Sosyal Güvenlik
Kurumundan: SOSYAL
GÜVENLİK KURUMUNCA 6183 SAYILI AMME ALACAKLARININ TAHSİL
USULÜ HAKKINDA KANUNA GÖRE KULLANILACAK YETKİLERE
İLİŞKİN YÖNETMELİK BİRİNCİ
BÖLÜM Amaç,
Kapsam, Dayanak ve Tanımlar Amaç MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; 21/7/1953
tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunda
belirtilen ve Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve
mercilerce kullanılan yetkilerin, süresi içinde ödenmeyen prim ve diğer
alacakların korunmasında, takip ve tahsilinde Sosyal Güvenlik Kurumunca
kullanılmasına ilişkin usul ve esasları düzenlemektir. Kapsam MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik; 6183 sayılı Kanunda belirtilen ve
Maliye Bakanlığı ile diğer kamu kurum ve kuruluşları ve mercilerce kullanılan
yetkilerin Sosyal Güvenlik Kurumunca kullanılmasına ilişkin usul ve esasları
kapsar. Dayanak MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 31/5/2006
tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun
88 inci maddesi hükmüne dayanılarak hazırlanmıştır. Tanımlar MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen; a)
5502 sayılı Kanun: 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı
Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununu, b)
5510 sayılı Kanun: 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı
Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununu, c)
6183 sayılı Kanun: 21/7/1953 tarihli ve 6183 sayılı
Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunu, ç) Borçlu: Kurum alacağını ödemek zorunda olan gerçek kişiler
veya bunların kanuni temsilcilerini, mirasçılarını, kefillerini, vakıflar ve
cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekkülleri idare edenleri, tüzel
kişiler ile tüzel kişiliği haiz işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de
dâhil olmak üzere üst düzey yöneticileri ve yetkilileri ile kanuni
temsilcilerini ya da kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu
görevlilerini, yabancı şahıs ve temsilcilerini, işveren vekillerini, alt
işvereni, geçici iş ilişkisi ile sigortalıyı devir alan işvereni, işyerinin
devralınması veya intikal etmesi ya da başka bir işyerine katılması veya
birleşmesi hâlinde yeni işvereni, d)
Diğer alacaklar: Sosyal sigorta ve genel sağlık sigortası primleri ile
işsizlik sigortası primleri hariç olmak üzere, 5502 sayılı Kanunun 37 nci maddesinde yer alan ve süresi içinde ödenmemesi nedeniyle
Kurum alacağına dönüşen alacaklar ile kendi özel kanunlarında Kuruma takip ve
tahsil yetkisi verilen alacakları, e)
Genel Müdürlük: Sosyal Sigortalar Genel Müdürlüğünü, f)
Kurum: Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığını, g)
Kurum alacağı: Prim ve diğer alacaklardan oluşan tutarları, ğ)
Prim: Sigortalılar için ilgili Kanunlarda belirtilen prime esas kazançlar ve
oranlar üzerinden alınacak tutarı, h)
Tahsil dairesi: Kurumun tahsilatla görevli
ünitesini, servisini, icra memurlarını, memurlarını ve Kurum adına
vekaletname verilen gerçek ve tüzel kişileri, ı)
Ünite: Kurumun tahsilatla görevli sosyal güvenlik il
müdürlüğü ile sosyal güvenlik merkezlerini, ifade eder. (2)
Birinci fıkrada yer almayan, ancak 5510 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi ile 28/8/2008 tarihli ve 26981 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinde yer alan
diğer tanımlar bu Yönetmelik için de yapılmış sayılır. İKİNCİ
BÖLÜM Kurum
Alacaklarının Korunmasına İlişkin Yetkiler Teminat isteme MADDE 5 – (1) Tahsil dairesi, Türkiye’de ikametgâhı bulunmayan
borçlunun durumu, Kurum alacağının tahsilinin tehlikede olduğunu gösteriyor
ise borçludan mevzuatta belirtilen teminatı isteyebilir. (2)
5510 sayılı Kanunun 59 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 85 inci maddesinin
birinci fıkrası ve 86 ncı maddesi uyarınca Kurum
alacağını tahakkuk ettirecek gerekli işlemlere başlanmış olması hâlinde,
Kurumun denetim ve kontrolle görevlendirilmiş memurlarınca yapılan tespitler
sonucunda bulunan tutar üzerinden tahsil dairesince teminat istenebilir. Şahsi kefalet MADDE 6 – (1) Kurum alacaklarının tahsili ile ilgili olarak
6183 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinde belirtilen teminatı sağlayamayan
borçluların, borç ödemede hüsnüniyetli ve malî gücü yüksek olan muteber bir
şahsı müteselsil kefil ve müşterek müteselsil borçlu olarak göstermesi
hâlinde, şahsi kefaleti ve gösterilen şahsı kabul edip etmeme konusunda
tahsil dairesi yetkilidir. İhtiyati haciz MADDE 7 – (1) İhtiyati haciz, Kurum alacakları ile ilgili olarak
6183 sayılı Kanunun 13 üncü maddesinde belirtilen sebeplerin bulunması
hâlinde, hiçbir süreye bağlı kalmaksızın ünite müdürünün kararıyla derhâl
uygulanır. (2)
Haklarında ihtiyati haciz uygulanan borçlular, haczin yapıldığı tarihten,
gıyapta yapılan hacizlerde ise haczin tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde
yetkili iş mahkemesinde dava açabilir. Borçlu tarafından, ihtiyati hacze
karşı 7 gün içinde ihtiyati haczin iptali için dava açılmış olsa bile, hüküm
kesinleşinceye kadar ihtiyati haciz devam eder. (3)
İhtiyati hacze karşı 7 günlük dava açma süresinin geçmesinden sonra alacaklı
tahsil dairesince ödeme emrinin tebliği ile ihtiyati haciz kesin hacze
çevrilir. İhtiyati tahakkuk MADDE 8 – (1) Ünite müdürü, 6183 sayılı Kanunun 17 nci maddesinde belirtilen sebeplerin bulunması hâlinde,
ilgili servisin yazılı talebi üzerine borçlunun henüz tahakkuk etmemiş
borçlarından Kurumca tespit ve ilan edilecek olanlarla bunların gecikme
cezası, gecikme zammı ve idari para cezalarının derhâl tahakkuk ettirilmesi hususunda
yazılı emir verebilir. (2)
Ünitenin ilgili birimleri bu emri derhâl tatbik etmek zorundadır. (3)
Haklarında ihtiyati tahakkuk üzerine ihtiyati haciz uygulanan borçlular,
ihtiyati tahakkuk sebeplerine ve miktarına haczin yapıldığı tarihten, gıyapta
yapılan hacizlerde ise haczin tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içinde yetkili
iş mahkemesinde dava açabilir. Gelir, aylık ve ödeneklerin haczi MADDE 9 – (1) Kurumca verilen gelir,
aylık ve ödenekler, 5510 sayılı Kanunun 88 inci maddesine göre takip ve tahsili gereken alacaklar ile
nafaka borçları dışında haczedilemez. ÜÇÜNCÜ
BÖLÜM Ödeme ve
Tecile İlişkin Yetkiler Ödeme ve makbuz MADDE 10 – (1) Kurum alacağının 5510 sayılı Kanunda ve bu Kanuna
istinaden Kurumca belirlenen, Kuruma takip ve tahsil görevi verilen diğer
alacakların ise kendi özel kanunlarında belirtilen sürelerde Kuruma ödenmesi
esastır. Özel kanunlarında ödeme zamanı belirlenmemiş olan diğer alacaklar
Kurumca belirlenecek usul ve esaslara göre yapılacak tebliğ tarihinden
itibaren bir ay içinde ödenir. (2)
Ödeme, alacaklı tahsil dairesinin icra memurları ile yetkili ve sorumlu
memurları tarafından verilecek makbuz karşılığında yapılır. Makbuz karşılığı
yapılmayan ödemelerle, icra memurları ile yetkili ve sorumlu memurlardan
başkasına yapılan ödemeler Kurum alacağına mahsup edilemez. (3)
Kurum alacaklarının tahsilinde kullanılan makbuzların şekli Kurum tarafından
belirlenir. (4)
Kurum alacağı, Kurumun işverenlere olan borçlarından mahsubu suretiyle tahsil
edilebilir. (5)
Kurum, ödemenin özel ödeme şekilleri kullanılmak suretiyle yapılması
zorunluluğunu getirmeye yetkilidir. Bu yetki, Kurum alacağının türü, ödeme
zamanı ve bulunduğu safhalar itibarıyla topluca veya ayrı ayrı
kullanılabilir. Özel ödeme şekilleri MADDE 11 – (1) Kurum alacakları, postaneler, Kurumun anlaşmalı
olduğu bankalar veya katılım bankaları aracılığı ile ödenebilir. (2)
Kurum, bu maddenin birinci fıkrası gereğince ödeme yapılmasına izin verdiği
takdirde, ödemenin; a)
Çizgili çek kullanmak suretiyle, b)
Prim ödeme yükümlüsü veya borçlu hesabından Kurumun anlaşmalı olduğu banka
veya katılım bankalarındaki hesabına aktarma suretiyle, c)
Kurumun anlaşmalı banka veya katılım bankalarındaki hesaplarına ödeme
suretiyle, ç)
Postaneler aracılığı ile, d)
Banka kartı, kredi kartı ve benzeri kartlar kullanmak suretiyle, yapılmasını düzenlemeye yetkilidir. (3) Bankalarca tahsil edilen veya banka kartı, kredi kartı ve
benzeri kartlar kullanımı karşılığı olarak ödenmesi gereken paraların Kurum
ve/veya ünite hesaplarına aktarılma süresi tahsil edildikleri tarihten
itibaren azami 7, kredi kartı ile yapılan ödemelerde işlem tarihini takip
eden günden itibaren azami 20, postaneler aracılığıyla yapılan ödemelerde ise
yapılan ödemelerin Kurum hesaplarına intikal ettirilme süresi ödemenin
yapıldığı tarihten itibaren azami 10 gündür. (4)
Kurum, bu süreleri aşmamak üzere alacak türleri ve/veya bankalar itibarıyla
farklı süreler tayin etmeye yetkilidir. (5)
Bankalarca tahsil edilen veya banka kartı, kredi kartı ve benzeri kartlar
kullanımı karşılığı olarak ödenmesi gereken paralar süresi içinde Kuruma
ve/veya ünite hesaplarına aktarılmadığı, postaneler vasıtasıyla yapılan
ödemeler süresinde Kuruma ve/veya üniteye intikal ettirilmediği takdirde, söz
konusu Kurum alacağı, tahsilatı yapan bu
kuruluşlardan tahsil tarihinden intikal tarihine kadar hesaplanacak gecikme
cezası ve gecikme zammı uygulanmak suretiyle tahsil edilir. (6)
Banka aracılığı ile tahsil edilen paraların belirlenen sürelerde Kuruma veya
ilgili üniteye aktarılmasından, tahsilatı yapan veya
banka kartı, kredi kartı ve benzeri kartlar kullanımından dolayı ödeme
yapması gereken banka şube müdürleri, postane aracılığı ile yapılan
ödemelerin belirlenen sürelerde Kuruma veya ilgili üniteye intikal
ettirilmesinden ise postane veya posta çek merkezi müdürleri sorumludurlar. (7)
Bankalar, Kurum alacaklarının kredi kartı ile ödenmesi sırasında kurum
borçlusundan komisyon alabilirler. Kurum, kredi kartı kullanılmak suretiyle
yapılacak ödemelerde komisyon ödenmemesi için Kurum alacağının vade
tarihinden (bu tarih dâhil) azami 20 gün öncesine kadar belirlenecek bir
sürede ödeme yapılması şartını getirmeye, ödemelerin, komisyonsuz veya
komisyon karşılığı yapılma şekillerinden birini veya her ikisini birlikte
kullandırmaya yetkilidir. Yetkili kuruluşlara tahsile
yönelik bilgi verilmesi MADDE 12 – (1) 6183 sayılı Kanunun 41 inci maddesi gereğince,
Kurum alacağını tahsil yetkisi verilen kuruluşlara, Kurum alacaklarının
tahsiline yönelik hangi bilgilerin verileceğine, Genel Müdürlüğün teklifi
üzerine Kurum Yönetim Kurulunca karar verilir. Tecil ve taksitlendirme MADDE 13 – (1) Kurum alacağının vadesinde ödenmesi veya
haczin tatbiki veyahut haczolunmuş malların paraya
çevrilmesi, Kurum borçlusunu çok zor duruma düşürecekse, borçlu tarafından
yazı ile istenmiş ve teminat gösterilmiş olmak şartıyla, Kurum Yönetim
Kurulunca veya Kurum Yönetim Kurulunun yetkisini devrettiği makamlarca, Kurum
alacağı 6183 sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre tecil faizi alınarak tecil
olunabilir. (2)
Tecil edilmesi için yazılı talepte bulunulan Kurum alacağının toplamı ellibin Türk Lirasını aşmadığı taktirde
teminat şartı aranmaz. Bu tutarın üzerindeki Kurum alacaklarının tecilinde,
gösterilmesi zorunlu teminat tutarı ellibin Türk
Lirasını aşan kısmın yarısıdır. Bakanlar Kurulunca teminat aranılmamasına
ilişkin tutarının değiştirilmesi durumunda belirlenen bu tutara göre işlem
yapılır. (3)
Tecile ilişkin usul ve esasları, tecil edilecek Kurum alacaklarını tür ve
tutar olarak, borçlunun faaliyetine devam edip etmediğini esas alarak, taksit
zamanları ile diğer şartları Kurum Yönetim Kurulu belirler. (4)
Tecil faizi, Maliye Bakanlığının belirlediği oranlarda uygulanır. (5)
Tecil faizi oranında değişiklik yapılması hâlinde, bu değişikliğin Resmî Gazete’de
yayımlandığı tarihten önce tecil edilen alacaklara, değişikliğin yapıldığı
tarihe kadar eski oranlar, değişiklik tarihinden itibaren ise belirlenen yeni
oran üzerinden tecil faizi uygulanır. Ancak, tecil faizi oranının yükselmesi
hâlinde değişikliğin yayımı tarihinden önce yapılan veya henüz
sonuçlandırılmamış taleplere istinaden yapılacak tecillerde ise eski oranlar
üzerinden tecil faizi alınır. (6)
Tecilde ödemeler, borç aslı ve ferîlerine orantılı
olarak mahsup edilir. (7)
Tecil şartlarına uyulmaması, değerini kaybeden teminatın veya mahcuz malların
tamamlanmaması ya da yerlerine başkalarının gösterilmemesi hâllerinde alacak
muaccel olur. (8)
Tecilin bozulması durumunda, tahsil edilmiş bulunan tecil faizlerinin, tecile
konu toplam borç içindeki gecikme cezası ve gecikme zammına isabet eden
bölümü Kuruma irat kaydedildikten sonra, kalan tutar gecikme zammına mahsup
edilir. Gecikme cezası ve gecikme zammı MADDE 14 – (1) Kurumun prim ve diğer alacakları süresi içinde ve
tam olarak ödenmezse 5510 sayılı Kanunda öngörülen oranlarda ödenmeyen kısmı
için tahsil tarihine kadar gecikme cezası ve gecikme zammı uygulanır. (2)
Özel kanunları ile Kuruma takip ve tahsil görevi verilen alacakların
kanunlarında belirtilen sürelerde ödenmemesi hâlinde, özel kanunlarında
belirtilen gecikme cezası ve gecikme zammı oranları uygulanır. DÖRDÜNCÜ
BÖLÜM Kurum
Alacaklarının Cebren Tahsiline İlişkin Yetkiler Üst düzey yöneticilerin
sorumluluğu MADDE 15 – (1) Kurumun prim ve diğer alacaklarını haklı bir
sebep olmaksızın 5510 sayılı Kanun ve bu Kanuna istinaden Kurumca belirlenen
sürelerde ödemeyen kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu
görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu
üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile
kanuni temsilcileri, 5510 sayılı Kanunun 88 inci maddesi uyarınca Kuruma
karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen
sorumludur. Bunlar
hakkında, ödenmeyen primlerin ve diğer alacakların tahsilini teminen 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre doğrudan takip
yapılır. (2)
Özel kanunları ile Kuruma takip ve tahsil görevi verilen diğer alacakların
kanunlarında belirtilen sürelerde işverenlerince ödenmemesi hâlinde, birinci
fıkrada belirtilen tüzel kişiliği haiz işverenlerin üst düzey yönetici veya
yetkilileri ile kanuni temsilcileri hakkında, 6183 sayılı Kanunun mükerrer 35
inci maddesi hükümlerine göre işlem yapılır. (3)
Kurum alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda kamu idarelerinin
tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer
işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dâhil olmak üzere üst düzeydeki
yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin farklı şahıslar olmaları
hâlinde bu şahıslar, Kurum alacağının ödenmesinden müteselsilen
sorumludurlar. Mal varlığı araştırması MADDE 16 – (1) Kurum alacaklarının takibinde haczolunacak
malların tespiti amacıyla yapılacak mal varlığı araştırmasının şekli, alanı
ve kapsamı ile araştırma yapılacak alacağın türü ve tutarı Kurumca belirlenir.
Bu yetki alacaklı tahsil dairesi itibarıyla da kullanılabilir. Takip işlemlerine yetkili tahsil
dairesi MADDE 17 – (1) Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince
yapılır. (2)
Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri
Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten
yürütülür. Haciz kâğıtlarını imzalama
yetkisi MADDE 18 – (1) Haciz işlemleri, tahsil dairesince düzenlenen ve
Sosyal Güvenlik İl Müdürünce veya yetki vereceği il müdür yardımcısı ya da
ilgili ünite müdürünce onaylanan haciz kâğıtlarına dayanılarak yapılır. (2)
Bu kâğıtların şekli ve içeriğine ilişkin bilgiler Kurumca tespit edilir. Köylerde haciz MADDE 19 – (1) Köylerde ve 18/3/1924
tarihli ve 442 sayılı Köy Kanunu uygulanan bucaklarda menkul mal haczi, haciz
kâğıtları üzerine ilgili tahsil dairesi memurlarınca yapılır. Üçüncü şahıslardaki menkul
malların, alacak ve hakların haczi MADDE 20 – (1) 6183 sayılı Kanunun 79 uncu maddesine istinaden
düzenlenen haciz bildirileri, alacaklı tahsil dairesince, posta veya memur
eliyle tebliğ edilir. (2) Kendisine haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü şahıs; borcu
olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden önce borcun
ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru olmaksızın telef olduğu veya
alacağın borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise
durumu, haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren 7 gün içinde tahsil
dairesine yazılı olarak bildirmek zorundadır. Üçüncü şahsın süresinde
itiraz etmemesi hâlinde, mal elinde ve borç zimmetinde sayılır ve hakkında
6183 sayılı Kanun hükümleri uygulanır. Bu bildirim adi posta veya özel kargo
yoluyla gönderilmiş ise bildirimin Kurum kayıtlarına intikal ettiği tarih,
taahhütlü, iadeli taahhütlü veya acele posta servisi aracılığı ile
gönderilmiş ise postaya verildiği tarih, bildirim tarihi olarak kabul edilir. (3)
Kurum, haciz bildirilerini elektronik ortamda tebliğ edebilir. Bu tebliğlere
elektronik ortamda cevap verilebilir. Elektronik ortamda yapılacak tebliğe ve
cevapların elektronik ortamda verilebilmesine ilişkin usul ve esaslar Kurumca
belirlenir ve bu hususlar tebliğ ile duyurulur. (4)
Tahsil dairesince düzenlenen haciz bildirileri, Kurum borçlusunun hak ve
alacaklarının bulunabileceği bankaların şubelerine doğrudan veya ilgili ünite
aracılığı ile tebliğ edilebileceği gibi Kurumca belirlenen ve tebliğ ile
duyurulacak tutarın üzerindeki Kurum alacakları için doğrudan bankaların
genel müdürlüklerine de tebliğ edilebilir. Haciz bildirisi bankanın genel
müdürlüğüne de tebliğ edilmiş ise tüm şubelerini kapsayacak şekilde beyanda
bulunma yükümlülüğü bankanın genel müdürlüğüne aittir. Satış komisyonları MADDE 21 – (1) Kurumca, mahcuz menkul ve gayrimenkullerin satış
işlemlerini yapmak üzere satış komisyonları ve satış birimleri kurulur. (2)
Menkul mal satış komisyonu; ilgili tahsil dairesinin satış işlemlerinden
sorumlu servis şefinin veya yetkili memurunun başkanlığında, icra memuru ve
ünite amirinin görevlendireceği bir memurdan oluşur. Ünite müdürü, gerekli
gördüğü hâllerde komisyona başkanlık edebilir. Menkul mal satış komisyonu
oluşturulamayan ünitelerde menkul mal satış işlemleri "ünite satınalma komisyonları" tarafından yapılabilir. (3)
Ünite müdürü, gerekli gördüğü hâllerde birden fazla menkul mal satış komisyonu
oluşturabilir. (4)
Gayrimenkul satış komisyonu; Sosyal Güvenlik İl Müdürü veya yetki vereceği il
müdür yardımcısı ya da ilgili sosyal güvenlik merkez müdürünün başkanlığında,
varsa avukat ve satış işlemlerinden sorumlu servis şefi veya yetkili memuru, icra
memuru ve ünite amirinin görevlendireceği bir memurdan oluşur. (5)
Birden fazla ünitenin bulunduğu illerde, Kurum Yönetim Kurulu tarafından
mahcuz malların muhafaza ve satış işlemlerini yürütmek üzere ayrı bir satış
ünitesi kurulabilir. Gayrimenkullerde değer tespiti MADDE 22 – (1) Kurum alacaklarına karşılık teminat olarak
gösterilen veya satışına karar verilen gayrimenkullerin değer tespiti, uzman
gerçek veya tüzel kişilerin hazırlamış olduğu kıymet takdir raporu dikkate
alınarak gayrimenkul satış komisyonu tarafından belirlenir. (2)
Gayrimenkul satış komisyonu, uzman gerçek veya tüzel kişilerin hazırlamış
olduğu kıymet takdir raporunu kabul edip etmemekte serbesttir. Komisyon
gerekli gördüğü hâllerde yeniden kıymet takdir raporu isteyebileceği gibi,
Kurum teknik elemanlarının bulunduğu illerde, bu elemanların da bulunduğu bir
komisyon marifetiyle değer tespiti yaptırabilir. Mahcuz malların satış ilanlarında
yer, süre ve satış şekillerini belirleme yetkisi MADDE 23 – (1) Gayrimenkul satışı, satışı yapacak ünite
tarafından, açık artırma tarihinden en az 15 gün önceden başlamak şartıyla
ilan edilir. (2)
Kurum, ilanların yer, süre ve şekillerine ilişkin esasları belirler. (3)
İlanda; satışın yapılacağı yer, gün, saat ve satılacak gayrimenkulün durumu
ile vasıfları gösterilir. (4)
İlanın birer örneği borçluya, vekil veya mümessiline ve gayrimenkulün tapu
sicilinde hakkı kayıtlı bulunanlardan adresi belli olanlara tebliğ olunur. (5)
Gayrimenkul satış ilanı gayrimenkulün bulunduğu mahaldeki gazetelerin birinde
aralıklı olarak iki defa ilan edilir. Gayrimenkulün bulunduğu mahalde gazete
yayımlanmıyor ise ilan, gayrimenkulün bulunduğu mahallin bağlı olduğu ilçe
veya ilde yayın yapan bir gazetede yayımlanır. (6)
Biçilen rayiç değeri, Kurumca belirlenen limitin üstünde olan
gayrimenkullerin satış ilanları, mahalli gazeteden başka, ayrıca Türkiye
genelinde yayın yapan gazetelerin birinde yayınlanır. (7)
Menkul mal satış komisyonu, satılacak menkul malın niteliğini, cinsini,
türünü, özelliklerini, satışa esas tutarını ve diğer satış şartlarını dikkate
alarak uygun göreceği araçlar ile açık artırma tarihinden en az 15 gün
önceden başlamak suretiyle ilan edebilir. Takibin iflasa dönüştürülmesine
karar verme yetkisi MADDE 24 – (1) Kurum alacaklarının tahsili için açılmış bulunan
takibin, 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve
İflas Kanunu hükümleri dairesinde iflas yolu ile takibe dönüştürülmesi
alacaklı ünitece istenir. Suçların takibine ilişkin ihbarda
bulunma yükümlülüğü MADDE 25 – (1) 6183 sayılı Kanunun 110 ilâ 114 üncü maddelerinde
yazılı suçların ihbarı, ilgili ünitece Cumhuriyet Savcılığına yapılır. Hapisle tazyikte bulunma yetkisi MADDE 26 – (1) 6183 sayılı Kanunun 60 ıncı
maddesi gereğince 7 günlük süre içinde borcunu ödemeyip mal bildiriminde bulunmayan
borçlular hakkında, hapisle tazyik kararının alınmasını sağlamak amacıyla
icra mahkemesi hâkimliğine ilgili ünitece yazılı talepte bulunulur. Mahcuz malların muhafazası MADDE 27 – (1) Mahcuz malların muhafazasında Adalet Bakanlığına
bağlı depo ve garajların yanı sıra özel şahıslar tarafından açılan depo ve
garajlar da kullanılabilir. Kurum, uygun gördüğü ünitelerde mahcuz malların
muhafazasında depo ve garaj kurabilir. (2)
Özel şahıslar tarafından açılan depo ve garajlarda muhafaza altına alınan
mahcuz malların muhafaza ücretlerinin ödenmesinde üst sınır olarak, 13/7/1987 tarihli ve 19516 sayılı Resmî Gazete’de
yayımlanan Mahcuz Malların Muhafaza Edileceği Adalet Bakanlığı Depo ve
Garajlarının Çalıştırılmasına Dair Yönetmeliğe istinaden çıkarılan ücret
tarifesinde belirtilen ücret miktarları uygulanır. BEŞİNCİ
BÖLÜM Çeşitli ve
Son Hükümler Kimlik belgesi MADDE 28 – (1) 6183 sayılı Kanunu uygulamakla görevli Kurum
personeline, görevleri sırasında ilgililere gösterilmek üzere Kurumca onaylı
ve fotoğraflı bir kimlik belgesi verilir. Görevlendirme yetkisi MADDE 29 – (1) Ünite müdürleri, 6183 sayılı Kanuna göre
yürütülecek işlemlerde gerekli gördüğü takdirde, ünitede görevli avukatlar
dâhil uygun gördüğü personeli görevlendirebilir. (2)
Ünitede görevli icra memurları, sağlık durumu, soruşturma raporu ve mahkeme
kararları ile Genel Müdürlükten alınacak izin hariç olmak üzere, görevleri
ile ilgili servisler dışında çalıştırılamaz. Tebligat usulleri MADDE 30 – (1) Aksine hüküm bulunmadıkça 6183 sayılı Kanunda
yazılı sürelerin hesaplanmasında ve tebliğlerin yapılmasında 213 sayılı Vergi
Usul Kanunu hükümleri uygulanır. (2)
5510 sayılı Kanun gereğince yapılacak bildirimler hakkında, 11/2/1959 tarihli ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerinin
uygulanacağına ilişkin 99 uncu maddesi ile 6183 sayılı Kanunun 79 uncu
maddesine istinaden, usulleri Kurumca belirlenecek elektronik tebligata
ilişkin hükümler saklıdır. (3)
Kurum, ilan yolu ile yapılacak tebliğlerde, tespit edeceği borç tutarını da
dikkate alarak ilanın şeklini ve hangi vasıtalarla yapılacağını belirler. Artırmalara katılamayacak olanlar MADDE 31 – (1) Alacaklı tahsil dairesince 6183 sayılı Kanun
gereğince paraya çevrilecek malların artırmasına, o ünitede görev yapan Kurum
çalışanları, ne kendi adlarına ne de diğer kimseler ad ve hesabına
katılamayacakları ve bu artırmalardan mal satın alamayacakları gibi bu
malları üçüncü şahıslar aracılığıyla veya üçüncü şahıslara satın aldırıp
onlardan 5 yıl süre ile teferruğ suretiyle dahi satın
alamazlar, her ne suretle olursa olsun iktisap edemezler. Bu yasak, bunların eşlerini ve üçüncü derece de dâhil
olmak üzere bu dereceye kadar kan ve sıhri
hısımlarını da kapsar. Yetkili mahkeme MADDE 32 – (1) Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı
Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun
alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir. Sosyal güvenlik sözleşmesi
hükümlerine göre Kurum alacaklarının tahsili ve bilgi istenilmesi MADDE 33 – (1) Kurum alacakları ile bunlara ilişkin her türlü
bilgi ve belgeler ülkemiz ile yapılmış olan ikili veya çok taraflı
uluslararası sözleşmeye taraf olan ülkelerde ikamet eden işveren, işyeri
sahibi, sigortalı ve üçüncü kişilerden, uluslararası sözleşmeye taraf
ülkelerin sosyal güvenlik kurumları aracılığıyla sözleşme hükümleri
çerçevesinde tahsil ve talep edilir. Yürürlükten kaldırılan
yönetmelikler MADDE 34 – (1) 17/8/1994 tarihli ve
22024 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Sosyal Sigortalar Kurumunca 6183
Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak
Yetkilerin Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik ile 25/7/2001 tarihli ve
24473 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Esnaf ve Sanatkarlar ve Diğer
Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumunca 6183 Sayılı Amme
Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak Yetkilerin Usul
ve Esasları Hakkında Yönetmelik yürürlükten kaldırılmıştır. Yönetmeliğin yürürlük tarihinden
önce açılmış olan icra takiplerinin sonuçlandırılması GEÇİCİ MADDE 1 – (1) 2008 yılı Ekim ayı başından önce; a)
5510 sayılı Kanunun geçici 8 inci maddesinin üçüncü fıkrasına göre 2/9/1971 tarihli ve 1479 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar ve
Diğer Bağımsız Çalışanlar Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 53 üncü maddesi
gereğince 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre
başlatılmış olan icra takipleri İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre, b)
5510 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesinin onikinci
fıkrasına göre 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı
Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunundan kaynaklanan alacaklarından
Maliye Bakanlığının ilgili birimleri tarafından takip ve tahsil işlemleri
başlatılmış olanları ilgili Bakanlık tarafından, c)
5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlere ait 5434
sayılı Kanundan kaynaklanan alacakların takip ve tahsili işlemleri 5434
sayılı Kanunun 5510 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili hükümlerine
göre Kurumca, ç)
5510 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonraki dönemlere ait 5434
sayılı Kanundan kaynaklanan alacakların takip ve tahsili işlemleri (5434
sayılı Kanunun 5510 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılan ilgili hükümlerine
göre Kurumca) 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre Kurumca, takip edilerek sonuçlandırılır. Önceki mevzuat hükümlerinin
uygulanması GEÇİCİ MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten önce,
34 üncü maddeyle yürürlükten kaldırılan yönetmeliklere göre yayımlanan
yönerge, genelge ve diğer düzenlemelerin bu Yönetmeliğe aykırı olmayan
hükümlerinin uygulanmasına devam edilir. Yürürlük MADDE 35 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri
2008 yılı Ekim ayı başında yürürlüğe girer. Yürütme MADDE 36 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Sosyal Güvenlik Kurumu
Başkanı yürütür. |
||||||