmı terkin edilir. Bu şekilde terkin edilecek alacak
tutarı protokolde belirlenen toplam tahsil edilmemiş alacak tutarının %
25’ini geçemez. Terkin edilen kısım için üniversite hastanelerince ve
Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarınca herhangi bir alacak
ve hak talebinde bulunulmaz.
GEÇİCİ MADDE 5 –
6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 79 uncu
maddesi uyarınca elektronik ortamda haciz bildirisi tebliği kapsamına
alınmış olan üçüncü şahıslardan, 30/9/2007
tarihinden bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar Maliye Bakanlığına
bağlı vergi daireleri tarafından tebliğ edilen haciz bildirilerine, nezdlerinde amme borçlusunun mal, hak ve alacağı
bulunmadığı veya haciz bildirisinde belirtilen tutar kadar olmadığı halde
anılan maddede yer alan sürede itiraz etmemiş olanların, haciz bildirisinin
tebliğ edildiği tarihte amme borçlusunun nezdlerinde
olan mal, hak ve alacak durumunu bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihi takip
eden ayın sonuna kadar ilgili vergi dairesine bildirmeleri halinde, bu
bildirimler anılan Kanunun 79 uncu maddesi uyarınca süresinde yapılmış
bildirim kabul edilir.
Üçüncü şahısların
bu madde kapsamındaki bildirimlerinin gerçeğe aykırı olduğunun idarece
tespiti halinde, 79 uncu maddenin altıncı fıkrasında öngörülen dava
açılmaksızın, haciz bildirisi ile tebliğ edilen amme alacağı bu şahıslardan
6183 sayılı Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilir. Bu madde hükmü,
yeni bir bildirime gerek bulunmaksızın, 30/9/2007
ila bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar tebliğ edilmiş haciz
bildirilerine süresinden sonra verilmiş cevapları da kapsar.
Bu madde
kapsamındaki bildirimlerin hüküm ifade edebilmesi için madde kapsamına
giren haciz bildirileri veya bu haciz bildirileri üzerine düzenlenen ödeme
emirleri ile ilgili açılmış davalardan feragat edilmesi şarttır. Bu
maddenin uygulamasına ilişkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanı
yetkilidir.
MADDE 27 – Bu Kanunun;
a) 6 ncı maddesi, 8 inci maddesinin (a) bendi, 8 inci
maddesinin (ç) bendiyle 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 72 nci madde hükmü ve 19 uncu maddesi yayımını izleyen
ayın başında,
b) 7 nci maddesinin (b) bendi 31/12/2007
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
c) 8 inci
maddesinin (ç) bendi ile 193 sayılı Kanuna eklenen geçici 73 üncü ve geçici
74 üncü madde hükümleri, 10 uncu maddesinin (g) bendiyle 488 sayılı Kanuna
ekli 2 Sayılı Tablonun IV- Ticari ve medeni işlerle ilgili kağıtlar
bölümüne eklenen (37) numaralı fıkra hükmü 1/1/2008
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
ç) 20, 21 ve 22 nci maddeleri 2008 yılı kazançlarına da uygulanmak
üzere yayımı tarihinde,
d) 5 ve 16 ncı maddeleri 6/6/2008
tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
e) 12 nci maddesinin (b) bendi yayımını izleyen gün,
f) 12 nci maddesinin (a) bendi, 18 inci maddesinin (a) bendi
ve 25 inci maddesi yayımını izleyen ikinci ayın başında,
g) 9 uncu
maddesinin (ç) bendi 1/7/2008 tarihinde,
h) Diğer
hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 28 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
6/6/2008
(1)
Sayılı Cetvel
I
SAYILI LİSTE
(A)
CETVELİ
(*) G.T.İ.P. NO Mal
İsmi Vergi
Tutarı (YTL) Birimi
(Hafif yağlar ve müstahzarları)
2710.11.11.00.00 Özel bir
işleme tabi tutulacak olanlar 2,0000 Kilogram
(Yalnız nafta)
2710.11.31.00.00 Uçak
benzini 2,0000 Litre
(İçindeki kurşun miktarı litrede 0,013
gramı geçmeyenler)
2710.11.41.00.00 Oktanı
(RON) 95'ten az olanlar 1,4500 Litre
(Kurşunsuz
normal benzin)
|